شناخت بهتر انقلاب تونس

کد خبر: ۲۰۲۰۶۱

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۱:۵۳

انقلاب تونس را که سرآغاز انقلاب‌های اخیر در برخی کشورهای عربی موسوم به «بهار عربی» باید شمرد، انقلاب «آزادی و کرامت» یا «انقلاب یاسمین» هم می‌نامند.

بهترین راه برای شناخت بهتر انقلاب تونس، نگاهی به حوادث آن به شکل سلسله زمانی است.

- 17 دسامبر 2010

در این روز جوان سبزی فروشی به نام «محمد البوعزیزی» از منطقه فقیرنشین «سیدی بو زید»، در اعتراض به بیکاری و مصادره گاری سبزی فروشی‌اش توسط یک پلیس زن، خود را در مقابل ساختمان شهرداری به آتش کشید.

- 18 دسامبر 2010

خبر برخورد پلیس با محمد البوعزیزی و اقدام او، در صد‌ها جوان از اهالی منطقه را به خیابان‌ها کشاند. نیروهای امنیتی با این اعتراض‌ها برخورد کرد که منجر به برخورد معترضین با نیروهای پلیس و بازداشت شماری از آنها شد.

- 21 دسامبر 2010

دامنه اعتراض‌های سیدی بوزید به دیگر مناطق استان القصیرین از جمله مرکز آن کشیده می‌شد. این بار تظاهرات که ابتدا به شکل تجمع‌های کوچک و آشوب‌های خیابانی بود، به تظاهرات گسترده تبدیل شد. تظاهراتی در آن معترضین خواستار «اشتغال و رفع بیکاری، رعایت حقوق شهروندی، رعایت فرصت‌های مساوی برای همه شهروندان و رعایت تساوی و انصاف در توسعه» شده بودند.

- 24 دسامبر 2010

درگیری نیروهای امنیتی با تظاهرات‌کنندگان تونسی و گشودن آتش به سمت تظاهرات مسالمت آمیز آنان. در شهر «منزل بوزیان» این شلیک آتش به کشته شدن «محمد العماری» جوان تونسی انجامید. شمار دیگری از تظاهرات کنندگان هم زخمی و ده‌ها نفر دیگر دستگیر شدند.

- 25 دسامبر 2010

روز آغاز سیاسی شدن مطالبات معترضان تونسی بود. صد‌ها فعال تونسی در میدان «محمد علی» در پایتخت تونس تجمع کرده و با مردم سیدی بوزید و دیگر معترضانی که در روزهای پیشین سرکوب شده بودند، اعلام همبستگی کرده و شلیک آتش توسط نیروهای امنیتی به معترضان را محکوم کردند.

- 27 دسامبر 2010

موج اعتراض‌ها از استان القصیرین فرا‌تر می‌رود و در شهرهای زیادی از تونس از جمله تونس پایتخت، صفاقس، تاله، مدنین، هزاران نفر در همبستگی با مردم سیدی بوزید به خیابان‌ها می‌آیند.

- 28 دسامبر 2010

نخستین واکنش رسمی به حوادث تونس. «زین العابدین بن علی» رئیس جمهوری وقت تونس، در یک سخنرانی تلویزیونی که از شبکه 7 دولتی پخش شد، آنچه که «آشوب» نامید را محکوم کرد. او با بیان اینکه این «آشوب‌گری‌ها» به چهره تونس لطمه می‌زند، متعهد شد «قانون با قاطعیت علیه مزدورد‌ها و تندرو‌ها» اعمال خواهد شد.

- 30 دسامبر 2010

با ادامه اعتراض‌ها بن علی در این روز  اقدام به تعدیلی اندک در کابینه خود می‌کند و وزرای ارتباطات، جوانان و امور دینی را تغییر می‌دهد. معمر قذافی رهبر وقت لیبی هم به کمک بن علی می‌شتابد و با اعلام اینکه لیبی تمام موانع ایجاد شده در مسیر سفر تونسی‌ها به لیبی و کار در این کشور را بر می‌دارد، دستور می‌دهد که با تونسی‌ها در لیبی همچون شهروندان این کشور رفتار شود.

