اکبر کریمی:

عراقی ها جسممان را به اسارت برده بودند نه روحمان/ رمز موفقیت ما در ولایت مداری است

شکنجه، بی غذایی، دوری از خانواده و وطن از جمله سختیهای آن دوران بود که در مقابل شرایط فعلی هیچ است و کاش دوباره اسیر می شدم؛ زیرا آنجا آزاد بودیم و اینجا اسیریم.

کد خبر: ۱۲۵۹

تاریخ: ۲۷ تير ۱۳۹۲ - ۱۰:۲۲

خبرگزاری دفاع مقدس: واژه اسارت شاید در نگاه اول یادآوررنج و سختی باشد اما لحظات مقاومت و پایداری در اسارت با همه سختی هایش برای آزادگان سرافراز میهن تفسیر عبارت "ما رایت الا جمیلاست". اکبر کریمی یکی از سندهای  زنده دوران اسارت در اردوگاه های عراق است. وی در گفت وگوی اختصاصی با خبرگزاری دفاع مقدس، از دوران اسارت خود در اردوگاه های "تکریت (5)" و "عنبر" چنین می گوید:

عملیات والفجر مقدماتی آغاز شده بود و من به همراه چند تن از همرزمان 18/11/61 به اسارت نیروهای بعث درآمدم. در مدت زمان هشت سال اسارت خود 3 سال دراردوگاه تکریت(5) و پنج سال دراردوگاه  "عنبر" در استان "الانبار" عراق بودم.

آن دوران در اردوگاه های عراقی و در ماه مبارک رمضان از یک ساعت قبل از افطار آماده می شدیم و در شبهای ماه رمضان برنامه های مختلف از جمله  تئاتر طنز برگزار می کردیم.

علاقه مندی رزمندگان به امام خمینی تا آن حد بود که یکی از اسرا در مقابل مقاومت در برابر بیان جمله "الموت للخمینی" سه بار فلک شد و پس از چندین بار از هوش رفتن و به هوش آمدن حاضر به گفتن این جمله نشد.

دوران اسارت برای اسرا با برکت بود؛ به این معنا که یکی از دوستان رزمنده آن دوران تحصیلات نداشت، در پایان اسارت قرآن و نهج البلاغه را یاد گرفت و هم اکنون تا مقطع دکترا پیش رفته و مولف کتاب است.

اسارت لحظه به لحظه خاطره بود. خوب و بدش بستگی به نوع نگاه خودمان داشت. در دوران اسارت وقتی از صلیب سرخ برای بازدید می آمدند یک مترجم وجود داشت که فهمیدیم به نفع عراقی ها ترجمه می کند؛ با وجود اینکه داشتن کاغذ و خودکار ممنوع بود، با حفظ کردن کلمات به یادگیری زبان انگلیسی پرداختیم. از آن پس وقتی این هیئت می آمد هر کدام از رزمندگان جمله ای برای گفتن داشتند آن هم به زبان انگلیسی.

اعتقاد به دین، خدا، شعائر الهی و خاک وطن تنها انگیزه اسرا برای مقاومت بود. نباید خاطرات و رشادت های آزادگان و جوانان آن دوران را به  فراموشی سپرد زیرا آنان کسانی هستند که زندگی و جوانی خود را فدای انقلاب کرده اند.

همین جا باید بگویم شعور و بصیرت جوانان ما ستودنی است، رمز موفقیت ما در ولایت مداری بوده و هست. هرگاه  نیاز به دفاع از میهن و اسلام شود به فرمان رهبری در جنگ شرکت می کنیم و هم چنان گوش به فرمان رهبری هستیم.

در دوران اسارت یاد گرفتم چگونه در سختی زندگی کنم و خدمت به مردم را در عمل نشان دهم و نه در شعار. گفتن از شکنجه هایی که در دوران اسارت تحمل می کردیم، به تنهایی نمی تواند برای نسل جوان کافی باشد.

این آزاده سرافراز دوران دفاع مقدس در تاریخ 4/6/69  وارد میهن شد.