ايرانمنش,حميد

کد خبر: ۱۱۹۷۸۱

تاریخ: ۲۵ شهريور ۱۳۸۷ - ۱۶:۴۰

سال 1334 خورشيدي در «کرمان» در خانواده اي متدين و خانه اي محقر پا به عرصه وجود گذاشت. علي رغم مشکلات فراوان تحصيل خود را با موفقيت به پايان رساند. در سالي که توام بود با تحصيل تجربه هاي زيادي را جمع مي کرد. در سال 1355 به خدمت سربازي رفت اما نتوانست زورگويي و ستم مأمورين شاهنشاهي را تحمل کند و شبانه محل خدمت خود را ترک کرد. در سال 55 مادرش را از دست داد چندي بعد پدر نيز از دنيا رفت و او به تنهايي عهده دار مخارج خانه شد. در سال 59 به علت وضع کردستان به همراه همرزم خود شهيد عربنژاد براي سرکوبي ضد انقلابيون به مهاباد عزيمت کرد و بعد به جبهه ها شتافت.
همسر شهيد مي گويد: به او حميد چريک مي گفتند. اخلاقش خوب و مهربان و صميمي بود، به بزرگترها احترام مي گذاشت، از نظر اخلاقي بي اندازه خوب بود. حدود سه سال با هم زندگي کرديم. قبل از جنگ مأموريت غير جنگي مي رفت به مهاباد و کردستان. او چهار ماه در تهران دوره چريکي ديد. جنگ شروع شد روز اول جنگ به جبهه رفتند وقتي و دو ماه مي ماند و بعد به مرخصي مي آمدند. مرخصي زياد طول نمي کشيد سراسر چهار روز بيشتر نبود و توي اين سه چهار روز عجله داشت که به جبهه برگردد از او سوال کردم؟ حتماً داوم توي جبهه هستي و ميگفت توي جبهه به من نياز دارند بايد حتماً بروم. از او مي پرسيدم در جبهه چه مسئولتي داري نمي گفتند. مي گفت: کاري انجام نمي دهم رزمنده ها که به خط مقدم مي روند مواظب وسايلشان هستم کاري آنجا ندارم بايد بروم.
شهيد ايرانمنش بارها در جبهه از ناحيه پا و کمر مجروح شد و گواه صادق اين مجاهدتها مدال فتح است که از طرف آيت ا... خامنه اي به دخترش عطا گرديد. سرانجام در تاريخ 2/2/61 به خيل شهيدان پيوست.
ايشان در جبهه فرمانده گردان عملياتي بودند. بايد بيشتر وقت در جبهه باشد. دو د فعه به شدت مجروح شدند و در عمليات بيت المقدس و عمليات فتح المبين تمام بدنشان پر از ترکش بود و مي بايست عمل کند. مسافرت کوتاهي به شيراز داشتند وقتي برگشتن يکي از همرزمانش گفتند شما ديگر به جبهه نرويد شهيد گفت نه من مي روم او گفت وضعتان خوب نيست آمدند خانه و گفت بعد از عمل مي روم رفت بيرون و آمد گفت نه من بايد بروم جبهه ساکشان را مرتب کردند و رفتند 15 روز بعد خبر شهادتشان را آوردند.
منبع:پرونده شهيد در بنياد شهيد وامور ايثار گران کرمان ومصاحبه با خانواده ودوستان شهيد

