راهیان نور و رسانه‌های بیگانه

سفری که دشمنان را به هراس انداخت

هراس دشمنان از انتقال فرهنگ دفاع مقدس به نسل‌هایی که وقایع جنگ را درک نکرده‌اند امری طبیعی است و زنده نگاه داشتن یاد و خاطره شهدا در کنار روشن کردن ابعاد گوناگون جنگ چیزی نیست که بیگانگان خواهان آن باشند.

کد خبر: ۱۴۶۵۱

تاریخ: ۱۲ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۰:۰۵

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس، با فرا رسیدن ماه اسفند و قرار گرفتن در آستانهٔ سال نو، کولهبارهای بسیاری به عزم سفر به مناطق مختلف بسته میشود و چهار گوشهٔ کشورمان پذیرای خیل عظیم مسافرانی میگردد که هریک با نیتی مقصدی را برمیگزینند. اما شاید کمتر مقصدی را بتوان یافت که هر ساله میزبان میلیونها مسافر مشتاقی است که از دورترین نقاط کشور، نه به قصد دیدار با خویشاوندان، و نه با هدف بهرهگیری از امکانات رفاهی و سیاحتی خود را به آنجا میرسانند. کاروانهایی که لذت تجربهٔ سفری معنوی در بازدید از مناطق جنگی بازمانده از جنگ تحمیلی را به اقامت در لوکسترین هتلها و تماشای زیباترین مناظر طبیعی ترجیح میدهند و ما آنان را با عنوان «راهیان نور» میشناسیم. کاروانهایی متشکل از اقشار مختلف مردم به ویژه دانشجویان، طلاب، دانش آموزان و اساتید دانشگاه که به رسم هر ساله با آغاز اسفند ماه رهسپار مناطق جنوبی وغربی کشور میشوند تا ضمن دیدار از مناطق مرزی وعملیاتی همچون شلمچه، هویزه، فکه و... با آرمانهای شهدا و ایثار گران تجدید میثاق کنند.

کاروانهای راهیان نور و هیاهوی رسانههای بیگانه

نکتهٔ قابل تأمل اینجاست که طی سالهای اخیر این سفرها به شدت مورد توجه و تجزیه و تحلیل رسانههای بیگانه قرار گرفته است؛ آنان که مترصد کوچکترین فرصتی برای زیر سوال بردن حرکتهای خودجوش و انقلابی مردم میباشند همواره برای تخریب چهرهٔ نظام و آرمانهای انقلاب اسلامی تلاش میکنند تا با دستاویز قرار دادن حوادث جادهای رخ داده در مسیر کاروانهای راهیان نور و بزرگنمایی ابعاد آن به القای این موضوع بپردازند که سفر این کاروانها به علت عدم برنامهریزی، فقدان ایمنی و امکانات لازم، مسافرتی پرخطر و حتی برای اقشاری همچون دانش آموزان اجباری است تا اهداف والا و ارزشمند اینگونه سفرها را در هیاهوی تبلیغاتی و رسانهای پنهان کنند.

چرا رسانههای بیگانه از کاروانهای راهیان نور در هراسند؟

اما اینکه چرا استقبال پرشور و فزایندهٔ مردم از سفر به مناطق جنگی تا این حد برای رسانههای معاند گران تمام شده و آنان را برای تخریب اهداف این سفرها به تب و تاب انداخته است موضوعی است که با بازنگری حوادث دوران جنگ تحمیلی میتوان به روشنی دریافت.

آنچه مسلم است دشمنان ایران اسلامی از ابتدای پیروزی انقلاب و طی ۸ سال جنگ تحمیلی از هیچ تلاشی برای مهار کردن انقلاب و ضربه زدن به اهداف آن فروگذار نکردند؛ جنگی که با حمایت غرب و آتشافروزی رژیم بعث آغاز شد علیرغم میل و پیشبینیهای دشمنان به نفع جمهوری اسلامی ایران به پایان رسید؛ مهمتر اینکه ۸ سال حماسه و ایثار موجب گسترش و تقویت فرهنگ مقاومت در میان مردم شد.

اما با به پایان رسیدن جنگ خیلیها گمان میکردند که با بازسازی ویرانیها و آثار باقی مانده از آن خاطرات دفاع مقدس در غبار گذر زمان به فراموشی سپرده خواهد شد، که البته برای بیگانگان و گروهی از معاندین که خارج از مرزهای میهنمان روزگار میگذراندند رنگ باختن یاد فداکاریها و رشادتهای دوران جنگ تحمیلی بهترین اتفاقی بود که آرزوی آن را در سر داشتند. موضوعی که بدون شک در سایهٔ استقبال پرشور جوانان و زائران مناطق جنگی به آرزویی دست نیافتنی تبدیل شد؛ با این اوصاف تحلیل رفتارها و واکنشهای رسانههای بیگانه چندان پیچیده به نظر نمیرسد.

هراس دشمنان از انتقال فرهنگ دفاع مقدس به نسلهایی که وقایع جنگ را درک نکردهاند امری طبیعی است و زنده نگاه داشتن یاد و خاطرهٔ شهدا در کنار روشن کردن ابعاد گوناگون جنگ در شرایط سخت و بحرانی، بدون شک آن چیزی نیست که بیگانگان و رسانههای وابسته به آنان خواهان آن باشند. بنابراین سیاهنمایی با استناد به حوادث پیش آمده در جادهها و ایجاد موج رسانهای منفی تنها راه دشمنان برای تسکین درد ناکامی در مقابل ملت ایران است.

بدون تردید حوادث ناگوار جادهای که منجربه کشته و زخمی شدن تعدادی از هموطنانمان گردیده برای همگان تلخ و تاسف بار است؛ اما مقایسهٔ تعداد حوادث رخ داده در مسیر کاروانهای راهیان نور با آمار بالای تلفات جادهای در دیگر نقاط کشور از آن چنان ابعاد گستردهای برخوردار نیست تا موجب شود این حوادث را به جریاناتی خاص همچون ضعف برنامه ریزی، عدم نظارت و یا عامل اجبار در این سفرها نسبت دهیم؛ هرچند که در سالهای اخیر در این سفرها حداکثر کوشش برای استفاده از وسایل حمل و نقل مناسب مانند اتوبوسهای مجهزتر و با رانندگان مجرب و استفاده از قطار صورت گرفته است و همچنین وجود عامل اجبار برای شرکت در راهیان نور سخن کذبی است که ساخته ذهن معاندان است.

حال اینکه چرا در میان تمامی حوادث رخ داده در جادههای کشور شبکههای فارسی زبان وابسته به بیگانه تنها به دلسوزی و ابراز نگرانی برای مجروحین و کشته شدگان راهیان نور اصرار میورزند سوالی است که نیازی به پاسخ ندارد.

منبع: فرهنگ نیوز