بیست و نهمین شب شاعر پاسداشت «ژولیده نیشابوری» برگزار شد

بیست و نهمین شب شاعر، پاسداشت «محمدحسن فرحبخشیان» متخلص به «ژولیده نیشابوری» در سازمان هنری رسانه‌ای اوج برگزار شد.

کد خبر: ۱۰۸۷۷۶

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۳۹۵ - ۱۹:۱۱

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس، بیست و نهمین شب شاعر پاسداشت زنده‌یاد ژولیده نیشابوری با حضور رضا اسماعیلی، حسین اسرافیلی، منوچهر سوری، علیرضا تاجیک و جمعی از شاعران انقلاب در سازمان فرهنگی رسانه‌ای اوج برگزار شد.

رضا اسماعیلی شاعر و منتقد درباره ژولیده نیشابوری اظهار داشت، ژولیده نیشابوری نام قابل تاملی است، ما دو دسته شاعر آیینی داریم، یکی به صورت فطری به این عرصه راه پیدا کرده‌اند که ژولیده نیشابوری در این زمره است، مثل باباطاهر و فائزه دشتستانی و در روزگار ما حیدر یغما، همه‌ی این شاعران صفات مشترکی دارند که از جنس مردم هستند و زبان مردمی دارند، این دسته سواد دانشگاهی ندارند اما معرفت و بصیرت اسلامی دارند و از دیگر شاعران جلو افتاده‌اند.

اسماعیلی در ادامه گفت: این شاعران اهل ذکرند و ذکر خلوص ایحاد می‌کند. گوهر شعر آیینی در آن‌ها شکل گرفته است.

وی با اشاره به زبان شعری ژولیده نیشابوری توضیح داد: اشعار این شاعر از زبانی ساده بهره برده‌اند چرا که در مسیر خاندان رسالت سروده شده‌اند، و به بودن شعر در خدمت مردم اهمیت می‌دهند. آثار ژولیده در حوزه شعر هیئت، آثار ماندگاری است و نوحه‌های برجسته‌ای است که باعث انقلاب در فرد می‌شود.

حسین اسرافیلی در ادامه این نشست گفت: هر کدام از ما از یک زاویه به ژولیده نگاه می‌کنیم اما آنچه برای من مهم است آسیب‌هایی است که در شعر هیئت با آن رو به رو هستیم که آثار ژولیده از آن مبراست. نباید با زبان غیر هیئتی شعر گفت، برخی شاعران حتی تاریخ و مقتل را نخوانده‌اند، اما با این وجود شعر هیئتی گفته‌اند. اما ژولیده در حوزه شعر هیئتی موفق بوده و ظرافت در شعر او دیده می‌شود.

اسرافیلی در ادامه گفت: نباید ذوق و سلیقه مردم را در نوحه و کارهای مجلسی پایین آورد. ژولیده در شعر هیئت جایگاه ویژه دارد. او به فخیم بودن و سلامت و استناد تاریخی توجه دارد. با ارزش‌هایی در شعر ژولیده سر و کار داریم که نظیر آن دیده نمی‌شود. من پیشنهاد می‌کنم گزیده اشعار ژولیده را در تیراژ بالا منتشر کنیم و در دسترس مداحان قرار دهیم.

مهدی مظاهری منتقد ادبی دیگر سخنران این مراسم بود و گفت: شعر آیینی، شعری است که در مسیر سلوک است. شاعران این مسیر همه سالک هستند، در این سلوک مخاطب جایی ندارد چرا که شاعر در لحظه سرودن از خود بی خود شده است.

وی با اشاره به آسیب‌های شعر آیینی بیان داشت: اخیرا اشعاری را در هیئت‌ها می‌شنویم که حیرت می‌کنیم و چرا باید چنین اشعاری سروده شود؟ من به گردانندگان جلسات شب شاعر پیشنهاد می‌کنم، نشست‌هایی برای رمز و رازگشایی آثار ژولیده برپا کنند تا دلیل صدق اشعار ژولیده را پیدا کنیم. به نظر من این صدق ویژگی بارز ژولیده و شعر آیینی است.

انتهای پیام/ 161