آزاده محسن جهانبانی:

با رحلت امام بزرگترین انگیزه بچه‌ها برای تحمل اسارت هم تمام شد

تلخ ترین خاطره ما در اسارت همین قضیه فوت امام بود. امام(ره) یکی از بزرگترین انگیزه‌هایی بود که به بچه‌ها در تحمل سختی‌ها اسارت کمک می‌کرد. اینجا دیگر انگیزه‌های بچه‌ها هم تمام می‌شد.

کد خبر: ۲۰۸۸۶

تاریخ: ۱۵ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۴:۱۶

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس به نقل از تسنیم، تقریباً تمام آزادگان هشت سال دفاع مقدس که سالها در اسارت اردوگاههای عراق بودهاند و بخش اعظمی از خاطرات دوران جوانیشان با فضای اسارت و خصوصیات خاص آن گره خورده است، از واقعه رحلت امام خمینی (ره) به عنوان تلخترین خاطره دوران اسارت یاد میکنند. آنها وحشیانهترین رفتارهای حزب بعث عراق را تحمل کردند و شبها و روزهای بسیاری را با شکنجه و اهانتهای مختلف گذراندند اما وقتی توضیحی درباره تلخترین خاطرات را از آنها جویا میشوند، بلافاصله خاطره شنیدن خبر رحلت رهبر کبیر انقلاب (ره) را یادآور میشوند.

با رحلت امام بزرگترین انگیزه بچهها برای تحمل اسارت هم تمام شد

آزاده سرافراز محسن جهانبانی، ۸ سال سابقه اسارت در اردوگاههای عراق را دارد. او در سال ۶۱ و در سن ۱۹ سالگی به اسارت عراق درآمد. او فارغ التحصیل رشته تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، کارگردان، فیلمنامه نویس و بازیگر است. جهانبانی در مورد نحوه شنیدن خبر رحلت امام چنین میگوید: "تلخترین خاطره ما همین قضیه فوت امام بود. امام (ره) یکی از بزرگترین انگیزههایی بود که به بچهها در تحمل سختیها اسارت کمک میکرد. اینجا دیگر انگیزههای بچهها هم تمام میشد. یادم هست حاج آقا ابوترابی گفته بودند به کسانی که بتوانند حافظ کل قرآن یا نهج البلاغه یا مفاتیح الجنان شوند قول میدهم یک دیدار خصوصی از امام برایشان بگیرم. بعضی بچهها نشستند و حفظ کردند تا بتوانند به دیدار امام بروند. همان زمان خبر رسید که امام به رحمت خدا رفته است. به صراحت بگویم که اگر خودکشی در دین اسلام منع نشده بود خیلی از بچهها در آن زمان بابت این غم از دست رفته بودند. بعضی از اسرا در آن زمان مأمور شده بودند به اینکه نگذارند بچهها سرشان را به زمین بکوبند. اردوگاه ما تا حدودی همکاری کردند و یکسری از موسیقیها را پخش نکردند ولی جاهای دیگر خیلی دهان کجی به بچهها کردند. موسیقی پخش کرده و خوشحالی میکردند.

۴ نفر از بچهها خبر رحلت امام را حفظ کرده و برای بچهها خواندند

ما رادیو داشتیم که اسم آن را  به صورت قراردادی بین خودمان سفره اباالفضل گذاشته بودیم. حق اینکه اسمش را جای دیگری بیاوریم نداشتیم. چون ممنوع بود. بعضی بچههای رده بالای اردوگاه خبر را گرفته بودند از رادیو ولی به ما نگفته بودند. بین بچهها یک پچ پچ هایی شده بود. تا فردا ظهرش ساعت ۲ خبر را به بچهها دادند.۴  تا از بچهها خبر را حفظ کرده بودند وعین خود آقای حیاطی که در آن زمان خبرحلت امام را خوانده بود، برای بچهها در اردوگاه خواندند. خیلی برایمان سخت بود. بعد از قطعنامه ۵۹۸ زهری که امام نوشید بالاخره کار خودش را کرد. و استنباطمان هم این بود که زهر را بعضیها مثل منتظری به امام نوشاندند. کسانیکه دل امام را به درد آوردند."

حمایت شدید اسرای ایرانی از رهبری امام خامنهای

او با اشاره به حمایت اسرای ایرانی در اردوگاههای عراق از رهبری امام خامنهای بعد از رحلت امام (ره) میگوید: "همه اسرا از رهبری آیت الله العظمی خامنهای حمایت شدید کردند و خوشحال بودند که  آقای خامنهای رهبر شده و یک انرژی مضاعف و مثبتی گرفتند که خدا را شکر که ایشان رهبر شدند. نمیدانم چه حس قوی پشت این قصه بود که همه بچهها عمیقاً موافق آقا بودند."