وصيت نامه
بسمه تعالي
السلام عليک يا ابا عبدا... الحسين. لبيک، لبيک، لبيک
خدايا اگر بخواهي از ما بگذري از فضل و احسان تو است نه شايستگي ما و اگر بخواهي ما را به کيفر برساني از عدل و دادگري توست.
بخششت را بر ما آسان فرما و بگذر از گناهان ما، ما را از کيفرت رها کن. ما را طاقت و توانايي دادگري تو نيست و ما را به عفو و کرم خودت ببخش. آمين.
با سلام و درود به خدا و رسول و ائمه اطهار و امام زمان و نايب بر حقش امام خميني و ملت شهيد پرور ايران.
اين وصيتنامه من به امتي قهرمان و شهيد پرور است که براي بهاي آزادي دين و شرف اسلامي اين سرزمين بهاي گرانبهايي پرداخته اندو هنوز هم تا به ثمر رساندن اين نهال به درختي پر ثمر و پر ميوه هاي شيرين اين سرزمين بزرگ اسلامي که وجب به وجب خاک آن بوي عطري دلپذير از عطرهاي بهشت خدايي را ميدهد و بايد قدر اين نعمت خدا داده را بدانيم و بيشتر به قيمت خون و جان و مال به اين نهال تازه تولد يافته بپردازيم.
مسائلي چند به شما ملت، به عنوان فرزندي کوچک از فرزندان شما، متذکر مي شوم و اگر به سادگي از اين مسئله بگذريد بدانيد دچار عذابي سخت خواهيد شد. همانطور که مي دا نيد خداوند دلايل وجودي خودش را به وسيله پيامبران به ديده هاي عقل بر شما مينمايد و بعد آنهاييکه ايمان آورده اند ؛ او آنها را مورد امتحانات سخت و شديد قرار مي دهد تا ببيند که آيا لايق هستند که نعماتش را باز بر آنهابگستراند. شايد دقت نکنيد اطراف شما پراکنده است. خطر کودتا، خطر حملات نظامي، خطرات درگيريهاي داخلي و توطئه هاي سران بعضي کشورهاي مرتجع منطقه عرب و کشورهاي بلوک شرق و غرب و در رأس آن آمريکاي جنايتکار .
خداوند تمام حيله هايشان را براي از بين بردن اسلام به خودشان برگردانده است و آخرين حربه اي را که توانسته اند علم کنند به حساب خودشان طرح کمپ ديويد دوم بوده است که بر خي از حاکمان نالايق عرب مي خواهند د و دوستي بيت المقدس راتقديم آقاي بگين نمايند.
تنها نگراني آنها اين است که آمريکاي جنايتکار فقط عشرتکده هاي ما را گرمتر کند و انبارهاي مهماتشان را از هر بنجلي پر سازد و محافظت آنها را هم به عهده داشته باشد. بقيه مردم محروم فلسطين و ديگر مردم فقير بلاد اسلامي در هر شرايطي باشندبه اين حاکمان چه مربوط است.
اي جوانان عزيز و اي خواهران، اي مادران و اي پدران به خصوص روي سخنم با شماست بگذاريد فرزندانتان با آداب و سنن اسلامي بزرگ شوند و سعي کنيد به بعد سياسي و رکن اساسي اسلامي که به آن توجه دارد و ملت هم آگاه به آن شده است از دست ندهيد. قرآن را جهت هدايت، نهج البلاغه را جهت مردم داري و طريقه حکومت، صحيفه سجاديه را جهت آمرزش و طلب مغفرت و دعا به درگاه خدا را از دست ندهيد که که همين 3 رکن است که حافظ شما امت شهيد پرور اسلامي ميباشد. براي اينکه طنابهاي محکمي هستند جهت بالا رفتن از آن به طرف خداوند. شما به دوران زندگي پيامبر توجه کنيد و برويد مطالعه نماييد که چه رنجهايي متحمل شده اند در آن گرماي شعب ابي طالب و گرماي سخت آن و چه جنگها و ناراحتيها را متحمل نگرديد .خوب شما مسلمانيد پس بيائيد کمي فکر کنيد يک شبه که نمي شود تمام مسائل و مشکلات انقلاب تمام عيار اسلامي ما را حل کرد. شما يک کشور در دنيا نشانشان دهيد که انقلاب بکند ولي به خط سازش يا به شرق يا به غرب نگراييده باشد و ما انقلابمان مسائل داخلي و گرفتاريهاي اقتصادي به اضافه مسئله جنگ و مسائل طبيعي مانند سيل و زلزله همه را در برگرفته است ولي با تمام اين مشکلات چون توکل ما بر خدا است خدا هم ما را ياري ميدهد. شما ملت چون قوم اسرائيل ناسپاسي را پيشه نگيريد و بهانه هاي سخت بر سر دولت اسلامي هر روز نتراشيد سعي کنيد که مشکلات را بکلي از دولت در کليه زمينه ها برداريد.
سختي هم با دادگاههاي انقلاب بايد همچنانکه با قاطعيت با منافقين مبارزه نموده است با تروريستهاي اقتصادي هم مبارزه کند و آن را محکمتر بر آنان فرود آورد تا بلکه شبي گرسنه اي با شکم سير بخواب رود.
و در آخرين صحبتهايم روي سخنم با مسئولين امور تربيتي جامعه از روحانيت تا معلمان است، روحانيت متعهد شديدتر کار کنند. شناسايي اسلام واقعي و معلمين فرزندان مردم را بطور امانتي سالم از لحاظ جسمي و روحي تحويل آينده بدهند علي الخصوص کودکان پرورشگاه رسيدگي بيشتري بايد بگردد. در پايان وصيتم از تمام ملت خواستارم شهداي خودتان را فراموش نکنيد.
حميد ايرانمنش