- 3 ژانویه 2011

اعتراض‌ها ادامه می‌یاید. تا اینکه در این روز نیروهای امنیتی به سرکوب معترضان شدت می‌بخشند. نیروهای پلیس در مناطق مختلف از گاز اشک‌آور و گلوله پلاستیکی استفاده می‌کنند که منجر به زخمی شدن بسیاری از معترضام می‌شود.

- 5 ژانویه 2011

محمد البوعزیزی که در بیمارستان بستری شده بود، در اثر شدت جراحات وارده جان خود را از دست می‌دهد. پیش از این بن علی برای آرام سازی اوضاع، به عیادت او به بیمارستان رفته بود، با خانوادش دیدار کرده و دستور بازداشت زن پلیس را داده بود.

مرگ محمد البوعزیزی باعث شد تظاهرات به طور کامل از کنترل خارج شود.

- 8 ژانویه 2011

برخورد نیروهای امنیتی با تظاهرات کنندگان شدت می‌یابد. در این روز 6 نفر در شهر تاله و دو نفر در قصرین کشته می‌شوند و درگیری‌ها به مناطق غرب هم کشیده می‌شود.

- 9 ژانویه 2011

روز به پا خاستن پایتخت بود. افزایش خشونت‌ها باعث شد که در این روز نخستین بار به طور گسترده، علیه نظام حاکم، شعار سر داده شود. نیروهای امنیتی هم برای مقابله با تظاهرات‌ کنندگان، از گلوله جنگی استفاده کردند. در این روز  95درصد از وکلای دادگستری تونس، آغاز اعتصاب خود را اعلام کردند و 35 نفر هم در شهرهای القصیرین، الله و الرقاب، کشته شدند.

- 10 ژانویه 2011

بن علی بار دیگر با مردم سخن گفت. این بار سخنرانی‌اش حاوی تهدید نبود بلکه به مردم قول می‌داد 300 هزار شغل جدید ایجاد کند. اما به نظر می‌رسد این سخنرانی دیر انجام شده بود، چرا که در‌‌ همان روز دانش آموزان و دانشجویان، تعلیق حضور خود بر سر کلاس‌های درس را اعلام کردند.

- 11 ژانویه 2011

تظاهرات در پایتخت تونس گسترده‌تر می‌شود و محله‌های فقیر نشین را نیز دربرمی‌گیرد. در این تظاهرات بسیاری از مراکز پلیس توسط معترضان به آتش کشیده می‌شود. نیروهای پلیس هم بر میزان خشونت خود می‌افزایند و در این روز هم دستکم 35 نفر کشته وی شود.

- 12 ژانویه 2011

بن علی وزیر کشور را بر کنار می‌کند. در این روز برای نخستین بار شماری از معترضان در شهرهای جنوبی کشته می‌شوند. به دستور وزیر جدید کشور ارتش در پایتخت تونس و بیشتر شهرهای بزرگ، مستقر می‌شود و قانون منع آمد و شد در ساعت‌های شب اعلام می‌شود.

- 13 ژانویه 2011

تظاهرات منظم‌تر و پرشور‌تر می‌شود. در مقابل خشونت‌ها نیز اوج می‌گیرد. شامگاه، بن علی برای سومین و آخرین بار سخنرانی می‌کند و می‌گوید که صدای انقلاب مردم را شنیده و وعده می‌دهد، تمام کسانی که او را گمراه کرده‌اند، مجازات کند. او می‌گوید که به تمام خواسته‌های مردم تن خواهد داد.

