از نامه های شهید شیمیایی حسین صدری، خطاب به خانواده اش

کد خبر: ۱۱۳۳۹۳

تاریخ: ۱۷ خرداد ۱۳۸۶ - ۱۲:۳۷

پدر و مادر و خواهران و برادرم؛ سلام عرض می کنم.

انشاالله که در سایه پروردگار عالمیان با سلامتی و موفقیت هر چه بیشتر در پیشبرد اهداف مقدسه اسلام بکوشید و هر روز بیشتر از دیروزتان خدا گونه تر شوید و بدانید که عنایت خداوند همیشه با شما و دیگر مسلمانان هست.

پدر عزیز، مادر عزیز و مهربانم، نگران ما نباشید که بحمد الله من و سایر و برادرانم سالم هستیم و دعا گوی شما و تمامی مومنین .

اصلاً برای چه نگران باشیم؟ چرا که به رحمت خدا دل بسته ایم  و تنها ناراحتی مان این است که مبادا خداگناهان گذشته ما را نیامرزد و یا توفیق بندگی او راپیدا نکنیم. ولی باز امید به رحمت او داریم.

راستی گاهی با خود فکر می کنم که اگر انقلاب نمی شد اگر دوستانمان شهید نمی شدند، اگر دشمنان گلوی ما را نمی فشردند، اگر محاصره های اقتصادی نبود، اگر مسئله درگیری ها در تهران و سایر جاها نبود،  اگر سختی نبود و اگر جنگ نبود و خلاصه اگر های دیگر.... نبود.سرنوشت ما چه می شد؟

هیچ شاید هر کدام از ما بندگان خدا به فکر درآوردن لقمه نانی بی سر وصدا و یا شغل پردرآمدی و چرخانیدن خودمان بودیم و خلاصه دنبال این بودیم که پنجاه شصت سال عمرخود را طوری بگذرانیم که وقتی می میریم حتی همسایه هم خبر نشود و خلاصه مثل کبک سرمان را در برف فرو می بردیم و جایی را جز سوراخی که در آن صرف کرده بودیم نمی دیدیم و منتظر می شدم تا کی به دست صیاد اجل بیفتیم و وقت  آن به خود می آمدیم و فریاد می زدیم.

خدا وندا! عمری بده تا جبران کنیم ولی کار از کار گذشته بود.

پدر و مادر و خواهرانم وقتی که در این فکر غرق شده ام و به خود می آیم که؛

این چه دستی بودکه ما را از خواب غفلت بیدار کرد و قدری به خود می آیم و می بینم این نظر لطف خدا است و بس والا از پیامبر خاتم(ص) به بعد که حکومت امویان و عباسیان و پادشاهان وسایر طواغیت، در  زمانهای  مختلف بر مسلمین ظلم می کردند ما مسلمین  همان طور بودیم که گفتیم.

همه در خواب غفلت بسر می بردیم و اینکه در دوره زندگی ما عمر ما باید انقلابی به وجد می آید و رهبری چون خمینی کبیر این فرزند پاک حسین ابن علی (ع) و شاگرد مکتب امام زمان (عج)رهبری کند  وامت مسلمان هم پشتیبانی کنند را تاریخ به خود ندیده است.

حالا در بستر جبهه ها در میان سنگها و خاک ها به شهادت می رسند و یا اینکه در خیابانها روی آسفالت های شهر ها و یا خیابانها می غلتند و چه خوش شهادت مبارکشان باد .

ما که باید برویم پس چرا داوطلبانه و مشتاقانه نرویم تا مگر با ریختن خونمان گناهانمان پاک شود و دین خود را  ادا کرده باشیم و انشاالله که بتوانیم در عوض رضایت خداوند را جلب کنیم.

واینک تو ای خواهر، از شهادت رجب بیگی ها دلگیر مباش، چون آنان به کمال آرزوهای خویش رسیدند و این ماییم که که در این مسافر خانه موقتی جا خوش کرده ایم.

گویی تا همیشه در این خرابه خواهیم ماند اما وقتی بیشتر فکر می کنم، باز هم عنایت را حس می کنم،چه در ماندن، چه در رفتن، هر آنچه را که صلاح اسلام است خوش تر است0

از بهترین شهادت بهترین برادران که در جبهه ها در جریان طلوع فجر به دیدار خدایشان شتافتند نیز ناراحت مباش که

اینک صدای شهادتشان به گوش جهانیان می رسد که:  ای مردگان به پا خیزید و از زیرپای ستم طواغیت زمانه به در آیيد و اطاعت از خدا کنید که دین محمد (ص)زنده است و ما این خوشیم که خون هر مسلمان که به جرم فریاد حزب فقط حزب الله ریخته شده است، اکنون در رگهای مان جاری گشته و هر لحظه وجودمان را از جا می کند که بر سر بت ها بکوبیم و بگوییم:

حزب فقط حزب الله                  رهبر فقط روح الله

توای پدر و مادر و خواهر و برادر بدان که زندگی درد است و رنج، رنج از دست دادن عزیزان.

و رنج دوری از شهیدان.

«أم حَسبتم ان دخلو الجنه ولما یاتکم مثل الذین دخلوا من قبلکم»

قرآن به ما می گوید آیا چنین پنداشتید که به بهشت داخل می شوید در حالی که شما مانند آنان که قبل از شما بودند امتحان نشده اید؟

اما خون شهیدان در این دنیا به دیگران حیات می بخشد و اسلام با این خون ها  زنده است در این جا با چشم می بینید که خون بر شمشیر پیروز است.

مجاهدان راه خدا در جنوب حماسه ها آفریده اند ، خاک غرب را از کافران رنگین ساختند،کشتند وکشته شدند و پیروزی ها آفریدند.

در اینجا آنقدر پیروزی بزرگ بوده که خود صدام کافر هم اعتراف به شکست کرده، در اینجا واقعاً کمر صدام شکست. در حدود صد کیلومتر مربع از اراضی منطقه «شیاکوه» را به خود اختصاص داده بود که همه به تصرف اسلام در آمد، اصلاً باور کردنی نبود فقط با چند شهید، عظیم ترین قله ها فتح شد و دشمن هزاران کشته داد و به بقیه هم با به اسارت درآوردند و یا ننگ فرار را بر قرار ترجیح دادند.

در جا های دیگر برادران با غرش الله اکبر در سنگر های ریختند و آنها را گرفتند و کشتند ویا بیرون کردند و همه سالم برگشتند 0

خلاصه، جایتان خالی بوده که روز ذلت صدام را ببینید و بخندید که یک پسر بچه 14 ساله چند کماندوی کلاه قرمز صدام را به اسارت گرفته بود.

باید بگویم که تلافی خون رجب بیگی ها و دیگر شهیدان را  سر صدام درآوردند.

اینجا همه برادران سلام می رسانند. شما هم سلام ما را به تک تک بچه ها برسانید.

از بابت ما هیچ نگران نباشید، منتظر دعای همگی.

والسلام علی من التبع الهدی

سید حسین صدری