حجت الاسلام والمسلمین تویسرکانی:

ماه رمضان؛ دوره تمرین برای سبک زندگی اسلامی / رمضان ماه عبودیت و بندگی است

مفهوم سبک زندگی، از جمله مفاهیم علوم اجتماعی و علم جامعه شناسی و مردم شناسی است که اخیراً و در دهه اخیر بسیار مورد توجه عالمان علوم اجتماعی و مدیران فرهنگی قرار گرفته است.

کد خبر: ۱۰۸۷

تاریخ: ۲۱ تير ۱۳۹۲ - ۱۱:۴۷

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس، سبک زندگی اسلامی و قرآنی و ترویج این نوع سبک زندگی در زندگی انسانها همواره مورد توجه و تأکید علما و مراجع دینی ما بوده است و رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز تأکید زیادی در ترویج سبک زندگی اسلامی وقرآنی در میان افراد جامعه دارند.

ماه مبارک رمضان؛ بهترین بستر و فرصت برای تغییر سبک زندگی افراد جامعه و گرایش به سبک زندگی قرآنی و اسلامی است و یکی از شاخصه های مهم سبک زندگی در ماه رمضان، خودسازی، قرائت قرآن و تدبر و عمل به دستورات کتاب آسمانی است.

برای آگاهی از شاخصه های سبک زندگی قرآنی و اسلامی  بویژه در ماه رمضان، خبرگزاری دفاع مقدس با حجت الاسلام و المسلمین محمد رضا تویسرکانی، نماینده ولی فقیه در سازمان بسیج مستضعفین گفت وگویی انجام داده است که  در ادامه ممی خوانیم:

حاج آقای تویسرکانی؛ بهترین شاخصه های سبک زندگی قرآنی و اسلامی در ماه مبارک رمضان چیست؟ و ماه رمضان چه تأثیری در تغییر سبک زندگی اسلامی ما انسانها دارد؟

ماه رمضان یک دوره تمرین برای سبک صحیح زندگی اسلامی است؛ این سبک زندگی اسلامی هم در بعد مادی وهم در بعد معنوی است. در بعد مادی بحث های مواد غذایی، تغذیه و دو وعده غذاخوردن و پرخوری نکردن، امساک و جنبه های مادی موضوع است که زمینه بهداشت و سلامتی بدن را فراهم  کرده و از اسراف جلوگیری و قناعت را حاکم می کند؛اینها جنبه های مادی موضوع است.

جنبه های معنوی سبک زندگی چیست؟

ماه رمضان ماه عبودیت و بندگی است و بحث توجه به قرآن و توجه به دعا، ادعیه و نماز شب، سحرخیزی، نماز اول خواندن، توجه به فقرا و مستمندان از جنبه های معنوی سبک زندگی در این ماه مبارک است. اینها مسائلی است که باید  در ماه رمضان تمرین کنیم چرا که  به طور طبیعی در غیر ازماه رمضان چنین بستری را نداریم؛ لذا ماه مبارک  ماهی است هم در بعد مادی و هم در بعد معنوی، سبک صحیح  زندگی اسلامی را به ما انسانها تعلیم می دهد و در حقیقت ماه رمضان  یک دوره آموزشی است که مسلمانان سبک زندگی معنوی و مادی را فرا گیرند .

برای ترویج سبک زندگی قرآنی و اسلامی در میان افراد جامعه چه باید کرد؟ و در این مسیر ارگانهای دولتی و سازمانهای فرهنگی از جمله آموزش و پرورش و رسانه ملی چه وظیفه ای دارند؟

ما در برابر سبک زندگی اسلامی یک مزاحمی به نام فرهنگ غرب داریم؛ فرهنگ غرب وقتی در میان ملتهای مسلمانان نفوذ کرد، سبک صحیح زندگی اسلامی را مورد تهاجم قرار داد از این رو مسلمانان امروز، سبک زندگی شان مبنی بر تعالیم نورانی اسلام نیست؛ بلکه یک سبک زندگی انتقادی و مشرکانه بر آنها حاکم است.

ما ابتدا باید آثار سوء سبک زندگی غربی و سبک زندگی انتقادی را برای مردم خوب تبیین کنیم و به مردم بگوییم که سبک زندگی غربی و سبک زندگی انتقادی ومشرکانه چه آثار سوئی در زندگی دارد و چه زشتی هایی را در جامعه ایجاد می کند .

در نقطه مقابل نیز باید زیبایی های سبک صحیح زندگی اسلامی در میان مردم به خوبی تبیین شود؛ اگر زشتی ها به خوبی عیان شود و زیبایی ها خوب درمیان افرادجامعه جلوه پیدا کند، فطرت پاک انسانها تشخیص می دهد که باید به کدام سمت گرایش یابد؛ به سمت خوبی یا بدی.

متأسفانه امروزه شبکه های ماهواره و اینترنت و فضای مجازی دائما  سبک زندگی غربی وانتقادی مشرکانه را برای مردم زیبا جلوه می دهند و ما باید این فریب و دروغ را برای مردم رسوا کنیم و نسل جوان ما متوجه این فریب و دروغ باشند.

نقطه مقابل؛ سبک زندگی صحیح اسلامی است که  بهترین بستر برای ترویج سبک زندگی صحیح اسلامی آموزش وپرورش است. ما باید از دوران کودکی سبک زندگی صحیح اسلامی را به کودکان و نوجوانان آموزش دهیم، البته شنیده شده که در نظام جدید تحولی در ساختار آموزش و پرورش ایجاد شده و بخش عمده ای از این تحول در ساختار نظام آموزشی، موضوع سبک زندگی صحیح اسلامی است.

تدبر و عمل به  فرامین و دستورات قرآن یکی از شاخصه های مهم خودسازی و خداشناسی است، برای تقویت این دو عامل در زندگی چه باید کرد؟

این موضوع جزو سبک زندگی است. ما باید جایگاه تفکر در منظومه معارف اسلامی را  مشخص کنیم که تفکر چه جایگاهی دارد. ما 2 نوع عبادت داریم یکی عبادتهای بدنی و دیگری عبادتهای قلبی؛ ما وقتی که معارف دینی  را بررسی کنیم می بینیم به عبادتهای قلبی اهمیت بیشتری داده شده تا عبادتهای بدنی؛ در صورتی که هر دو عبادت مهم است و نمی توان به بهانه عبادهای قلبی، عبادتهای بدنی را رها کرد.

ما باید این نکته را به خوبی برای مردم روشن کنیم که اصل عبادت، تفکر است؛ تفکر صحیح برمبانی قرآن ومعارف قرآن و این موضوع باید برای مردم به خوبی تفهیم شود. و وظیفه حوزه های علمیه، مراجع و جلسات مذهبی است که انسانها را به تفکر سوق دهند.