- 14 ژانویه 2011

سخنرانی بن علی انگیزه معترضان را بیشتر می‌کند و هزاران تظاهرات کننده در این روز به خیابان حبیب بورقیبه که وزارت کشور در آن مستقر است، می‌رسند. شهرهای دیگر هم از پای ننشسته و همگی برای سرنگونی حکومت بن علی شعار می‌دهند.

در این روز زمزمه‌هایی از حرکت معترضان به کاخ ریاست جمهوری تونس (کاخ قرطاج) آغاز شد. رسیدن این اخبار به کاخ باعث فرار بن علی از تونس شد.

- 20 ژوئن 2011

دادگاه رسیدگی به جنایات و جرایم زین العابدین بن علی آغاز می‌شود و پرونده وی در دادگاه‌های نظامی و مدنی این کشور مورد بررسی قرار گرفته و به طور غیابی به اتهام سوء استفاده از اموال دولتی در دوران حکومت خود محاکمه می‌شود.

بن علی و «لیلی طرابلسی»، همسرش به اتهام اختلاس به 35 سال زندان و پرداخت 45 میلیون یورو محکوم می‌شوند.

- 4 جولای 2011

بن علی و لیلی طرابلسی به علت جرایم مربوط به مواد مخدر به 15 سال زندان و پرداخت 54 هزار یورو محکوم می‌شوند.

- 26 جولای 2011

«راشد الغنوشی»، رهبر حزب اسلامی النهضه از تبعیدگاهش در انگلیس به تونس بازگشت و «فؤاد المبزع» رئیس جمهوری موقت تونس 26 جولای را تاریخ برگزاری انتخابات مجلس موسسان این کشور اعلام کرد که بعدها به تاخیر افتاد و به 23 اکتبر موکول شد.

- 29 جولای 2011

بن علی و لیلی طرابلسی به اتهام سوء استفاده از نفوذ و اختیارات و وارد آوردن زیان مادی به کشور به 16 سال زندان محکوم می‌شوند.

- 27 اکتبر 2011

کمیسیون مستقل انتخابات به طور رسمی پیروزی حزب اسلامی النهضه را در انتخابات مجلس موسسان اعلام کرد. این حزب توانست 90 کرسی از مجموع 217 کرسی مجلس را از آن خود کند.

این حزب اسلام‌گرا که بیشترین رای را به خود اختصاص داد، مامور تشکیل کابینه شد و برای تشکیل دولت با حزب الموتمر من اجل الجمهوریه (حزب چپگرای ملی عربی) و حزب التکتل الدیمقراطی من اجل العمل و الحریات (حزب چپگرای میانه) ائتلاف تشکیل داد.

- 23 دسامبر 2011

طبق توافق احزاب پیروز در انتخابات ریاست جمهوری از آن «منصف المرزوقی»، رئیس حزب کنگره برای جمهوری و نخست وزیری به «حمادی الجبالی» مرد شماره 2 حزب النهضه رسید تا در 23 دسامبر از سوی مجلس موسسان تونس رای اعتماد بگیرد.

- 24 فوریه 2012

تونس شاهد برگزاری اولین کنفرانسی موسوم به «دوستان سوریه» بود که در آن کشورهای غربی به غیر از روسیه و چین و اعضای اتحادیه عرب به غیر از لبنان حضور داشتند.

کشورهای شرکت‌کننده در این کنفرانس تلاش داشتند، «بشار اسد»، رئیس جمهوری سوریه را تحت فشار برای کناره‌گیری از قدرت قرار دهند.

- 25 مارس 2012

هزاران اسلامگرای تونس با برگزاری تظاهراتی گسترده خواستار ایجاد کشوری اسلامی در تونس شدند. تظاهرات کنندگان پرچم‌های سیاه در دست داشته و شعارهایی سر می‌دادند که بر اساس آن خواستار اجرای شریعت اسلامی در این کشور و نوشته شدن قانون اساسی بر مبنای قوانین اسلام بودند.

