به مناسبت سالگرد شهید رضایی مجد

کاپیتان شهیدی که پس از ۲۷ سال طنین الله اکبرش در زمین‌های فوتبال به گوش می‌رسد

بیست و هفت سال از شهادت مرد آسمانی فوتبال ملی ایران، شهید مهدی رضایی مجد بازیکن با اخلاق و کاپیتان تیم ملی جوانان فوتبال ایران در سالهای ۶۰ و ۶۱ می‌گذرد اما هنوز طنین غیرت مردانه و پهلوانانه و همچنین غریو الله اکبر این شهید بزرگوار در زمین‌های فوتبال کشورمان به گوش می‌رسد.

کد خبر: ۱۳۰۸۵

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۱:۲۳

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس به نقل از مشرق، شهید رضایی مجد در سالهای ۶۱ و ۶۲ به همراه تیم ملی جوانان به ترتیب در رقابتهای جام پادشاهی بنگلادش و مسابقات قهرمانی جوانان آسیا در نپال شرکت داشت و موفق شد برای تیم ملی جوانان در مجموع ۱۵ گل به ثمر برساند.

این شهید والامقام در تیمهای فوتبال نوجوانان آذر تهران، جوانان و بزرگسالان اکباتان و تهران جوان عضویت داشت و در سال ۶۵ به تمرینات تیم پرسپولیس دعوت شد ولی او با حضور در سپاهیان حضرت محمد (ص) برای چهارمین بار راهی جبهههای حق علیه باطل شد تا اینکه در دهم اسفند ماه ۱۳۶۵ در عملیات تکمیلی کربلای ۵ در منطقه عمومی شلمچه به فیض شهادت نائل شد.

ورزش کشور عزیزمان از وجود مردان آسمانی بیبهره نبوده و شهید «مهدی رضایی مجد» کاپیتان اسبق تیم فوتبال جوانان ایران یکی از مردان آسمانی فوتبال ایران است که درزمان حضورخود دراین تیم افتخارات زیادی را نصیب ورزش کشور کرد.

مهدی با پخش خبر رادیو از جا پرید، عراقیها خرمشهر را اشغال کردهاند، درنگ جایز نبود، بازو بند را باز کرد و چفیه را روی دوشش انداخت، کفش فوتبال را در آورد و پوتین بپا کرد، بعد با همه خداحافظی کرد، با چمن سبز، با آسمان آبی و با چهرههایی که از خجالت سرخ شده بود، سر گذاشت به بیابان، به دیاری که بارانش گلوله بود و خمپاره، به سرزمینی که مقدس بود و حالا با ورود اجنبی آلوده شده بود، شب و روز برایش یکی شد و چه حماسهها که نیافرید و چه رشادتها که نکرد تا اینکه دشمن سرش را با گلوله و ترکشهای خمپاره هدف گرفت، حالا او به وصال یار رسیده بود.

مهدی در زمستان سرد و پربرف سال ۱۳۴۲ در محله پاچنار در یکی از محلات کهن تهران به دنیا آمد، کودکی که با آمدن خود در میان خانوادهای متوسط اما مذهبی، زندگی اهل خانواده را دگرگون ساخت. دوران کودکی مهدی در دامن پرمهر و محبت مادری سپری شد که خود از تربیت یافتگان مکتب اسلام بود.

روزهای انقلاب با روزهای نوجوانی او توام شد، ۱۲ بهار از سن مهدی نگذشته بود که او رشته فوتبال را برای ادامه فعالیتهای ورزشی خود برگزید و درخشش او در همان ابتدای کار، سبب شد تا به عضویت تیم فوتبال نوجوانان آذر تهران، جوانان اکباتان تهران و در نهایت به عضویت تیم جوانان ایران در سن ۱۷ سالگی درآید.

او به همراه تیم فوتبال جوانان ایران، حضور در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا در نپال و جام قهرمانی آسیا در بنگلادش را تجربه کرد، مهدی برای آنکه بتواند دین خود را به کشور ادا کند با شرکت در عملیات والفجر مقدماتی و والفجر یک، حضور خود در جبهههای جنگ را اعلام کرد.

