رهبر معظم انقلاب:

نقش زنان به خصوص همسران و مادران شهدا در انقلاب اسلامی

بیانات رهبر انقلاب درباره نقش زنان به خصوص همسران و مادران شهدا در انقلاب اسلامی که به قول ایشان «انقلابی زینبی» بود.

کد خبر: ۱۵۲

تاریخ: ۰۵ خرداد ۱۳۹۲ - ۱۷:۲۵

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس، درعاشورا حماسه و شجاعت و دلاوری و ابتلا و آزمایش بزرگ الهی و فداکاری و عزّت و شرف کیان اسلام و جانبازی و از خود گذشتگی و ایثار زینب است که رمز  پیروزی خون بر شمشیر است.

عاشورا، درس شهادت را به همه نسلها و آیندگان تا روز قیامت آموخت و فهماند که برای امور دینی و مادّی نباید دست از حق و اسلام و قرآن و ایمان شست و تسلیم شد و باید ایستاد و مقابله کرد، ولو اینکه به قیمت جان خود و یاران و خانواده تمام شود.

مهم آن است که ذلّت و سرسپردگی و بندگی غیر از خدا را نپذیریم، بنده استبداد و استعمار و استکبار نگردیم. زینب (س) درس تسلیم نشدن را به ما آموخت. او مدرس  شهادت است، روز افتادن سرها از تن ها را دیدن و خم بر ابرو نیاوردن کار هیچ کس نیست جز زینب ( ع) و  این درسی است که به ما داده اند تا یادبگیریم ایثار در راه خدا را مقاومت در برابر دشمنان را و ولایت مداری را تا آخرین قطره ی خونمان .

اسلام چنین افرادی را تربیت کرد که شهادت را بر اسارت و ذلّت رجحان دادند و تاجان داشتند، پای فشردند و اسلام را نجات دادند و ما امروز شاهد این رشادت ها و دلاوری ها که از سالار شهیدان و خواهر بزرگوار ایشان ویاران  فداکار او درس و عبرت گرفته اند، هستیم، و این فرهنگ شهادت عاشورا است .

حال  با سخنانی ارزنده از مقام معظم رهبری  که به نقش مادران و همسران  شهدا  در 8 سال دفاع مقدس می پردازیم   که چگونه  این زنان زینبی یاد گرفتند زینب وارانه صبورباشند و مقاومت کنند.

مادر، مادر شهید، مادر دو شهید، مادر سه شهید، مادر چهار شهید؛ شوخى نیست؛ اینها به زبان آسان مىآید.

بچهى انسان سرما میخورد، دو تا سرفه میکند، چقدر نگران میشویم؟ یک بچهى انسان برود کشته بشود، دومى برود کشته بشود، سومى برود کشته بشود؛ شوخى است؟ و این مادر با همان احساسات مادرانهى سالم و جوشان و پرفوران، آنچنان نقشى ایفاء کند که صد تا مادر دیگر تشویق بشوند بچههاشان را بفرستند میدان جنگ. اگر این مادرها آن وقتى که جنازهى بچههاشان مىآمد یا حتّى نمىآمد، آه و ناله میکردند، گله میکردند، یقه چاک میزدند، اعتراض به امام و اعتراض به جنگ میکردند، مطمئناً جنگ در همان سالهاى اول و در همان مراحل اول زمینگیر میشد. نقش مادران شهدا این است.