- 31 مارس 2012

صدها تونسی در برابر مجلس موسسان این کشور تظاهرات کرده و هرگونه عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی را رد کرده و خواستار تحریم محصولات این رژیم می‌شوند.

- 9 آوریل 2012

فعالان سیاسی و حقوقی و مردم تونس این روز را «روز سیاه» در تاریخ این کشور خواندند. نیروهای امنیتی با شلیک گاز اشک‌آور و ضربات باتوم به تظاهرات مسالمت‌آمیز مردم در خیابان «محمد الخامس» در مرکز پایتخت حمله‌ور شدند. تظاهرات‌کنندگان تنها برای بزرگداشت روز «عید شهدا» در این روز به خیابان‌‌ها آمده بودند. در این حمله ده‌ها نفر زخمی و شماری از فعالان تونسی بازداشت شدند.

- 17 آوریل 2012

«نور الدین البحیری»، وزیر دادگستری تونس اعلام کرد از زمان فرار بن‌علی تاکنون 50 حکم بازداشت بین‌المللی علیه وی صادر شده است.

- 23 آوریل 2012

«علی‌اکبر صالحی»، وزیر امور خارجه ایران  به دعوت همتای تونسی خود در سفری سه روزه وارد تونس شد. وزیر خارجه ایران در این سفر با نخست وزیر، رئیس جمهور، وزیر خارجه، وزیر صنایع و برخی دیگر از مقامات تونسی دیدار کرد.

- 11 می 2012

«حسین التریکی»، مبارز و نویسنده ضد صهیونیسم تونسی هنگام بازگشت از نماز بر اثر یک حادثه رانندگی مشکوک در آرژانتین جان خود را از دست داد. التریکی بارها توسط موساد تهدید به مرگ شده بود.

- 12 می 2012

جبهه سلفی «الاصلاح» تونس با کسب مجوز تاسیس حزب به عنوان اولین جریان سلفی به صحنه سیاسی این کشور وارد شد.

- 27 می 2012

به دنبال تجمع سلفی‌های تونس مقابل مقر پلیس در شهر «الجندوبه» در شمال غربی پایتخت که خواستار آزادی بازداشت شدگان شده بودند، پلیس برای مقابله با معترضین به گاز اشک آور متوسل شد.

- 11 ژوئن 2012

حزب النهضه که دولت را در اختیار دارد، مراسم افتتاح نخستین کنگره علنی خود پس از بیست سال برای تعیین راهبرد سیاسی و اجتماعی کشور برگزار کرد. راشد الغنوشی که از سال 1991 رهبری این جنبش را برعهده دارد، در این سمت ابقا شد.

- 14 ژوئن 2012

زین العابدین بن علی به جرم قتل تظاهرات‌کنندگان تونسی، به حبس ابد محکوم شد.

- 26 جولای 2012

شهروندان تونسی در شهر سیدی بوزید در اعتراض به وضعیت معیشتی خود با حمله به دفتر حزب النهضه تلاش کردند تا وارد این ساختمان شوند و بخش‌هایی از این ساختمان را به آتش کشیدند.

- 7 اوت 2012

شماری از فعالان سیاسی تونس با برگزاری تظاهراتی خواستار گسترش آزادی‌ها و رسیدگی به مطالبات مردم توسط دولت این کشور شدند.

- 11 اوت 2012

پلیس تونس تظاهرات مردم شهر «طینه» در استان «صفاقس» در شرق تونس را با شلیک گاز اشک آور متفرق کرد. تظاهرات کنندگان در اعتراض به قطع مکرر و طولانی مدت آب آشامیدنی و عدم خدمات رسانی درست دولت به این منطقه شعار سر می‌دادند.

- 12 اوت 2012

شهر سیدی بوزید شاهد اعتصاب و تظاهرات گسترده‌ای بود که در اعتراض به ادامه بازداشت معترضان برپا شد. صدها نفر از مردم سیدی بوزید با ریختن به خیابان‌ها علیه سیاست‌های ائتلاف حاکم بر تونس شعار دادند.

