سرمقاله جام جم

نیاز تصویرسازی از شهدا به قاب خلاقانه

"نیاز تصویر سازی از شهدا به قاب خلاقانه" عنوان یادداشتی است که روزنامه جام جم در شماره امروز خود به چاپ رسانده است.

کد خبر: ۱۷۵۲۰

تاریخ: ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۲:۱۰

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس، "آذر مهاجر" در ستون زاویه دید روزنامه امروز جام جم نوشته است: داستان زندگی یک شهید در سادهترین حالت، داستان کسی است که مثل همه آدمها مشغول زندگی بوده، اما با وقوع جنگ، کاملا آگاهانه براساس اعتقاد درونی و قلبی، پای در میدانی میگذارد که احتمال چندانی برای بازگشت وجود ندارد. حتی همین داستان دو خطی ساده آنقدر دراماتیک و جذاب است که بتوان برنامههای دیدنی دربارهاش ساخت، چه رسد به اینکه هر کدام از شهدای این سرزمین داستان منحصر به خودشان را دارند و زندگی هر یک از آنها دنیایی است پر از راز و رمزهای نامکشوف.

سریالها و مستندهایی مانند "آخرین روزهای زمستان" به صورت کاملا طبیعی و منطقی صرفا زندگی فرماندهان دفاع مقدس را مدنظر قرار میدهند و در بسیاری از برنامههای ترکیبی نیز یاد شهدا گرامی داشته میشود، اما کمتر برنامهای در تلویزیون تولید و پخش میشود که همه شهدا را معرفی کند؛ از شهدایی که در یکی از دورترین روستاهای کشور از وقوع جنگ مطلع شده و به جبهه رفتهاند تا آنها که در مرز ایران و عراق جنگ را یکباره لمس کردهاند.

به عبارت درستتر، کمتر تهیهکنندهای در تلویزیون سراغ داریم که درباره یک شهید، اندیشهها و دیدگاههایش، آرزوها و خواستههای او و خانوادهاش برای مخاطب روایتی تازه داشته باشد. مهمترین برنامهای که درباره شهدا در تلویزیون تولید میشود، برنامه از آسمان است که جمعهها از شبکه دو به نمایش درمیآید و به ذکر خاطرات شهدا اختصاص دارد. گرچه این برنامه سالها ادامه داشته و تا امروز زندگی و خاطرات شهدای زیادی را روایت کرده، اما ضعف تکنیکی و بیتوجهی به ارزشهای بصری باعث شده این برنامه نتواند به یک برنامه پرمخاطب و تاثیرگذار بدل شود و بخصوص در جلب نظر نسل جوان، توفیق چندانی نداشته است.

بسیاری از شهدای هشت سال دفاع مقدس نه نظامی بودهاند، نه سرباز و نه اهل جنگ؛ آنها مردم معمولی جامعه بودهاند و از همه آرزوها، رویاها، خواستهها و دلبستگیهای کوچک و بزرگشان آگاهانه عبور کردهاند تا از وطن دفاع کنند. برای ذکر روایت آنها، با خلاقیت، ذوق هنری و دانش بصری میتوان برنامهای جذاب، دیدنی و تاثیرگذار ساخت تا نام این شهدا همچون قهرمانهای ملی در ذهن مخاطبان ماندگار شود.

اگر برنامهسازان این حوزه فقط ابعاد معنوی زندگی و شخصیت شهدا را مدنظر قرار ندهند و با اندکی پایین کشیدن فتیله شاعرانگی و قهرمانپروری، ارائه صمیمانهترین خاطرات پدر، مادر، همسر، فرزند و دوستان شهید، آرزوهای زمینی و خواستههای بشری یک شهید را مدنظر قرار دهند و تصویری پذیرفتنیتر از شهدا ارائه کنند، عظمت و شکوه کارشان نمود دقیقتری پیدا خواهد کرد. هر قهرمانی که مردمیتر، واقعیتر و از پوست و گوشت و خون مردم باشد، باورپذیرتر و دوستداشتنیتر خواهد بود و شهدای ما این ویژگیها را داشتند، فقط لازم است همین ویژگیها بعلاوه اندکی خوشذوقی و خلاقیت در قالب یک برنامه ترکیبی به مخاطبان تلویزیون ارائه شود.