همسران صبور شهدا، زنهاى جوان، شوهران جوانِ خودشان را در آغاز زندگى شیرین خانوادگىِ مورد آرزو از دست بدهند. اولاً راضى بشوند این شوهر جوان بلند شود برود جائى که ممکن است برنگردد؛ بعد هم شهادت او را تحمل کنند؛ بعد هم افتخار کنند، سرشان را بالا بگیرند. اینها آن نقشهاى بىبدیل است. بعد آنچه که تا امروز ادامه دارد، همسرى با جانبازان است. خانمهائى رفتند همسر جانبازان شدند. یک مرد ناقصِ معیوبِ احیاناً بداخلاقِ به خاطر وضع جسمى یا اختلالات ناشى از موجگرفتگى و غیره را انسان به عنوان یک متعهد و یک مسئول، داوطلبانه و بدون هیچ اجبارى برود پذیرائىاش را به عهده بگیرد، خیلى فداکارى کرده است. یک وقت شما میگوئید من مىآیم روزى دو ساعت از شما پذیرائى میکنم. خب، هر روزى که شما میروید، او از شما تشکر میکند. یک وقت هست که نخیر، شما خودتان را به عنوان همسر او توى خانهى او میگذارید؛ شدید بدهکار! یعنى طبیعت کار این است که باید شما این کار را بکنید. اینها این فداکارى را کردند. اصلاً نمیشود نقش زنان را محاسبه کرد.

بیانات در سومین نشست اندیشههاى راهبردى  ۹۰/۱۰/۱۴

انقلاب ما انقلاب زینبى است. از اول انقلاب، زنان یکى از برجستهترین نقشها را در این انقلاب ایفاء کردند. هم در خود حادثهى بزرگ انقلاب، هم در حادثهى بسیار بزرگ هشت سال دفاع مقدس، نقش مادران، نقش همسران، از نقش مجاهدان اگر سنگینتر و دردناکتر و تحملطلبتر نبود، یقیناً کمتر نبود. مادرى که جوان خودش را، عزیز خودش را، دستهى گل خودش را هجده سال، بیست سال – کمتر، بیشتر – پرورش داده، با آن محبت مادرانه او را به ثمر رسانده، حالا او را به طرف میدان جنگ میفرستد، که معلوم نیست حتّى جسد او هم برخواهد گشت یا نه. این کجا، رفتن خود این جوان کجا؟ که خوب، این جوان، با شور و هیجان جوانى، همراه با ایمان و روحیهى انقلابیگرى، حرکت میکند و میرود. کار این مادر، از کار آن جوان اگر بزرگتر نباشد، کوچکتر نیست. بعد هم که جسد او را برمیگردانند، افتخار میکند که بچهى من شهید شده. اینها چیز کمى است؟ این، حرکت زنانه، حرکت زینبگون در انقلاب ما بود.

بیانات در دیدار گروه کثیری از پرستاران نمونه کشور  ۸۹/۲/۱

پدران و مادران و همسران و فرزندان و بازماندگان و نزدیکان شهدا در صف پشت سر شهدا قرار دارند. آنها در خاکریز اولند, اینها پشت سر آنها در خاکریز بعدی قرار دارند. اگر پدر و مادرها بی تابی و بی صبری و اظهار پشیمانی می کردند; اگر همسران جوانی که شوهران فداکار و جوانمردشان به میدانهای نبرد رفته بودند, به بهانه ی داشتن فرزندان خرد, زبان شکوه باز می کردند, باب شهادت و مجاهدت بسته می شد. شما به گردن این انقلاب و این کشور و این ملت و تاریخ ما حق دارید.

بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در جمع خانواده های شهدا, جانبازان و آزادگان  ۸۰/۱۱/۲

در جنگ تحمیلى اگر امثال همین مادر گرامى سه شهید و مادران شهیدان و همسران شهیدان – که من افتخار داشتهام با هزارها نفرِ اینها از نزدیک نشست و برخاست و گفتگو کنم و خصوصیات آنها را مشاهده کنم – ایمان خود، صبر خود، ایستادگى خود، معرفت خود و روشنبینى خود در قبال ضایعات جنگ و فداکاریهاى جوانان و مردان را نشان نمىدادند، جنگ پیروز نمىشد. اگر مادران و همسران شهدا بىصبرى نشان مىدادند، شوق جهاد در راه خدا و شهادت در دل مردها مىخشکید؛ اینگونه نمىجوشید؛ اینگونه به جامعه طراوت نمىداد. در میدان جنگ هم زنان نقشهاى درجه اوّل را ایفا کردند.

بیانات در دیدار جمع کثیرى از بانوان به مناسبت میلاد حضرت زهرا ۷۹/۶/۳۰