به مناسبت سالروز شهادت استاد مرتضی مطهری

استاد مطهری و بنیان‌ گذاری مراکز علمی دینی

استاد، بهترین‌ و جامع‌ ترین‌ خصوصیات‌ یک‌ دانشمند انقلابی و مبارز را داشت‌ و شخصیت‌ او از غنای بسیار عالی برخوردار بود.

کد خبر: ۱۷۱۸۱

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۲:۰۴

خبرگزاری دفاع مقدس، شهید گرانقدر، استاد مرتضی مطهری منشاء خدمات شایانی به اسلام و انقلاب بوده است که بحق تاریخ معاصر چنین شخصیتی را کمتر به خود دیده است. یکی از اقدامات مهم استاد مطهری، بنیانگذاری مراکز علمی، آموزشی، تبلیغی و تحقیقی بوده است و ایشان در راستای تاسیس نهادها و مؤسسات دینی و انقلابی نقش برجستهای داشتهاند. نمونه بارز آن ارائه طرح و ایجاد و راه اندازی و ساخت و مدیریت علمی حسینیه ارشاد است. این مؤسسه که از سال 1344 و بعد از واقعه 15 خرداد 42 با فکر و ایده معظم له پایهگذاری شد، دستاوردهای بسیار بزرگی را در روند تحولات انقلاب اسلامی فراهم آورد.

یکی دیگر از نهادهای مهم و تاثیرگذار در روند مدیریت انقلاب - که از طرف امام راحل اعلام شد - شورای انقلاب اسلامی بود که استاد مطهری به عنوان رئیس آن تعیین شد. در این رابطه نقش ویژه ای را ایفا نمود به خصوص در تدوین برنامه ها و آیین نامه و مقررات نهادهای مورد نیاز انقلاب نظیر کمیته استقبال از امام، هیئت نظارت بر صدور نفت، تشکیل دولت موقت و برگزاری انتخابات و...

تبیین ایدئولوژی انقلاب اسلامی

استاد مطهری تبیین کننده خط مشی سیاسی و فرهنگی و علمی فلسفی انقلاب اسلامی بود. به عبارت دیگر به عنوان یک ایدئولوگ انقلابی دیدگاه ها و نظر امام راحل(ره) را در مجامع و محافل مختلف به بحث می گذاشت و به شبهات و سؤالات پاسخ می داد. بسیار عمیق و عالمانه نظرات امام را تفسیر و تحلیل می کرد. به عنوان نمونه هنگامی که حضرت امام نظام جایگزین رژیم شاه را "جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد" پیشنهاد دادند و در کنار آن تفکرات و دیدگاه های دیگر مطرح می شد نظیر "جمهوری دموکراتیک اسلامی" و...، استاد مطهری با تسلط علمی و فقهی این موضوع را در قالب مصاحبه و مناظره تلویزیونی به بحث گذاشت و تبیین نمود.(1)

شهید مطهری پایهگذار یک نهضت علمی و مبارزاتی در چارچوب اصول اساسی اسلام بود. دنیای معاصر سخت نیازمند چنین روش و الگویی است و معرفی اندیشه، خطمشی و فعالیت های او به جهان معاصر به ویژه کشورهای اسلامی یک ضرورت جدی است. استاد بهترین و جامع ترین خصوصیات یک دانشمند انقلابی و مبارز را داشت و شخصیت او از غنای بسیار عالی برخوردار بود.

رهبر معظم انقلاب فرموده اند: "سخنرانی های عرفانی و معنوی "گفتارهای معنوی" را شما الان با یک ترجمه و ویرایش خوب در اروپا و امریکا پخش کنید، دل های بسیاری را جذب خواهد کرد و کسان زیادی به اینها جذب خواهند شد، یعنی امروز تشنه این حرف هایند."(2)

حضرت امام(ره) کلیتی از شخصیت معظم شهید مطهری را بیان کرده اند اما واقعیت این است که هنوز زوایای ناگفته زیادی باقی مانده است. زندگی و آثار و حتی شهادت استاد دستاوردهای ماندگاری برای انقلاب اسلامی داشته است. پس از سی و پنج سال هنوز آثار استاد مطهری از طراوت و تازگی برخوردار است و قوی وغنی برجای مانده و میدرخشد و همانند یک چشمه جوشان جاری و ساری است. این نعمت را باید قدر دانست.

