ماجرای زندگی شهید چگینی به روایت همسرش در گفت‌و‌گو با دفاع مقدس

از درخواست دعای شهادت در حرم امام رضا(ع) تا قبول فرزند خواندگی دو یتیم

اوایل ازدواج به زیارت امام رضا(ع) رفتیم. آنجا از من خواست برای شهادتش دعا کنم. گفتم: دعا می‌کنم به آرزویت برسی اما این کشور به تو نیاز دارد.

کد خبر: ۲۰۹۱۴

تاریخ: ۱۷ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۳:۰۴

«منصوره قاعد رحمتی» همسر شهید «مرتضی چگینی» خلبان نیروی هوافضای سپاه در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری دفاع مقدس اظهار کرد: همسرم در سال 1358 در روستای کلنگانه از توابع شهرستان درود متولد شد و بعد از گذراندن دورههای تحصیلی، در سال 1376 وارد سپاه شد و در سال 1377 در دانشکده خلبانی امام حسین(ع) پذیرفته و پس از مدتی به عنوان افسر وارد کادر خلبانی شد.

قاعدرحمتی ادامه داد: همسرم از همان کودکی به قرآن علاقمند بود و دوست داشت یکی از حافظان قرآن باشد به همین دلیل ایشان حافظ 20 جز از قرآن شد. او از همان اول دوست داشت در سن جوانی به شهادت برسد؛ در اوایل ازدواج بود که به زیارت امام رضا(ع) رفتیم. آنجا از من خواست تا برای شهادتش دعا کنم ولی من در جواب به او گفتم: دعا میکنم به آرزویت برسی اما در سن بالا زیرا جامعه به افرادی مثل شما نیازمند است اما او گفت: نه من دوست دارم در سن جوانی این اتفاق بیفتد و پیکرم سالم به دست خانوادهام برسد.

همسر شهید چگینی افزود: مرتضی ارادت خاصی به خاندان پیغمبر داشت و به همین دلیل دو کودک سید بی سرپرست را به عنوان فرزند خوانده قبول کرد، شهید آن دو کودک را همیشه در جمعهای خانوادگی دعوت میکرد و با آنها خوش رفتار بود گویا آنها فرزندان خونی خودش هستند.

همسر شهید چگینی در ادامه بیان کرد: یک شب که مستند آرمیتا از تلویزیون پخش میشد، دختر بزرگم رو به پدرش کرد و گفت: چرا آرمیتا با آقا صحبت میکنه اما من نمیتونم. همان لحظه مرتضی به من گفت من دلم روشن است که شهادتم همین روزهاست و با این حرف فاطمه دیگر واقعا مطمئن شدم.

وی در پایان گفت: مرتضی یک هفته بعد از حرف فاطمه، برای ماموریت به مناطق عملیاتی غرب در منطقه سردشت رفت و در این ماموریت بود که هلیکوپتر او به دلیل نقص فنی به زمین برخورد کرد و در تاریخ 4 شهریور سال 1391 ایشان به درجه رفیع شهادت رسید.