- 13 اوت 2012

مقامات تونسی تاکید کردند، برخی احزاب سیاسی چپگرا و همچنین حزب منحل شده متعلق به دیکتاتور سابق تونس عامل اغتشاشات اخیر در شهر سیدی بوزید  ودیگر شهرهای این کشور هستند.

- 14 اوت 2012

سلفی‌های وهابی به جشنواره الاقصی در این کشور حمله کردند. در این نشست سمیر قنطار قدیمی‌ترین اسیر در زندان‌های رژیم صهیونیستی معروف به سردار اسرای عرب نیز حضور داشت.

- 24 اوت 2012

تظاهرات‌کنندگان تونسی در استان صفاقس خواستار آزادی سه نفر از معترضانی شدند که در جریان اعتراضات اخیر بازداشت شده بودند که این اعتراضات به درگیری معترضان با پلیس انجامید.

- 7 سپتامبر 2102

هزاران تونسی با برگزاری تظاهراتی در پایتخت، از دولت تونس خواستند کشور را از همدستان رژیم سابق این کشور به ویژه در بخش رسانه‌ها و احزاب مخالف پاکسازی کند.

- 8 سپتامبر 2102

شهر القصرین، واقع در مرکز تونس بار دیگر  صحنه اعتراض، تحصن و اعتصاب مردمی بود که خواستار پرداخت غرامت به خانواده‌های قربانیان انقلاب و بهبود اوضاع بد معیشتی بودند.

- 11 سپتامبر 2102

تظاهرات اعتراض‌آمیز مردمی در شهر «الجریصه» در شمال غرب تونس به درگیری بین تظاهرات‌کنندگان و نیروهای امنیتی منجر شد.

- 12 سپتامبر 2102

به دنبال تظاهرات اعتراض‌آمیز مردم مصر و لیبی در برابر سفارت آمریکا در کشورشان مسلمانان خشمگین تونس نیز در حالی که پرچم سیاه در دست داشتند برابر سفارت آمریکا در تونس تجمع اعتراض‌آمیز برگزار کردند.

پلیس تونس برای متفرق کردن تظاهرات‌ ضد آمریکایی مردم این کشور به شلیک گاز اشک‌آور و گلوله‌های پلاستیکی روی آورد.

- 14 سپتامبر 2102

معترضان تونسی خشمگین از پخش فیلم توهین‌آمیز به ساحت مقدس پیامبر (ص) به سفارت آمریکا در تونس حمله کردند که به درگیری منجر شد و 4 کشته و بیش از 46 تن زخمی بر جا گذاشت و ده ها تظاهرات کننده نیز بازداشت شدند. تظاهرات‌کنندگان معترض به پخش فیلم توهین‌آمیز به ساحت مقدس پیامبر (ص) یک مدرسه آمریکایی در کنار سفارت آمریکا را نیز آتش زدند.

- 28 سپتامبر 2102

جوانان استان «تطاوین» در جنوب تونس در اعتراض به بیکاری جاده منتهی به چاه‌های نفت این منطقه صحرایی را بسته و شش دستگاه خودروی وابسته به شرکت‌های نفتی را توقیف کردند.

- 29 سپتامبر 2102

همه ارگان‌های شهر بوزیان در استان سیدی بوزید در اعتراض به بازداشت ده‌ها تظاهرات‌کننده معترض و همچنین تداوم مشکلات اجتماعی این شهر در اعتصاب عمومی و نامحدود زدند.

- یکم اکتبر 2102

چندین شهر تونس از جمله سیدی بوزید شاهد تظاهرات گسترده مردمی در اعتراض به بازداشت تظاهرات‌کنندگان و رشد بیکاری در این شهرها بود.