عضویت مهدی رضایی مجد در تیم فوتبال تهرانجوان در سال ۶۵ را باید آخرین فعالیت ورزشیاش دانست چون او بار دیگر در اواخر بهمن ماه سال عازم جبهههای نبرد شد. حضور در عملیات تکمیلی کربلای پنج در منطقه شلمچه در تاریخ دهم اسفند ماه سال، نقطه رهایی این شهید ورزشکار از بند این دنیا بود، مهدی دهم اسفند ماه به دنیا آمد و دهم اسفند ماه هم به سوی معبود خود شتافت.

شهید رضایی مجد فوتبالیست پهلوان، نیاز درونیاش را برآورده نکرد و در روزهایی که همه در جستجوی مقام و مکان او بودند، او به دنبال خدا و در جستجوی یار بود.

این ورزشکار عزیز در عنفوان جوانی تبدیل به الگویی جامع و کاربردی برای جوانان شد و ورزش کشور شاهد بروز تختی دیگری شد. شوق عطش ملاقات با خدا، آرام و قرار او را ربود و بر این اساس بانگ هل من ناصر ینصرنی حضرت امام حسین (ع) را بر زبان جاری ساخت و در اوج شهرت و افتخار گام به جبهههای حق علیه باطل گذاشت تا از دین، کیان و شرف ایران اسلامی دفاع کند.

شهید رضایی مجد پیش از حضور در جبهههای نبرد در میادین ورزشی بارها باعث بالا رفتن پرچم ایران و نواخته شدن سرود جمهوری اسلامی شد و پس از آن افتخارات خود را با به دست آوردن مدال شهادت به بالاترین درجه رساند.

رضایی در سال ۶۱ اولین بازی ملی خود را انجام داد. او با تیم ملی جوانان سه اعزام برون مرزی داشت. وقتی در مسابقات بنگلادش، قرعه ایران به عراق خورد به خاطر همزمانی این بازی با جنگ تحمیلی، تیم ملی از حضور در آن خودداری کرد، ولی تمامی اعضای این تیم در حاشیه زمین مسابقه نماز جماعت باشکوهی برگزار کردند.

رضایی مجد در آخرین نوبتی که به جبهه اعزام میشد به دوستانش گفت که اگر زنده ماندم و برگشتم با پرسپولیس قرارداد میبندم.

* شهید مهدی رضایی مجد و یارانش در زمین چمن ورزشگاه کاتماندو نپال سجده عشق برپا نمودند و نماز را به جماعت خواندند تا خداداد عزیزی در ملبورن استرالیا حماسه ساز شود و بهمراه یارانش سجده شکر راهیابی تیم ملی فوتبال کشورمان را پس از سالها به جام جهانی به جای آورد.

* شهید مهدی رضایی مجد مدال طلای حسینی برگردان نهاد تا حسین رضازاده در حضور قهرمانان نامی جهان با رمز یا ابوالفضل العباس مدال زرین برگردن بیاندازد.

* شهید رضایی مجد با گذشتن از جان خود و با رد شدن از علایق دنیوی و مراتب قهرمانی باعث شد تا مهدی مهدوی کیا در جام جهانی با گذشت علی دایی گل پیروزی بخش ایران را درون دروازه تیم ملی آمریکا جای دهد و میلیونها نفر از ایرانیها و دوستداران کشورمان را شاد کند.

* شهید رضایی مجد در آخرین سفر خود اشک شوق میریخت که توانسته بود پشت پایی به دنیا بزند همانطور که حمید استیلی با گلزنی به تیم ملی آمریکا اشکهایش را به مردم ایران تقدیم نمود و خوشحالیاش را با تمام ایرانیان تقسیم کرد.

* شهید رضایی مجد زمانی که با قطار عازم جبهه بود روی شیشه بخار گرفته در باران تهران با انگشت خود نوشت یاران و دوستان ما رفتیم و شما از قافله جاماندید همانطور که علی دایی پس از به ثمر رساندن چهارمین گل خود به تیم ملی کره جنوبی در مقابل لنز دوربین بخار گرفته تلویزیونی با انگشت خود به گذشتن از سد راه کره اشاره کرد و به آنان گفت ما رفتیم و شما جاماندید.

* شهید رضایی مجد در خرمشهر با رشادتهای خود و یارانش به کودکان خرمشهری ثابت کرد که آنها تنها نیستند همانطور که هادی ساعی و یارانش در شهر زلزله زده بم به کودکان یتیم و بیسرپرست فهماند که آنها هم میتوانند در کنار قهرمان المپیک و جهان عکس یادگاری بگیرند و تنها نباشند.

