«جسارت علیه دلواپسی» پژواکی از شخصیت شهید مصطفی احمدی روشن

یک روز آمد و گفت: جنگ سی و سه روزه شروع شده می‌خواهم بروم، شما نظرت چیست؟ گفتم: در مقامی نیستم که فتوا بدهم. اشکالی ندارد احساس وظیفه می کنی و می خواهی بروی برو، ولی درس تو هنوز تمام نشده این تکلیف توست. هنوز ازدواج نکرده بود. حرف ما را گوش کرد و نرفت.

کد خبر: ۱۶۷۹۴

تاریخ: ۰۴ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۳:۱۰

خبرگزاری دفاع مقدس: مصطفی احمدی روشن در 17 شهریور 1358 چشم به جهان گشود. در سال 1377 در رشته مهندسی شیمی وارد دانشگاه صنعتی شریف شد. وی از بسیجیان فعال بود و در دوران دانشجویی به عنوان معاون فرهنگی بسیج دانشجویی دانشگاه شریف فعالیت می کرد. شهید احمدی شخصی ولایتمدار و از شاگردان آیت الله خوشوقت استاد اخلاق تهران بود. در سال 1381 در رشته مهندسی شیمی موفق به دریافت مدرک کارشناسی شد.

وی دانشجوی دکترای دانشگاه صنعتی شریف و از نخبگان این دانشگاه به شمار می رفت. این شهید که به عنوان استاد دانشگاه نیز فعالیت می کرد دارای چندین مقاله ISIبه زبان های انگلیسی و فارسی بود. شهید احمدی روشن عضو هیئت مدیره یکی از شرکت های تامین کالای نیروگاه هسته ای نطنز اصفهان بود که در زمینه تهیه و خرید تجهیزات هسته ای فعالیت داشت. این شهید بزرگوار در هنگام شهادت معاون بازرگانی سایت نطنز بود.

کتاب " جسارت علیه دلواپسی " توسط سازمان بسیج اساتید دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی و پژوهشی تهیه و گردآوری شده است.

در قسمتی از این کتاب می خوانیم:

قصه دانشجویانی که ناگهان بی تاب می شوند

مصطفی دانشجوی لیسانس مهندسی شیمی بود. در لیسانس گرایش های پلیمر، پتروشیمی، صنایع غذایی نیست. چندین سال است که گرایش را از لیسانس برداشته اند، بگذریم. برای اینکه درباره موضوع پروژه لیسانس او صحبت کنم، باید یک مقدمه کوتاه بگویم. آن چیزی که همه جا مرسوم است این است که افراد در دبیرستان به ویژه دررشاته ریاضی فیزیک به ورزیده کردن ذهن می پردازند، متن درس ها هم بر همین اساس طراحی شده. بر تعبیر ورزیده ساختن ذهن در این مرحله تاکید می کنم در این مرحله کسی کاربردی کار نمی کند، کسی به فن آوری توجه ندارد. در این مرحله کسی کاربردی کار نمی کند، کسی به فن آوری توجه ندارد. در این مرحله فقط ذهن آماده می شود که چگونه کار بکنند. بعد افراد وارد دانشگاه می شوند، اینجا هم ادامه همان وضعیت است. یعنی هنوز کاربردی در کار نیست. هنوز تئوری و تصورات حرف اول را می زند. یعنی همان دبیرستان است در حد همان کلاس ها استف منتها کمی درس ها سختتر شده است و دانشجویان دوباره تمرینات ذهنی انجام می دهند. در این مقطع بعضی دانشجویان دیگر تاب نمی آورند.

فدا شدن در آزمایشگاه

معمولا دانشجویانی هستند که در مقطعی نزدیک به فارغ التحصیلی در دوره لیسانس به کاربرد دانسته های علمی، اشتیاق از خود بروز می دهند آقا مصطفی هم تاب نیاورد او در همین مرحله یعنی هنوز دوره لیسانس را تمام نکرده با موضوع جالبی برای یک پروژه آن هم در دوره کارشناسی سراغ بنده آمد. موضوع پروژه او قابل تامل است.

همیشه دوست داشتم از او بپرسم که چرا اپلیشن را انتخاب کرده؟ ببینید دانشجوی مشتاق کاربرد با پروژه  کارشناسی می خواهد از تمام دانسته های قبلی اش در دوران تحصیلی دبیرستان و بعد از آن یعنی دانسته هایی که در سال های اول حضور در دانشگاه به دست آورده استفاده کند. مصطفی نمره خوبی گرفت. کاری که در لیسانس (البته  در آن پروژه یک دانشجوی دیگر هم همراه او بود) انجام داد شبیه سازی یا مدل سازی فرایند اپلیشن است. پدیده اپلیشن یعنی سوختن، یعنی فدا شدن. کاربرد این پدیده در موشک است.

یک نفر هست برای جنگیدن بی تاب است

یک روز آمد و گفت: جنگ سی و سه روزه شروع شده می خواهم بروم، شما نظرت چیست؟ گفتم: در مقامی نیستم که فتوا بدهم. اواخر تحصیلش بود. گفتم: اشکالی ندارد احساس وظیفه می کنی و می خواهی بروی برو، ولی درس تو هنوز تمام نشده این تکلیف توست. هنوز ازدواج نکرده بود. حرف ما را گوش کرد و نرفت.

علاقه مندان می توانند برای تهیه این کتاب با نشر موسسه انتشارات دانشگاه تهران تماس بگیرند.