سال‌شمار زندگانی و مبارزات اولین شهید محراب در یک نگاه

شامگاه دهم آبان سال 1358 مجاهدی دیگر از ذریه امیر المومنین (ع) قدم به مسلخ عشق گذاشت و جان گرانمایه خود را سال‌ها در مجاهده و تلاش گذرانده بود، در پیشگاه حضرت حق در طبق اخلاص نهاد، آیت الله قاضی طباطبایی در چنین روزی بعد از ادای فریضه نماز مغرب و عشاء و در حال مراجعت از مسجد به منزل، مورد هجوم عوامل سرسپرده استکبار تحت نام گروه «فرقان» قرار گرفت و شربت شهادت را نوشید.

کد خبر: ۱۱۰۷۹۵

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۳۹۵ - ۰۴:۰۰

به گزارش دفاع پرس از آذربایجان شرقی، سال شمار زندگانی و مبارزات اولین شهید محراب، آیت الله قاضی طباطبائی(ره) بشرح ذیر است:

1293 هـ.ش: ولادت آیت الله سید محمد علی قاضی طباطبائی.

1316 هـ.ش: تبعید به تهران به همراه پدر گرامیش حضرت آیت الله حاج میرزا باقر قاضی طباطبائی بمدت دو ماه و تبعید به مشهد مقدس بمدت یکسال توسط حاکم وقت ( رضا خان ) .

1318 هـ.ش: عزیمت به قم جهت تکمیل مراتب علمی و فقهی.

1366 هـ.ش: وفات پدر آیت الله سید محمد علی قاضی.

1328 هـ.ش: هجرت به عتبعات عالیات و ادامه تحصیل و تحقیق در حوزه نجف اشرف.

1331 هـ.ش: مراجعت به زادگاه و ادامه تالیف و تحقیق و امامت جماعت مساجد مقبره و شعبان تبریز.

1341 هـ.ش: تحریم رفراندوم.

1342 هـ.ش: رهبری نهضت در آذربایجان به تبعیت از حضرت امام و خروش بر علیه رژیم ستمشاهی و مخالفت علنی با لوایح ششگانه.

1342/7/24 هـ.ش: سخنرانی شدیداللحن بر علیه رژیم شاه و رئیس جمهور آمریکا ( کندی ) و تهدید حکومت برای آزادی حضرت امام .

1342/8/1 هـ.ش: سخنرانی در مسجد شعبان و معرفی حکومت شاه به عنوان حکومت مفسد و استعماری.

1342/9/14 هـ.ش: دستگیری به اتهام اقدام بر ضد امنیت داخلی و انتقال به سیاه چال « قزل قلعه تهران » بمدت 2 ماه.

1342/11/14 هـ.ش: تبدیل قرار بازداشت به قرار التزام عدم خروج از حوزه قضائی تهران.

1343/2/4 هـ.ش: ترک حوزه قضائی تهران بدون اعتنا به قرار صادره از سوی رژیم و عزیمت به تبریز و استقبال تاریخی مردم تبریز از معظم له.

1343/2/5 هـ.ش: انتقال مجدد به زندان قزل قلعه تهران به دستور اکید « ارتشبد حسین فردوست »

1343/4/4 هـ.ش: آزادی از زندان قزل قلعه با وساطت آیت الله العظمی میلانی.

1343/5/29 هـ.ش: دستگیری مجدد و انتقال به تهران و انجام عمل جراحی در « بیمارستان مهر تهران » و بازداشت و مراقبت شبانه روزی توسط ساواک در بیمارستان .

1343/8/8 هـ.ش: سخنرانی تاریخی و آتشین حضرت امام درباره طرح کاپیتولاسیون و اشاره به زندانی بودن آیت الله قاضی.

1343/9/11 هـ.ش: تبعید به عراق زیر نظر یک ساواکی.

1344/4/25 هـ.ش: بازگشت از عراق و ورود به تبریز بعد از هشت ماه اقامت در عراق .

1345/12/6 هـ.ش: تشرف به مکه معظمه در ایام حج.

1346/2/12 هـ.ش: دیدار با حضرت امام خمینی(ره) در نجف پس از بازگشت از حج.

1347/9/30 هـ.ش: افشای روابط رژیم ستمشاهی با رژیم غاصب صهیونیستی.