* شهید رضایی مجد و هم تیمیهایش در مسابقات آسیایی نپال از رویارویی با تیم عراق سرباز زدند تا به آرش میراسماعیلی بگویند تو هم میتوانی در رقابت با دشمن دیرینه ایران اسلامی یعنی رژیم صهیونیستی مسابقه ندهی.

* شهید رضایی مجد به پرسپولیس نرفت تا در تیم شهدای گمنام دسته چهارمی تهران توپ بزند و دل خانواده شهدا را بدست آورد همانطور که وحید هاشمیان به همراه تیمش به سرزمین غصبی رژیم اشغالگر قدس نرفت تا دل مردم مظلوم فلسطین را شاد کند.

بسیاری از ورزشکاران و مدیران ورزش کشور که با این شهید از نزدیک آشنا بودند، گذشت و اخلاق حسنه را از خصوصیات بارز وی در تمامی عرصههای زندگی به ویژه در عرصه ورزش عنوان میکنند:

* «مجید مشایخی» رییس سابق ورزش بسیج و رییس بسیج اصناف کشور با اشاره به اینکه قهرمانان واقعی، شهدای اسلام هستند، گفت: به مناسبت بزرگداشت از مقام شامخ شهید رضایی مجد لیگ دسته یک فوتسال بسیج به نام این شهید نامگذاری شده و رقابتهای این لیگ به طور منظم در استانهای کشور در حال برگزاری است.

* «جعفر کاشانی» از پیشکسوتان فوتبال ایران درباره شهدایی چون رضایی مجد گفت: شهدا به ما قدرت شناخت آموخته و با ایثار جان خود در استقلال کشور نقش اساسی ایفا کردند. وظیفه ما در این مقطع زمانی زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا بخصوص کاپیتان سابق تیم فوتبال جوانان ایران است.

«مهدی مناجاتی» سرمربی اسبق تیم ملی و پاس تهران، شهید رضایی مجد را الگوی واقعی جوانان فوتبالیست کشور دانست و افزود: باید شهدا را تکریم کرد چرا که آنان در قهرمانیهای ملی پوشان ما نقشی بسیار ارزشمند داشتند.

«همایون بهزادی» سر طلایی فوتبال ایران در دهه ۵۰ سخنان خود را با اشعاری آغاز کرد که در آن ماندن را در رفتن خواند، رفتنی که همه بر آن غبطه میخورند.

بهزادی، شهید رضایی مجد را جوانی سرافراز خواند و گفت: اگر این شهید امروز هم در جمع فوتبالیهای ما بود بدانید که به طور حتم یکی از ستارهها و مربیان بنام، همچون همبازی خود امیر قلعه نویی در این زمان بود.

* «سید مهدی حیدری» همبازی شهید در تیم اکباتان نیز یادآور شد: اخلاق شهید را میتوان به عنوان بزرگترین خصیصه او مثال زد و در سالیان طولانی همبازی همچون او ندیدم که با کسی با ترشرویی برخورد کند.

* «قاسم پناهگر» سرمربی پیشین تیم تهران جوان و سرپرست اسبق تیم فوتبال امید ایران هم گفت: افتخار مربیگری شهید برایم در همه عمر خاطره انگیز است و میدانم شهید رضایی مجد هرگز به دنبال کسب قهرمانی نبود و پهلوانی و مردم داری را ارجحتر از مدال آوری میدانست. مربی اسبق تیم تهران جوان در خصوص بازی رضایی مجد در تیم تهران جوان گفت: قبل از اینکه او با ما قرارداد امضا کند در تمرینات تیم پرسپولیس شرکت کرده بود ولی با درخواست من به تیم تهران جوان پیوست. پناهگر ادامه داد: شهید رضایی مجد تا پایان زمان قرارداد خود، نامی از پول و حق قرارداد نبرد و در زمان تسویه حساب با باشگاه گفت: از من راضی باشید، زیرا چندین بازی با تیم دسته چهارمی شهدای گمنام انجام دادم.

* «مهدی اربابی» در اینباره گفت: از خصایص بارز شهید این بود که در اردوها همیشه با جوانان شهرستانی برخوردی مناسب داشت و سعی میکرد که همواره به آنها کمک کرده و در مسائل دینی و مذهبی آنان را ارشاد کند.