خاطرات
عبدالهي:
شهيد ايرانمنش را به شجاعت مي شناختند تا جائيکه بين رزمندگان به حميد چريک معروف بود. او عزيزي بود که تمام هستي اش را در راه اسلام اهدا نمود و مرخصيهايي پس از حظور طولاني در جبهه آن هم به اجبار مي آمد. وي مي کوشيد رفتار و منش يک رزمنده را به همگان نشان دهد. او در نماز جمعه شرکت فعال داشت و احترام خاصي براي خانواده هاي شهدا قائل بود و به ديدار آن مي شتافت.
آخرين دفعه که مي خواست به جبهه برود چون بچه ها کوچک بودن يکي دوساله و ديگري يک ساله بود ايشان با بچه ها بازي مي کرد و آنها را روي دستشان سورا کردند و دور حياط مي چرخاند و من از ايشان پرسيدم چرا اينچنين رفتاري با بچه ها داريد؟ جواب داد اين دفعه دفعه آخر است و او گفت: اين دفعه شهيد مي شوم و مي خواهم با بچه ها بازي کنم و دلتنگ نباشم، فردا صبح که من براي ايشان آئينه و قرآن گرفتم بچه ها يکي بغلم بود و يکي کنارم بود و وقتي از زير قرآن رد شدند تا از کوچه بيرون رفتند به بچه ها نگاه مي کرد و دست تکان مي داد و خداحافظي کرد و سفارش کرد که من بچه ها را به دست شما مي دهم و بعد به خدا مي سپارم.

آثارباقي مانده از شهيد
صحبتهاي شهيد قبل از شهادت:
من پيامي دارم به پدر و مادرهاي شهدا به خانواده هاي شهدا ، تردستها، حجت ها اينها درست است که شهيد شدند اينها دوستان ما بودند و به پدر و مادر شهدا مي گوئيم که اينها مال شما نيستند، آنها تنها فرزند شما نيستند بلکه فرزندان اين آب و خاک هستند.

آثار منتشر شده درباره ي شهيد
پيمان دختر شهيد با او
سلام بر لاله سرخ من، اي پدرم که لبيک به نداي رهبر گفتي و در گلستان انسانيت جاي گرفتي و به من آموختي که تا جان در بدن دارم به اسلام و مسلمين فداکار باشم و راه پر افتخار تو را با جديت و تلاش بي امان در پي گير باشم. اينک تو رفتي و من هستم که تا پاي جان و روح که در بدن دارم با مدد پروردگارم خون پاک تو و يارانت را پاسداري نمايم.