1347/10/7 هـ.ش: تبعید به بافت کرمان بمدت شش ماه با تصویب کمیسیون امنیت.

1347-1348 هـ.ش: تدوین و نگارش اوضاع و احوال مهم تاریخی و رفتار و عملکرد اشخاص و رژیم ، تحت عنوان « سفرنامه بافت».

1348/4/12 هـ.ش: تغییر محل تبعید از بافت کرمان به شهر زنجان بمدت چهار ماه.

1348/9/6 هـ.ش: بازگشت از تبعید و  ورود به تبریز .

1356/10/8 هـ.ش: برپائی مجلس بزرگداشت شهادت آیت الله حاج مصطفی خمینی (ره) در مسجد شعبان.

1356/11/27 هـ.ش: صدور اعلامیه مبنی بر اعتصاب و بستن مغازه های شهر در روز 29 بهمن و دعوت مردم برای عزای عمومی و مراسم بزرگداشت چهلم شهدای قیام 19 دی قم با هدف برانداختن رژیم پهلوی.

1356/11/29 هـ.ش: رهبری و هدایت قیام تاریخی 29 بهمن تبریز.

اردیبهشت 1357 هـ.ش: سفر به «مکه معظمه » و «مدینه منوره » برای انجام اعمال حج عمره .

1357/3/27 هـ.ش: صدور اعلامیه در محکومیت هتک حرمت روحانیت و کشتار دسته جمعی عده ای از دانشجویان دانشگاه تبریز توسط رژیم .

1357 هـ.ش: دعوت از خطبا و سخنرانان برجسته برای سخنرانی در مسجد شعبان تبریز با هدف گسترش و همگانی کردن مبارزات.

1357/4/8 هـ.ش: اعلام علنی و صریح قیام همگانی بعنوان تنها راه باقیمانده برای سرنگونی  رژیم ستمشاهی .

1357/7/8 هـ.ش: صدور تلگرام شدیداللحن به سفارت عراق در اعتراض به حصر بیت حضرت امام خمینی(ره) در نجف اشرف توسط رژیم حاکم بر عراق.

1357/7/9 هـ.ش: توصیه برای تعطیلی بازار تبریز بعنوان اعلام انزجار از به محاصره در آوردن منزل امام در نجف اشرف.

1357/7/18 هـ.ش: ارسال تلگراف خطاب به رئیس جمهور فرانسه ( ژیسکار دستن ) و توصیه به ایشان برای کمال مراقبت و حفاظت از حضرت امام .

1357 هـ.ش: امضاء اعلامیه خلع شاه از سلطنت.

1357/9/14 هـ.ش: تشویق و ترغیب مردم به حمایت و همبستگی با اعتصابیون شرکت ملی نفت ایران و تامین مخارج زندگی آنان.

1357/9/24 هـ.ش: صدور بیانیه و محکوم کردن اقدام رژیم ستمشاهی در اخراج و تبعید عالم ربانی آیت الله مدنی از تبریز.

1357/9/30 هـ.ش: معرفی آیت الله قاضی بعنوان عامل کلیه تظاهرات مردمی توسط رئیس سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) و اعلام نظر وی درباره ضرورت اقدام برای کنار گذاردن ایشان برای ابد (ترور)

1357 هـ.ش: توصیه به سربازان و کادر ارتش برای امتناع از اجرای دستورات فرماندهان ارتش و ترک پادگانها و سربازخانه ها

1357/11/25 هـ.ش: اقدام به تشکیل و سازماندهی گروه های مسلح مردمی برای حراست از دستاوردهای انقلاب و سرکوبی پس مانده های رژیم

1357/11/26 هـ.ش: سقوط دژ مستحکم ضد انقلاب پس از 16 ساعت مقاومت در مقابل نیروهای انقلابی، دستگیری سرلشکر بید آبادی( فرمانده پادگان تبریز) و انتصاب سرتیپ ارزیلی به جای وی از سوی آیت الله قاضی.

مرداد 1358 هـ.ش: اقامه نخستین نماز جمعه در تبریز  بعد از پیروزی انقلاب

1358/6/22 هـ.ش: ارسال جوابیه قاطع به اراجیف (( سلطان حسن دوم)) پادشاه مراکش

1358/8/10 هـ.ش: شهادت، ترور توسط گروهک ملحد و مزدور (( فرقان))

انتهای پیام/