گفت و گو با پرستاران دفاع مقدس؛

شروع جنگ فرصت آسوده زیستن را از انسان می گیرد

این پرستار دفاع مقدس گفت: در زمان جنگ 24 ساله و در اوج جوانی بودم. دوست داشتم در کنار پدر، مادر و همسرم باشم و تحصیلاتم را ادامه دهم؛ اما وقتی وطن و ناموس در معرض تجاوز دشمن قرار بگیرد دیگر مجالی برای آسوده زیستن نیست.

کد خبر: ۲۰۳۱

تاریخ: ۰۶ آبان ۱۳۹۲ - ۰۹:۳۹

علیرضا پاکدل پرستار دوران دفاع مقدس در گفت و گوی اختصاصی با خبرگزاری دفاع مقدس، اظهار داشت: وقتی سخن از دوران جنگ تحمیلی به میان می آید، برخی گمان می کنند، کسانی که در جنگ حضور داشتند در حال حاضر زندگی راحتی داشته و فرزندانشان نیز با استفاده از سهمیه به راحتی در دانشگاه قبول می شوند؛ اما واقعا اینگونه نیست.

وی ادامه داد: وقتی حمله شیمیایی دشمن بوقوع می پیوست و ماسک خود را برمی داشتیم و روی صورت کودکان قرار می دادیم هرگز به این مسائل فکر نمی کردیم و از زنده ماندنمان خبر نداشتیم.

پاکدل با اشاره به کمبود تجهیزات و امکانات پزشکی در زمان جنگ، افزود: بیمارستان ها، درمانگاهها و مراکز بهداشتی در روزهای پایانی آزادسازی خرمشهر به شدت با کمبود دارو روبرو بودند؛ تا جایی که گاهی اوقات حتی یک مسکّن ساده نداشتیم تا به مجروحی که از درد به خودش می پیچید، تزریق کنیم تا کمی از دردش کاسته شود و آرام بگیرد.

این پرستار دفاع مقدس تصریح کرد: در زمان جنگ 24 ساله و در اوج جوانی بودم. دوست داشتم در کنار پدر، مادر و همسرم باشم و تحصیلاتم را ادامه دهم؛ اما وقتی وطن و ناموس در معرض تجاوز دشمن قرار بگیرد دیگر مجالی برای آسوده زیستن نیست.

وی با تاکید بر انتقال صحیح مفاهیم ارزشمند و فرهنگ غنی دوران دفاع مقدس، خاطرنشان کرد: باید واقعیت های جنگ، رشادت های رزمندگان و مقاومت مردم در برابر تجاوز دشمن بعثی را درست و دقیق بیان کنیم تا دین خود را به شهدا، جانبازان و همه ایثارگران اداکنیم و یادمان نرود که همه مردم مدیون خون شهدا هستند.