حضرت امام(ره) در رابطه با آثار شهید مطهری فرمودند: "مرحوم آقای مطهری یک فرد بود، جنبه های مختلف در او جمع شده بود و خدمتی که به نسل جوان و دیگران کرده است، کم کسی کرده. آثاری که از او هست، بی استثنا همه خوب است و من کس دیگری را سراغ ندارم که بتوانم بگویم بی استثنا آثارش خوب است. ایشان بی استثنا آثارش خوب است. انسان ساز است. برای کشور خدمت کرده، در آن خفقان خدمتهای بزرگ کرده است، این مرد عالی قدر. خداوند به حق رسول اکرم(ص) او را با رسول اکرم(ص) محشور بفرماید."(3)

شهادت این عالم فرزانه و جلیل القدر برای جهان اسلام، خاصه عالم تشیع ضایعه ای غمبار بود، بزرگ مردی که امام راحل(ره) در فقدان ایشان اشک ریختند و پیامی را صادر فرمودند:

بسم الله الرحمن الرحیم
انالله و انا الیه راجعون
اینجانب به اسلام و اولیای عظیم الشأن و به ملت اسلام و خصوصا ملت مبارز ایران، ضایعه ی اسف انگیز شهید بزرگوار، متفکر، فیلسوف و فقیه عالی مقام مرحوم آقای حاج شیخ مرتضی مطهری قدس سره را تسلیت و تبریک عرض می کنم، تسلیت در شهادت شخصیتی که عمر شریف و ارزنده ی خود را در راه اهداف مقدس اسلام صرف کرد و با کجروی ها و انحرافات مبارزه ای سرسختانه کرد، تسلیت در شهادت مردی که در اسلام شناسی و فنون مختلفه ی اسلام و قرآن کریم ، کم نظیر بود. من فرزند بسیارعزیزی را از دست داده ام و در سوگ اونشستم. وی از شخصیت هایی بود که حاصل عمرم محسوب می شد. در اسلام عزیز به شهادت این فرزند برومند و عالم جاودانه، ثلمه ای وارد شد که هیچ چیز جایزین آن نیست. تبریک از داشتن این شخصیتهای فداکار که در زندگی و پس از آن با جلوه خود نورافشانی کرده و می کنند. من در تربیت چنین فرزندانی که با شعاع فروزان خود مردگان را حیات می بخشند و به ظلمت ها نور می افشانند، به اسلام بزرگ، مربی انسان ها و به ملت اسلامی تبریک می گویم. من اگر چه فرزند عزیزی که پاره ی تنم بود از دست دادم ، لکن مفتخرم که چنین فرزندان فداکاری در اسلام وجود داشت و دارد.

«مطهری» که در طهارت روح ، قوت ایمان و قدرت بیان کم نظیر بود، رفت و به ملأ اعلی پیوست، لکن بدخواهان بدانند که با رفتن او شخصیت اسلامی، علمی و فلسفی اش نمی رود.

ترورها نمی توانند شخصیت اسلامی مردان اسلام را ترور کنند. آنان بدانند که به خواست خدای توانا، ملت ما با رفتن اشخاص بزرگ در مبارزه علیه فساد ، استبداد و استعمار مصمم تر می شوند. ملت ما راه خود را یافته و در قطع ریشه های گندیده ی رژیم سابق و طرفداران منحوس آن از پای نمی نشینند. اسلام عزیز با فداکاری و فدایی دادن عزیزان رشد نمود. برنامه ی اسلام از عصر وحی تاکنون بر شهادت توأم با شهامت بوده است. قتال در راه خدا و راه مستضعفین در رأس برنامه های اسلام است. (ومالکم لاتقاتلون فی سبیل الله و المستضعفین من الرجال و النساء و الولدان).

اینان که شکست و مرگ خود را لمس نموده و با این رفتار غیرانسانی می خواهند انتقام بگیرند یا به خیال خام خود مجاهدین در راه اسلام را بترسانند، بد گمان کرده اند. از هر موی شهیدی از ما و از هر قطره ی خونی که به زمین می ریزد انسان های مصمم و مبارزی به وجود می آید.

شما مگر تمام افراد ملت شجاع را ترور کنید، والا ترور فرد هر چه بزرگ باشد برای اعاده ی چپاولگری سودی ندارد. ملیت که با اعتقاد به خدای بزرگ و برای احیای اسلام به پا خاسته با این تلاش های مذبوحانه عقبگرد نمی کند. ما برای فداکاری حاضر و برای شهادت در راه خدا مهیا هستیم.

اینجانب روز پنجشنبه 13 اردیبهشت 58 را برای بزرگداشت شخصیتی فداکار و مجاهد در راه اسلام و ملت عزای عمومی اعلام می کنم و خودم در مدرسه فیضیه روز پنجشنبه و جمعه به سوگ می نشینم. از خداوند متعال برای آن فرزند عزیز اسلام رحمت و غفران و برای اسلام عزیز، عظمت و عزت مسئلت می نمایم . سلام بر شهدای راه حق و آزادی.

روح الله الموسوی الخمینی 12 اردیبهشت 1358

منابع:
1- این مباحث  در کتاب "پیرامون انقلاب اسلامی" به چاپ رسیده است.
2- سخنرانی رهبر معظم انقلاب در تاریخ 12 اردیبهشت77.
3- صحیفه نور، جلد 16، ص 145.