نقش و جایگاه رهبری در جوامع اسلامی

حکومت اسلامى بدون رهبر به مقصد نهایى نخواهد رسید

حکومت اسلامى بدون امام و رهبر مانند کشتى بدون ناخداست که براساس تلاطمات و جریانات ناآرام، ممکن است به بیراهه برود.

کد خبر: ۱۷۲۹۰

تاریخ: ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۰۹:۴۲

خبرگزاری دفاع مقدس، از دیدگاه والای امام خمینى(ره)، معمار بزرگ انقلاب اسلامى ایران، حکومت اسلامى همان جمهورى اسلامى است که در آن شارع مقدس اسلام یگانه قدرت قانونگذار است و نمادش در ولى فقیه متجلى مى شود.(1)

شیعیان به آیه شریفه "اطیعواالله و اطیعوا الرسول و اولى الامر منکم" استناد مى کنند که همان ریاست عامه مردم است و فرمان امام همان فرمان خداست که امت اسلامى باید از آن اطاعت نمایند. امامت یعنى مرجعیت دینى. دینى که در مسائل اجتماعى، سیاسى و حتى قضایى مى تواند راهگشاى امت اسلامى باشد.(2)

با پیروزى انقلاب اسلامى در ایران، بحث امامت و رهبرى امور مسلمین به ویژه شیعیان، که اکثریت قریب به اتفاق در ایران را تشکیل مىدادند، مطرح شد. مسئلهاى که براى آحاد مردم و مسئولین از اهمیت ویژهاى برخوردار بود. امام در بیاناتشان در همان ابتداى انقلاب بر این نکته تأکید داشتند که هدف نهایى عبارت از همان تأسیس یک حکومت عدل اسلامى است.(3)

پس از انتخابات 12 فروردین 1358 و تأسیس جمهورى اسلامى در ایران، بحث امامت و رهبرى و جایگاه آن در قانون اساسى جمهورى اسلامى ایران مطرح شد.

امام(ره) براساس آموزه هاى دینى و شرع مقدس، رهبرى جامعه اسلامى را در چارچوب حکومت جمهورى اسلامى برعهده گرفت و در تلاطم هاى اولیه نظام که گروهى سعى داشتند بحث امامت و رهبرى را به حاشیه ببرند و آن را فقط سمبولیک تلقى کنند، باصلابت و اقتدار ایستاد. حضرت امام(ره) با تکیه بر این توان و براساس آموزه هاى انقلاب و شیعه، رهبرى جامعه اسلامى را برعهده گرفت و توانست نظام را حتى در طول هشت سال دفاع مقدس در یک جنگ نابرابر حفظ کند.

پس از رحلت جانگداز امام خمینی که جهان اسلام و بویژه عالم تشیع داغدار شد، جانشینی آیت الله خامنه ای(مدظله العالى) و امامت و رهبرى ایشان که بحق، ادامه سنت و رویه امام(ره) بوده و هست، مرحمی شد بر زخم دل میلیون ها داغدار فراق آن بزرگ مرد فرزانه.

رهبرى جامعه مسلمین و جلوگیرى از انحراف آن مهم ترین اقدام رهبر معظم انقلاب پس از ارتحال امام(ره) در طول سال های گذشته بوده است.

ایشان در برهه هاى مختلف زمانى و وقوع بحران ها، نقش سازنده و هدایت کننده داشتهاند. حضور ایشان در صحنه هاى مختلف سبب شده فاصله مردم با مسئولین و دولتمردان جمهورى اسلامى ایران کم شود و مردمى بودن حکومت اسلامى معنا و مفهوم پیدا کند و تداوم یابد. این همان تفکرى بود که حضرت امام خمینى(ره) به دنبال تحقق آن بود.

تلاش رهبر معظم انقلاب در تلفیق فقه اسلامى در حوزه سیاست و حکومت در نظارت بر حسن اجراى امور رؤساى قواى سه گانه کاملاً مشهود است و با وجود تلاش دشمنان انقلاب در جدایى دین از سیاست، دیده بانى ایشان و نظارت بر امور مسلمین این تلاش ها را ناکام گذاشته است.

سخن آخر

امامت و رهبرى امور مسلمین مهم ترین و اصلى ترین بخش حکومت اسلامى است چرا که حکومت اسلامى بدون امام و رهبر مانند کشتى بدون ناخداست که براساس تلاطمات و جریانات ناآرام، ممکن است به بیراهه برود و حتى غرق شود. بنابراین مسئله امامت و رهبرى همان سفینه نجات مسلمانان در جامعه اسلامى است.

هیچ حکومت اسلامى بدون امام و رهبر به مقصد نهایى  مطلوب نخواهد رسید. در جمهورى اسلامى ایران نیز از همان ابتداى تأسیس نظام اسلامى در 12 فروردین 1358، حضور حضرت امام خمینى(ره) به عنوان ولى امر مسلمین و نایب امام شیعیان، به این نظام اسلامى معنا و مفهوم واقعى بخشید.

پس از رحلت حضرت امام(ره) نیز خلف صالح و بحق ایشان، حضرت آیت الله خامنه ای(مدظله العالی)، این وظیفه سنگین و مهم را بر دوش کشیدند تا با همان اصول و اساس حکومت مقدس جمهورى اسلامى حفظ شود.

منابع؛

1ـ صحیفه نور، جلد 4، ص 44.
2ـ شهید مطهرى، امامت و رهبرى، انتشارات صدرا، تهران 1390، ص 27.
3ـ صحیفه نور، جلد 4، ص 512.