ژنو ۲ فرصتی برای عقده‌گشایی علیه ایران

بازپس‌گیری دعوت ایران به ژنو ۲ از سوی باکی مون هنوز هم واکنش‌های بسیاری در سطح داخلی و بین‌المللی به همراه دارد، به گونه‌ای که یکی از محورهای مهم رسانه‌هایی که روز گذشته اولین روز «ژنو۲» را پوشش خبری می‌دادند غیبت ایران در این نشست بود.

کد خبر: ۱۰۰۷۳

تاریخ: ۰۳ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۱:۴۸

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس به نقل از روزنامه جوان، پس از آنکه سخنگوی دبیر کل سازمان اظهار کرد که این سازمان دعوت خود را به دلیل عدم پایبندی ایران به تعهدش مبنی بر پذیرش نتیجه ژنو ۱، پس گرفته است،بان کی مون با سخنانی جهتدار و هم سو با ادعاهای مقامات غربی مدعی شد که مسائل داخلی ایران و تفاوت نظر مسئولان ایرانی سبب شده که ایران به شرط خود درباره حضور در ژنو ۲ پایبند نماند؛ که باید دراین باره نکاتی را بیان کرد.

۱- هرچند که وزیر امور خارجه کشورمان ادعایبان کی مون را به صراحت تکذیب و در گفتوگو با رسانههای خبری تصریح میکند که: آقای بانکیمون در هفته گذشته چندینبار با من تماس گرفت، در همه این تماسها صریحا به ایشان گفتم که هیچگونه پیششرطی را نمیپذیریم و هرگونه اظهارنظری از طرف ایشان که متضمن این باشد که ایران شرطی را برای حضور در نشست پذیرفته خلاف واقع میدانیم و ایشان کاملاً از این موضوع مطلع بود و از دیدگاه ما اطلاع داشت اما جای تعجب دارد که چگونه رئیس عالیترین سازمان بینالمللی، با بیان اینگونه جملات نه تنها حقیقت موضوع را وارونه جلوه میدهد بلکه بدون کمترین سند و مدرکی و تنها به دلیل تأثیرپذیری از برخی سیاستمداران نظام سلطه «حاکمیت دوگانه در ایران را القا کرده» و «مسئولان دستگاه دیپلماسی کشورمان را به عدم استقلال کاری» متهم میکند.

بیان اینگونه جملات ناآگاهانه و بدون پشتوانه فکری بازهم نشان داد که «اصل صداقت» در نگاه مدیران عالی این سازمان تحت امر امریکاییها، کاملاً بیمعنا بوده و تنها کاربردی تبلیغاتی دارد.

با این حال این موضعگیری از روی ترس همراه با دروغبان کی مون دلیل روشن دیگری برای عدم اعتماد و حسن نیت به سازمانهای وابسته به کشورهای غربی و مقامات آنهاست.

۲- باز پسگیری دعوت از ایران برای شرکت در ژنو۲ آن هم تنها به فاصله حدود ۲۴ ساعت، بیش از گذشته اثبات کرد که بزرگترین سازمان بینالمللی در چنبره قدرت و تحت مدیریت مطلق امریکاییها قرار داشته و از استقلال در تصمیمگیری به شدت رنج میبرد.

مصداق کنونی وابسته بودن این نهاد به قدرتهای سلطهگر، به خوبی نشان میدهد که در سطح عالی این سازمان ارادهای برای اتمام بسیاری از بحرانها در سطح جهانی نظیر آنچه در سوریه اتفاق میافتد وجود ندارد و مدیران اصلی و پشت پرده آن، شرکت ایران در اینگونه نشستها را به منزله مهر پایانی بر این بحرانها و به خطر افتادن دستاوردهای آنها در غائلههای دستساز میبینند.

بر همین اساس باید تأکید کرد که مدیریت عالی این سازمان به مانند ساختار معیوب و ظالمانهاش نیازمند فردی فهیمتر و آگاهتر ازبان کی مون است تا بتواند تصمیات مستقلانهای بگیرد و با مواضع و عملکرد خود آتش فتنههای ضدبشریت را خاموش کند نه آنکه با گفتار خود هیزم بیار آتش آنها شود.

۳- در بحبوبه موضوع اشاره شده مواضع و فعالیتهای وزارت امور خارجه قابل ستایش بود، به گونهای که پس از اعلام تاریخ برگزاری کنفرانس ژنو ۲ و مخالفت امریکا با حضور ایران در این نشست، وزارت امور خارجه از ابتدا با اتخاذ موضعی قابل تقدیر مبنی بر اینکه هیچ پیش شرطی را برای حضور در ژنو ۲ نمیپذیرید و سپس با برنامهریزی سفری منطقهای با محوریت رایزنی با مقامات کشورهای درگیر با موضوع سوریه، زمین بازی جدیدی برای حل بحران سوریه تعریف کرده و از حالت انفعالی خارج شده است.

اما باید پذیرفت که اقدام دبیرکل سازمان ملل اثر منفی بر وجهه بینالمللی ایران گذاشته و به همین دلیل مسئولان وزارت امور خارجه باید اقدام قاطع و متناسب برای پاسخ بهبان کی مون در نظر بگیرند و تنها به موضعگیری در سطح رسانهها بسنده نکرده و در قالب بیانیه به صورت مشخص و مبرهن به اقدام خلاف عرف بینالملل دبیرکل این سازمان پاسخ مناسبتری بدهند.

۴- همانطور که ولید معلم وزیر امور خارجه سوریه در نشست روز گذشته عنوان کرده بود «بسیار باعث تاسف است در نشست امروز در کنار کسانی نشستهایم که دستشان در خون ملت سوریه آغشته شده است» جای خوشحالی و شعف دارد که نمایندگان کشورمان با کسانی که دستشان به خون مردم بیگناه سوریه آغشته شده است پشت یک میز بنشینند، نشستی که درگیریها و حواشی بیشمار اولین روزش نشان داد که محکوم به شکست است.