تعظیم اروپا در برابر ایران

زندگی ابوعلی سینا روی پرده سینماهای اروپا

فیلم "طبیب" جزء معدود فیلم‌هایی است که در مقابل اروپای طاعون زده و فقیر، ایران را کشوری به غایت ثروتمند، متمدن و با فرهنگ نشان می‌دهد.

کد خبر: ۱۰۵۵۱

تاریخ: ۱۱ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۲:۴۲

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس به نقل از کافه سینما، در آخرین روزهای سال ۲۰۱۳ فیلم طبیب بر پرده سینماهای اروپا رفت و گیشههای کریسمس را رونق داد. فیلم تاریخی فیلیپ اشتولز (کارگردان آلمانی) درباره سفر جوان بریتانیایی است که حدود هزار سال پیش برای کسب دانش علم پزشکی به ایران سفر میکند. این فیلم بر اساس رمان پرفروش نواح گوردون ساخته شده است.

فیلم با تصاویر بریتانیای 10 قرن پیش آغاز میشود. کارگردان با به تصویر کشیدن توحش، فقر و بیفرهنگی بریتانیای قرن دهم در همان دقایق آغازین فیلم، نوید فیلم واقعه گرایانهای را میدهد. راب کول (با بازی چهره جدید بریتانیایی تام پاین) جوان فقیر و یتیمی است که از مرگ مادرش به دلیل بیماری ناشناخته آپاندیس بسیار متاثر است. او که دستیار دلاک/ عطاری دوره گرد است از یهودیان میشنود که حکیمی در مشرق زمین وجود دارد که مرزهای علم طبابت را درنوردیده است. نام آن حکیم ابن سیناست. جوان به شوق آموختن طبابت راهی اصفهان میشود و چه در طی این مسیر و چه در حین تحصیل در مدرسه طبابت ابن سینا ماجراهای نفسگیری را از سر میگذراند.

فیلم طبیب در دنیای فرآوردههای دیجیتال، مصرفگرایی، بازیهای کامپیوتری و تلفنهای هوشمند، لحظهای کوتاه ما را به دنیای مردان واقعی میبرد. آنها که برای کسب دانشی که امروزه برای ما بدیهی مینماید، قدم در راههای صعب العبور نهادند و به سفرهای بیبازگشت رفتند. تهیه کنندگان فیلم با صرف بودجه ۲۶ میلیون یورویی و فیلمبرداری در آلمان، بریتانیا و مراکش، سعی در هرچه واقعی جلوه دادن صحنههای قرن دهمای کردهاند.

کارگردان فیلم با فاصله گرفتن از رمان، فیلمنامه گیشه پسند تری نگاشته است. او با به کارگرفتن چهرههای هالیوودی مانند بن کینگزلی (در نقش ابن سینا) و اولیویه ماریتنز (در نقش پادشاه ایران) و سوپر استارهای سینمای آلمان مانند الیاس مبارک، سعی در جذب مخاطبان سینمای اروپا و هالیوود دارد. او با زیرکی در صحنههایی که جوان بریتانیایی در بیابان گرفتار طوفان شن شده است، موسیقی با تم موسیقی فیلم نوستلاژیک لارنس عربستان کار کرده است. بماند که چشمان آبی رابت کول هم بیننده را عجیب یاد آبی چشمان پیتر اوتول در لارنس عربستان میاندازد.

سازندگان طبیب بر خلاف دیگر تولیدات جهانی، غرب را سر منشاء فرهنگ و علم نشان نمیدهند. این فیلم جزء معدود فیلمهایی است که در مقابل اروپای طاعون زده و فقیر، ایران را کشوری به غایت ثروتمند، متمدن و با فرهنگ نشان میدهد. فیلم بر ایران و ایرانی بودن ابن سینا و زبان فارسی تاکید خاصی دارد که شنیدن زبان فارسی حین فیلم برای بیننده فارسی زبان خالی از لطف نیست.

بن کینگزلی که پیش از این نیز در فیلم خانهای از شن و مه در نقش سرهنگی ایرانی بازی کرده بود، این بار نیز در نقش بزرگترین طبیب جهان قدیم، ابن سینا، خوش درخشیده است. اولویه ماریتنز، در نقش شاه ایران نیز با کمک گرفتن از جذابیت ظاهریش و نقش پر زرق و برقش، پر ابهت ظاهر میشود.

علاوه بر داستان فیلم، که به برههای از تاریخ ایران زمین میپردازد (هرچند تحریف شده)، فیلم برای تماشاگر ایرانی جذابیتهای فراوانی دارد. دانستن اینکه اولین بیمارستان جهان، اولین مدرسه پزشکی جهان، اولین عمل آب مروارید چشم و اولین عمل آپاندیس جهان در اصفهان انجام گرفته است و دیدن همه آنها بر پرده عظیم نقرهای، یسیار غرور آفرین است. قطعه زیبای شور عشق که ساخته امیر عباس زارع، (از هنرمندان جوان ایرانی ساکن آلمان) است، موسیقی متن فیلم را کمی ایرانیزه میکند.

با توجه به اینکه طبیب، فیلمی مستند تاریخی نیست و اقتباسی از رمانی با تیراژ بیست و یک میلیونی است، میتوان از تحریفات تاریخی فیلم چشم پوشید و پیام فیلم را که مبارزه با جهل و خرافات است، دریافت کرد.