- 5 اکتبر 2102

صدها نفر از مردم شهر سیدی بوزید تونس همچون هفته‌های گذشته در اعتراض به وضعیت دشوار معیشتی و اجرا نشدن طرح‌های توسعه در این شهر تظاهرات کردند.

- 6 اکتبر 2102

نیروهای امنیتی تونس با مردمی که در اعتراض به تخلیه زباله‌ها در شهر قلاله در جزیره جربه واقع در جنوب شرق این کشور تظاهرات کرده بودند، درگیر شدند و در این درگیری 49 نیروی پلیس زخمی شدند.

- 14 اکتبر 2102

احزاب عضو ائتلاف حاکم تونس با برگزاری انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری آینده در روز 23 ژوئن 2013 موافقت کردند و دور دوم انتخابات ریاست جمهوری نیز هفتم ژوئیه برگزار خواهد شد.

- 16 اکتبر 2102

ده‌ها فعال مدنی و شخصیت‌ سیاسی به همراه مردم تونس در برابر مجلس مؤسسان تونس تجمع کردند و خواستار تصویب لایحه جرم تلقی شدن عادی‌‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی شدند.

- 17 اکتبر 2102

رسانه‌های گروهی تونس برای برخورداری از آزادی بیان و مقابله با بازداشت خبرنگاران به مدت یک روز دست به اعتصاب عمومی زدند.

- 22 اکتبر 2102

نیروهای امنیتی در استان «قابس» تونس به سوی صدها تظاهرات‌‌کننده معترض به برخورد پلیس با شهروندان، گاز اشک‌آور شلیک کردند.

- 25 اکتبر 2102

ده‌ها جوان تونسی در استان قابس در جنوب این کشور در پی برگزاری تظاهرات با حمله به یک مرکز پلیس آنجا را به آتش کشیدند.

- 6 نوامبر 2102

دبیرکل جنبش وفای تونس اعلام کرد، در قضیه اعتراف رژیم صهیونیستی به ترور خلیل الوزیر معاون دبیرکل سازمان آزادی‌بخش فلسطین در سال 1988 شکایت علیه این رژیم را به دادگاه تونس ارائه داد.

- 17 نوامبر 2102

صدها تونسی با برپایی تظاهرات اعتراض‌آمیز به حمله رژیم صهیونیستی علیه ملت مظلوم غزه خواستار گنجانده شدن قانون جرم شمردن عادی‌سازی روابط با اسرائیل در قانون اساسی کشورشان شدند.

- 27 نوامبر 2102

استان «سلیانه» در اعتراض به عدم توسعه شهر از یک سو و علیه رفتار غیرمسئولانه استاندار وارد اعتصاب عمومی نامحدود شد.

- یکم دسامبر 2102

دولت تونس پس از روزها اعتراضات مردمی در سلیانه نسبت به ناکارآمدی استاندار سلیانه و عدم توسعه اقتصادی این منطقه استاندار آن را برکنار کرد.

- یکم دسامبر 2102

صدها نفر از اعضای انجمن حمایت از انقلاب تونس به مقر اتحادیه مشاغل  تونس حمله کردند که به زخمی شدن 10 تن منجر شد.

- 6 دسامبر 2102

چهار استان تونس به دعوت اتحادیه عمومی مشاغل در اعتراض به سیاست‌های دولت موقت این کشور اعتصاب عمومی برگزار کردند.

- 17 دسامبر 2102

مصطفی بن جعفر، رئیس مجلس موسسان تونس و منصف المرزوقی رئیس جمهور این کشور که برای شرکت در مراسمی که به مناسبت دومین سالگرد وقوع انقلاب در تونس در سیدی بوزید مهد انقلاب این کشور حضور یافته بودند مورد حمله تظاهرات کنندگان قرار گرفتند. این امر موجب شد که نیروهای امنیتی تونس وارد عمل شده و مقامات را با خود از صحنه بیرون ببرند.