سرپرست تیم فوتبال جوانان ایران در مسابقات آسیایی نپال ادامه داد: زمانی که قرار بود در دور دوم مسابقات آسیایی نپال برابر تیم عراق به دلیل جنگ تحمیلی بازی نکنیم، با پیشنهاد شهید رضایی مجد، قبل از شروع مسابقه اقدام به برگزاری نماز جماعت ظهر و عصر در زمین مسابقه کردیم و سپس با فریاد «الله اکبر» از زمین خارج شدیم.

* «امیر قلعه نویی» سرمربی تیم استقلال تهران و همبازی شهید رضایی مجد در تیم جوانان کشورمان نیز گفت: هیچ زمان از یاد او فارغ نمیشوم و همواره در ذهن، یاد او را زنده نگاه میدارم.

وی افزود: در مسابقات آسیایی نپال، یکی از چهرههای مطرح تیم فوتبال جوانان ایران، شهید رضایی مجد بود و من گلی را که وی در کشور بنگلادش به تیم بزرگسالان کره جنوبی زد از یاد نمیبرم؛ او واقعا هافبک راست خوبی بود.

* سرهنگ حمید عابدی رییس بسیج ورزشکاران نیز گفت: شهید رضایی مجد در اوج فوتبال خود نگاه بهتری به آینده داشت و آرمان حسینی خود را کامل کرد.

رییس بسیج ورزشکاران کشور ادامه داد: جامعه ورزشی ما باید با شناساندن شهید رضایی مجد و شهیدان دیگر به جوانان، راه بزرگی برای اعتلای نام این عزیزان بردارد.

* «هادی آهنگران» کاپیتان وقت تیم اکباتان تهران نیز ادامه داد: شهید مهدی رضایی مجد، جوانی سرشار از خلاقیت و پشتکار بود. هر زمان که به عنوان یار جوان به بازی وارد میشد، تیم حریف را تحت تاثیر بازی روان خود قرار میداد. وی، شهید رضاییمجد را فردی دلسوز و مکتبی توصیف کرد که همیشه در ایام ماه مبارک رمضان با زبان روزه سر تمرینات حاضر میشد و اصلا به این جهت کم کاری نمیکرد و مانند بقیه و حتی بیشتر از یاران خود در زمین میدوید.

سازمان ورزش بسیج کشور در سال ۱۳۸۹ شهید رضایی مجد را به عنوان شهید شاخص ورزشکار سال انتخاب کرد.

در مراسم برترینهای ورزش ایران در سال ۸۶ که با حضور قهرمانان رشتههای مختلف، روسای فدراسیونهای ورزشی از شهید رضایی مجد و پدر مرحوم وی حاج حسین رضایی مجد تجلیل ویژهای به عمل آمد.

۲۷ سال از تاریخ شهادت «شهید مهدی رضایی مجد» کاپیتان پیشین تیم فوتبال جوانان ایران میگذرد ولی همچنان یاد و خاطره او در بین دوستان، قهرمانان و ورزشکاران باقی است.

بیست و هفتمین سال شهادت پهلوان مهدی رضایی مجد کاپیتان سر افراز تیم ملی جوانان را گرامی داشته و یاد و حماسه قهرمانیهایش را زنده نگاه میداریم.

فرازی از وصیت نامه شهید:
اجازه از حضور حضرت بقیه الله اعظم روحی و ارواح العالمین له الفدا و با سلام خدمت امام خمینی که جان بیارزش این بنده بیچاره فدای او باد، چند کلامی با این دستان لرزان مینویسم:ای خدای من تو را به حسینت، تو را به زینب، تو را به زهرایت، تو را به علیات، مرا از درب خانهات ناامید مگردان، مرا جلوی پدران و مادران شهدا رو سیاه نکن. خانوادههای شهدا بدانند که ما رهرو راه فرزندان شهیدشان هستیم. هر چند ما گناهکار هستیم اما به درگاهت آمدهایم و عجز و ناله سر میدهیم و سپس ضمن حلالیت از پدر و مادرش توصیه میکند که بعد از شهادتش پیام رسان خون تمامی شهدا باشند و برای وی گریه نکنند بلکه برای حضرت زهرا (س) که مادر تمامی شهداست و همچنین برای فرزند شهیدش حسن بن علی (ع) ناله کنند.