مونا انوری زاده:

اقتباس می تواند سینمای ما را از بحران قصه نجات دهد

برای من به عنوان نویسنده بسیار مطلوب است که قصه ای را کار کنم که کتاب آن قبلا مورد تصویب قرار گرفته است، این امر باعث می شود تا بسیاری از سرگردانی هایی که ما در تلویزیون داریم برطرف شود.

کد خبر: ۲۱۵۲

تاریخ: ۲۷ مرداد ۱۳۹۲ - ۰۷:۴۱

مونا انوری زاده در گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری دفاع مقدس گفت: در حال حاضر بزرگترین مشکلی که سینمای ما را آزار می دهد نبودن قصه در فیلم ها است. بسیاری از فیلم هایی که در سینمای ما اکران می شوند با کمبود قصه مواجه هستند که این کمبود قصه باعث شده است که تماشاگر ارتباط لازم را با فیلم برقرار نکند و تمایل چندانی به دیدن فیلم نداشته باشد.

وی افزود: اقتباس می تواند سینمای ما را از بحران قصه نجات دهد و مشکلات ما را در این زمینه حل کند و باعث شود تا ما با فیلم هایی مواجه شویم که سر و شکل و قصه دارند و می توانند ما را برای یک ساعت و نیم سرگرم و پیامی هم به ما منتقل کنند.

نویسنده فیلمنامه "جایی برای بودن" خاطرنشان کرد: نقش تلویزیون می تواند در این زمینه بسیار پررنگ باشد. تلویزیون می تواند کارگروههایی تشکیل دهد و آدم های متخصصی که هم سینما را به خوبی می شناسند و هم ادبیات را در این کارگروهها به کار گیرد تا این افراد داستانها و نمایشنامه های خوبی که وجود دارد را مطالعه کنند و آثاری که تشخیص می دهند که برای اقتباس مناسب است را به نویسنده فیلم نامه معرفی کنند.

وی ادامه داد: اگر تلویزیون در این زمینه پیش گام شود بسیاری از مشکلات فیلم ها و سریالها حل می شود. برای من به عنوان نویسنده بسیار مطلوب است که قصه ای را کار کنم که کتاب آن قبلا مورد تصویب قرار گرفته است، این امر باعث می شود تا بسیاری از سرگردانی هایی که ما در تلویزیون داریم برطرف شود.

نویسنده فیلمنامه "یک اسم" تصریح کرد: با توجه به اینکه قانون کپی رایت در کشور ما اعمال نمی شود اقتباس از روی داستانهای خارجی بسیار راحت تر است. چندی پیش فیلمنامه ای با نام "غریبی" را برای تولید در تلویزیون به نگارش در آوردم که اقتباسی است از نمایشنامه لانه خرگوش. قصه این فیلم در مشهد می گذرد و موضوع آن با تغییراتی که در نمایشنامه اعمال شده درحال و هوای امام رضا (ع) و مشهد می گذرد.

نویسنده طرح سریال "ستایش" اذعان داشت: برای اقتباس از روی داستانهای ایرانی مشکلات بسیار زیادی داریم. بسیاری از نویسنده های ایرانی راضی نمی شوند که داستان آنها تبدیل به فیلم شود، آنها فکر می کنند که در این تبدیل، داستان آنها آسیب می بیند و به آن صدمه وارد می شود

وی تصریح کرد: در برخی موارد هم نویسنده های ما اجازه می دهند که این اتفاق بیافتد در مورد مسائل مادی با تهیه کننده به مشکل می خورند. برخی داستان نویسان هم نمی توانند به فیلمنامه نویس اعتماد کنند، در طول سالیان گذشته ما کمتر شاهد این بوده ایم که یک فیلمنامه نویس با یک داستان نویس در کنار هم کار کنند و به مشکل برنخورند.

وی تاکید کرد: بزرگترین مشکلی که درزمینه اقتباس وجود دارد این است که ما فیلمنامه نویسان به اندازه کافی مطالعه نمی کنیم و داستانها و نمایشنامه ها را نمی خوانیم و همیشه سعی می کنیم از تراوشات ذهنی خودمان استفاده کنیم در صورتی که اگر کمی مطالعه کنیم متوجه می شویم که بسیاری از موضوعاتی که دغدغه ما هستند قبلا به بهترین شکل در قالب داستان یا نمایشنامه کار شده است.