چرا "حمص" دارای اهمیت است/ شکست طرح قطع ارتباط جبهه مقاومت

هدف نظام سلطه طی سه سال اخیر ممانعت از دستیابی سوریه به عنوان یکی از زنجیره‌های جبهه مقاومت به آب‌های دریای مدیترانه است که اشغال حمص از اهمیت ویژه‌ای در طراحی آنان برخوردار بود.

کد خبر: ۱۸۷۲۸

تاریخ: ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۵:۳۰

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس، ارتش سوریه در هفته اخیر توانست با کنترل شهر مهم حمص موفقیتی راهبردی را در تقابل با مخالفان مسلح بدست آورَد که به نظر کارشناسان عقبنشینی شبهنظامیان از حمص قدیم، نقطه عطفی طی سه سال جنگ سوریه بود که آثاری مهم در تحولات آتی این کشور خواهد داشت.

این پیروزی ارتش سوریه از جهات مختلفی دارای اهمیت است، از یک سو شهر حمص جایی بود که ناآرامیهای سوریه از آنجا شروع شد و پس از تشدید خشونتها در سوریه توسط مخالفان، "پایتخت انقلاب" لقب گرفت تا قلب ناآرامیهای سوریه باشد.

مسلماً سقوط شهری که مخالفان آن را پایتخت خود میدانستند تاثیر مهمی در کاهش روحیه آنها خواهد داشت و اکنون پس از شکستهای پیاپی که از القصیر آغاز شد و در الغوطه و القلمون در ریف دمشق ادامه یافت و همچنین ادامه درگیری میان گروههای مسلح با یکدیگر، از دست رفتن حمص ضربهای محکم بر تروریستها و حامیان آنها بود که امید داشتند دولت بشار اسد را در کمتر از یک ماه سرنگون کنند.

از نظر جغرافیایی و سیاسی نیز حمص جایگاهی ویژه در جنگ سه سال اخیر در سوریه دارد؛ این استان با ۴۲هزار کیلومتر بزرگترین استان این کشور و به تنهایی ۲۲ درصد از وسعت کل سوریه را تشکیل میدهد.

همچنین حمص پس از دمشق و حلب سومین استان پرجمعیت در سوریه است که دقیقا با رسم طول و عرض جغرافیای بروی نقشه مرکز کشور در این استان قرار میگیرد و از سوی دیگر حمص تقریبا با تمام استانهای سوریه هممرز است؛ از شمال با استانهای حماة، طرطوس و همچنین از غرب با کشور لبنان، استانهای دیرالزور و رقه نیز در شرق و شمال شرق این استان هستند و در بخش جنوبی این استان هم ریف دمشق قرار دارد و در جنوب شرق هم با اردن و عراق مرز مشترک دارد که مجموعه این ویژگیهای راهبری باعث میشود تا حلب هدفی مهم برای تبدیل شدن به پایتخت مخالفان باشد.

شهر حمص که بزرگترین شهر در استان حمص است و ۴۰ درصد ساکنان این استان در این شهر هستند مرکز استان حمص است و علاوه برآن ۷ منطقه دیگر از جمله تدمر، المخرم، الرستن، تندو، القصیر و تلکلخ شهرهای در این استان واقع شدهاند.

از نظر راهبردی اگر شهر حمص در کنترل مخالفان میبود و ارتش سوریه نمیتوانست تروریستها را در آنجا متوقف کند، طرح مخالفان و حامیانشان برای تجزیه سوریه عملی میشد؛ به طوری که حتی اگر دولت بشار اسد هم در دمشق در قدرت میماند باز با تسلط مخالفان بر حمص دمشق در محاصره بود؛ چرا که مسیر ارتباط میان دمشق با ساحل مدیترانه قطع میشد و جاده راهبردی دمشق به طرطوس و لاذقیه که پس از نبرد القصیر در سال گذشته و نبرد در القلمون در ماه گذشته امن شده از دست دولت خارج میشد که این امری بسیار خطرناک بود.

مجموعه این مسائل باعث میشود تا در نگاه بسیاری از کارشناسان، سقوط حمص به معنای سقوط مخالفان مسلح باشد؛ چراکه اکنون پایتخت خود را از دست دادند. همچنین پیام اقدام دولت سوریه در توافق برای خروج مخالفان مسلح نیز دارای اهمیت است؛ چراکه این اقدام سوریه باعث شد تا چهرهای مثبت از عملیات ارتش این کشور در مقابل جهانیان قرار گیرد و نشان داده شود که دمشق علاقهای به انتقام و نابودی ندارد و با منطق واکنشی اقدام نمیکند؛ بلکه براساس عقل تصمیم میگیرد و به دنبال پیروزی رسانهای نیست بلکه نسبت به خون مردم سوریه حساسیت دارد و میخواهد حتی یک دیوار هم که شده از خانههای مردم کمتر فروبریزد.