به روز شده در: ۲۸ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۹:۳۹
حسن روحانی در پیامی به جشنواره فیلم فجر؛
رئیس جمهور در پیامی به سی و ششمین جشنواره فیلم فجر گفت: سینمای ما باید حوزه فرهنگی و تمدّنیِ خود را مجدداً بشناسد و در عین اینکه همواره «فرهنگ دینی و ملی» و «مسائل ایران» مهم­ترین محور و موضوعش است، به دنبال کسب سهمی هر چه فزون­تر از میدان فرهنگ و هنر دیگر سرزمین­‌ها و نیز اقتصادِ جهانیِ صنعت تصویر باشد.
کد خبر: ۲۷۸۵۳۵
تاریخ انتشار: ۲۲ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۹:۳۳ - 11February 2018

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس، در مراسم اختتامیه سی و ششمین جشنواره فیلم فجر، «سید عباس صالحی» وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی پیام حسن روحانی رئیس جمهوری اسلامی ایران را قرائت کرد.

متن این پیام به شرح زیر است:

امروز، اهل نظر دیگر فرهنگ را فقط زیربنا یا صرفاً روبنای توسعه جوامع نمی­‌دانند. امروز، «فرهنگ» هم زیربنا و هم روبنا است. ما در جمهوری اسلامی ایران، فرهنگ را به عنوانِ مهمترین مقصد و غایتِ برنامه‌­های توسعه می­‌شناسیم.

ظهور همزمان سه پدیده: اینترنت، تلفن‌های همراه هوشمند، شبکه‌­های اجتماعی که جمع آنها سودای غلبه بر نظام رسانه ها و قلب و روح و فکر تمامی ساکنان کره خاکی را دارند، دست­اندرکاران سینمای ما را بر آن می­دارد تا به مثابه محتوای فکری و هنری، این ابزار و امکانات را به کمال به خدمت بگیرند و سینمای مقتدرِ ما در این عرصه، ابتکار عمل را در دست خود داشته باشد! عرصه­‌هایی که جامعه در آن آگاهی خودش را جست‌وجو می­‌کند. سینما امکان نقد و گفت‌­و­گو درباره مسائل و موضوعات مهّم را برای گروه­‌های متنوع جامعه فراهم می‌­کند و این آغاز هر نوع بهبودی در زندگی و حیات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ماست.

مردم در عمقِ داستان­‌های سینمایی به دنبال زندگی، هویت، رؤیاها، رنج­‌ها، شادی­ ها و امیدهای خود می­‌گردند. شاید این وجهِ سینما، از علل مهّم جذّابیّت­‌های مردمی­‌اش باشد. سینما می­‌تواند چنین بستری را برای جستجوی جمعی – با هدفِ کمک به یافتنِ پاسخ‌­های مردمِ ما فراهم کند. سینمایِ ما هرگاه که به ایفای چنین نقش و مسئولیتی نزدیک شده، توانسته است به جای تقلید، بر نوآوری­‌های خودش تکیه زَنَد و آوازه‌­اش را در جهان منتشر کند.

سینما یکی از کارآمدترین ابزار فرهنگی و هنری است که بشر امروز برای معرفی و انتقال پیام­ ها و مواریث و دست­آوردهای تمدنیِ خود کشف کرده است. امّا تمدنی می­ تواند امید به ماندگاری، باروری و بازتولید ارزش‌­هایش داشته باشد که فرآیند انتقالِ توأم با ارتقاء خود را مدیریت کند، آن را حیاتی بداند، نسبت به نقاط قوت و ضعف خود از منظری استراتژیک، احاطه یابد و آنی از تزریق «امید» به جامعه غافل نشود.

سینمای ما باید حوزه فرهنگی و تمدّنیِ خود را مجدداً بشناسد و در عین اینکه همواره «فرهنگ دینی و ملی» و «مسائل ایران» مهم­ترین محور و موضوعش است، به دنبال کسب سهمی هر چه فزون­تر از میدان فرهنگ و هنر دیگر سرزمین ­ها و نیز اقتصادِ جهانیِ صنعت تصویر باشد! برای نیلِ به این منظور، باید امکانات، قابلیت ­ها و ظرفیت­ های ملّی و بین­‌المللی خود را هر روز ارتقاء بخشیم. در این زمینه، توسعه نیروی انسانی، توسعه سازمانی، توسعه منابع سرمایه، توسعه فناوری، فراهم‌سازی زیرساخت­های حقوقی و تجهیزاتی، فعّال­ شدن در صحنه دیپلماسی فرهنگی جهان، بِرندسازی، بازارسازی و توسعه خلاق بازار و سرانجام طراحی و تدوین استراتژی­ های عرضه محصولات از مهم­ترین برنامه­ های سینمای ایران ما خواهد بود. سینمایی که دیگر با مجموعه ه­ایی از سالن­ های نمایش تعریف نمی­ شود، بلکه وب‌سایت­ ها، شبکه­ های اجتماعی و بسیاری از تصویرافزارها که امکان پخش تصویر متحرک را دارا هستند، به نوعی در حیطه صنعت تصویر و سینما واقع می ­شوند. سینمای ما باید با جذب انبوه جوانان با استعداد، خوش ­قریحه و اندیشمند از گستره ایران­ زمین، ریشه در خاک و سَر بر آسمان سایَد.

اشتغال­زایی عظیم سینما، توانمندی آن در ایجاد نشاط و امید در جامعه و آموزنده بودن از ویژگی­ های این سینما است. سینمای ما با بیان علمی و هنری مشکلات جامعه و نقد سیاست­ ها، رویکردها و عملکرد دولت و مؤسسات تأثیرگذار جامعه، می­ تواند عامل پیشرفت، توسعه و رفع موانع پیش­روی جامعه باشد.

امام (ره) فرمودند: در جمهوری اسلامی همه باید با انتقادها و طرح اِشکال­ ها، راه را برای سعادت جامعه باز کنند (صحیفه نور، جلد ۱۴، صفحه ۲۴).

سینما با بیان و طرح مسائل و نظریات جدید می­ تواند جامعه را برای مواجهه با آنها آماده سازد. با رفتن به فضاهای طبیعی و تاریخی سرزمین­مان و نیز بازتاب و معرفی هزاران رسم و واقعه آیینی، دینی و ملّی به کمک پیشرفت صنعت گردشگری بشتابد و با نگاه دانش­ بنیان باعث پیشرفت فناوری و توسعه استارت­ آپ­ ها شود.

این سینما قادر است آرامش روانی به جامعه ببخشد، به حفظ ثبات اجتماعی و التیام گُسس ت­ها مرهم باشد، با­نشاط و نشاط ­آفرین باشد، قانون و اخلاق را که مؤلّفه­ های تنظیم ­کننده روابط اجتماعی هستند، تحکیم بخشد، احساس امنیّت، استقلال و اقتدار ملی را تقویت کند، اما خود نیز باید از امنیّت و آرامش خاطر درونی برخوردار باشد و جهان را عرصه پرواز خود بداند. من سینما را بخش مهمّی از راه­ حل ­های مسائل و مشکلات امروز و فردای ایران و جوانان عزیزمان می‌دانم و نه مشکل!

انتهای پیام/ 121

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ها
آخرین اخبار