مروری بر زندگی‌نامه شهدای ایوان ـ ۱۶

شهید علی محبوب؛ سبز پوش بی‌ادعایی که خونش عزتی دوباره به اسلام داد

شهید علی محبوب، شهیدی است که چون کوهی استوار در برابر دشمن ناجوانمرد ایستاد.

کد خبر: ۱۱۰۶۶

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۴:۱۰

خبرگزاری دفاع مقدس: داشتن روحیه ایثارگری و شهادت طلبی در ملت ایران بر هیچ کس پوشیده نیست و هر بار که نیاز بود و دشمنی وارد حریم و خاک کشور میشد، مردم در صحنه حاضر شدند و قهرمانانه در مقابل دشمن ایستادند.

استقامت و پایمردی رزمندگان در دوران هشت سال دفاع مقدس موجب شد تا دشمن بداند ملت ایران با هر سختی و مشکلاتی آماده و مقاوم هستند و اجازه دخالت دشمن و بیگانهای را در امور کشورشان نخواهند داد.

جنگ، تحریم و بروز مشکلات و مسائل اقتصادی از سوی دشمنان رویدای طراحی شده بود و آنها تصور میکردند مردم ایران تاب و توان مقاومت را ندارند اما از صبر و استواری مردم سرزمین شیران غافل مانده بودند.

پیروزی انقلاب اسلامی در حقیقت همچون تیغی در گلوی دشمنان انقلاب بود چرا که منافع آنها با سقوط نوکر دست نشاندهشان یعنی محمدرضا شاه نابود شد و آنان دنبال راهکاری برای چپاول و غارت اموال ملت ایران بودند.

شیطنتهای مکرر، ترورهای پیاپی افراد دلسوز و انقلابی و راه انداختن جنگ بین دو کشور ایران و عراق از اقداماتی بود که دشمن تصور میکرد با اجرایی شدن آنها میتواند منافع از دست رفتهاش را بازیابد.

ملت ایران به ویژه جوانان شیرصفت بار دیگر وارد میدان شدند و در برابر مکر مکاران و توطئه دشمنان قسم خورده انقلاب و نظام ایستادند و در راه دفاع از ارزشهای انقلاب و نظام جان خود را فدا کردند.

دشمن هرگز تصورش را نمیکرد که ملت ایران بتواند در کنار جنگ، بروز مشکلات عدیده اقتصادی و تحریمها مقاومت کردند اما آنها از ایمان و اعتقاد مردم ایران زمین غافل مانده بودند.

هیچ چیز مانع استقامت و پایداری ملت ایران در دوران پیروزی انقلاب و دفاع مقدس نشد و همه مشکلات سبب شد تا مردم ایران و جوانان در عرصههای علمی به پیشرفتهای قابل توجهی دست یابند و این موفقیتها مرهون ایثارگری جانبازان و خون شهدای جنگ تحمیلی است.

شهید علی محبوب یکی از دلاورمردان ایران زمین است که با نثار خونش عزت و اقتدار کشور ایران را در عرصه جهانی دو چندان کرد.

*زندگی نامه:

شهید علی محبوب در سال ۱۳۴۷ در روستای وارگه سر آسمان آباد در خانوادهای مذهبی و متدین و علاقمند به اسلام و ائمه اطهار متولد شد.

هنوز هفت بهار از عمرش نگذشته بود که پدرش را از دست داد اما از اهداف والای خود دست برنداشت. وی تا دوره راهنمایی مشغول تحصیل بود، ولی شور حسینی و علاقه به نظام جمهوری او راهی جبهههای حق علیه باطل کرد و پس از ماهها خدمت در سپاه و انجام ماموریت محوله سرانجام در منطقه ماووت کردستان در ۲۹ آبان ماه سال ۱۳۶۶ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.