سرفرازان علم و عمل/ 3

دانشجوی پزشکی که شفای دلش را در شهادت یافت

شهید «رحیم علی اکبری» در 27 دی ماه 1365 در حالی که در سال سوم پزشکی مشغول به تحصیل بود و جزو نیروهای خط‌شکن عملیات کربلای 5 وارد عمل شد در شلمچه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۲۱۴۲۸۲

تاریخ: ۱۳ آذر ۱۳۹۵ - ۰۴:۰۰

به گزارش دفاع پرس از مشهد، شهید رحیم علی اکبری در اول اردیبهشت ماه 1344 چشم به جهان گشود. شروع به تحصیل این دانشجوی شهید با اوج گرفتن فعالیت های سیاسی مردم علیه رژیم طاغوت همراه بود. شهید رحیم علاوه بر حضور در راهپیمایی های ضد رژیم شاه در جلسات قرآن کریم نیز حضور فعالانه داشت.

با پيروزی انقلاب اسلامی و شکل گیری بسیج به عضویت این نیروی مردمی درآمد و به محض شروع جنگ به جبهه‌های حق عليه باطل اعزام شد و در چندين عمليات حضور داشت.

در سال 1363 بود که شهید علی اکبری در رشته پزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد. قبول شدن در دانشگاه مانع حضور او در جبهه نشد و در زمان تحصیل وقتی زمان حمله فرا می رسید خود را به جبهه ها می رساند.

شهید رحیم علی اکبری در 27 دی ماه 1365 در حالی که در سال سوم پزشکی مشغول به تحصیل بود و جزو نیروهای خط شکن عملیات کربلای 5 وارد عمل شد در شلمچه به درجه رفیع شهادت نائل آمد و در گلزار شهدای خواجه ربیع به خاک سپرده شد.

وصیت نامه شهید رحیم علی اکبری

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمدلله الذى هدانا لهذا و ما كنا لنهتدى لولا ان هدانا الله و آخر دعواتنا الحمدلله رب العالمين.

به نام او كه جهان عالميان به يد قدرت اوست. بر آن شدم بر حسب وظيفه، چند كلمه‌اى به عنوان شهادتنامه بنويسم. از خداى متعال تمناى نهايت اخلاص در نيت خويش را خواستارم.

پروردگارا! تو خود از نهان با خبرى و مى‌دانى كه جز به رضاى تو و اعتلاى كلمه حق، پاى در صحنه نبرد ننهاديم و خود گواهى، كه اين انتخاب من بر اساس تعقل و انديشه و عشق به ذات اقدست بوده و نيز تو بوده‌اى كه با يد رحمانى بر قلبم با قلم عقل نگاشتى كه لا اله الا الله محمد رسول الله على ولى الله و تو نيز محبت اولياءات و بغض اعدايت را به من ناسپاس از لطف و كرمت عطا فرمودى.

خدايا! گر چه انچه از درونم مى‌گذرد، ياراى كتابتش را ندارم و البته لزومى چندانى هم نمى‌بينم و نشانه‌ها و آيات تو بارز است، اين خونها و شهادت هم گواهى است و هر كه هشيار و بيدار نشود خسرالدنيا و الاخرة است. اگر در خانه كس است يك حرف بس است.

حيات ما، مرهون اين ولايت و اين اطاعت است كه اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم و بايد دانست كه اعتصام به حبل الله چنگ زدن به ريسمان محبت و دوستى على و اولاد اوست و در پيرو آن ولايت و زعامت فقيه و عالم ربانى حضرت امام خمينى دامت بركاته در كنف توجهات حضرت مهدى عليه السلام روحى و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداه است.

بهترين توصيه‌اى كه مى‌توانم بكنم اين ست كه از ملازمت قرآن و سنت نبى (ص) و اهل بيتش عليه السلام لحظه‌اى غفلت نكنيد كه اينها خود راهگشاى هدايت و نور الهى هستند.

باز هم سفارش همان تقواست، تقواست و تقواست، انشاء الله كه هم به خودسازى خود اهميت مى‌دهيم و بايد همه به هم به سازندگى جامعه اسلامى خود کمک کنیم و بايد كه هدف فقط و فقط الله باشد و اكتساب رضاى او. چون وقت تنگ است به همين بسنده مى‌كنم. (و من الله التوفيق)

و اما درباره ديونات و حقوق و مظلمه‌ها، اول خدا را مى‌طلبم. از براى اصلاح اين مطلب و اما بعد از خانواده بزرگوار و عزيزم درخواست دارم تا حدى كه مى‌توانند صدقه داده و حلاليت بطلبند و به صاحبان حقوق بگويد «الا تحبون ان يغفرالله لكم» پس اگر چنين يافتند از من عاجز و حقير درگذرند. انشاء الله كه خدا از لطف و كرمش آنها را غنى و مداوم بدارد.

توصيه‌ام به خانواده، توصيه صبر است كه هميشه زبان حالشان انا لله و انا اليه راجعون باشد و در اين موضوع خود را به سختى و تعب نيندازند و اين رد امانت الهى را ميمون و مبارك بدانند و صبور شكور باشند. (ربنا افرغ علينا صبرا و ثبت اقدامنا و انصرنا على القوم الكافرين)

همسر عزيز و گراميم، گرچه نتوانستم حق همسرى را نيكو به جا آورم ولى از دعاهاى خير در حقتان خدا شاهد است دريغ نكردم، از خداى تبارك و تعالى نهايت سعادت و صبر و اجر را براى آن دوشيزه محترمه خواهانم و از خانواده گرامش نيز پوزش مى‌طلبم، چه مى‌شود كرد وظيفه يك بار آن را اقتضا مى‌كرد و يك بار اين را.

خواهرانم و برادرانم، عزيزان جانم، در نهايت دوست مى‌دارمتان و طلب سعادت و مغفرت برايتان دارم. پدر جان و مادر جان، در حق شما زبان من الكن و قلمم تواناى سپاس و وصف محبت‌هاى شما را ندارد، بالاخره از اين فرزند حقيرتان درگذشته و طلب غفران كنيد. و آخر دعواتنا ان الحمدلله رب العالمين

رحيم علي اكبري شانديز

انتهای پیام/