مروری بر وصیت نامه شهید نورمحمد کوهی از شهدای والامقام اهل تسنن تالش؛

پدر جان، به جای ناراحتی برای من آیه و نماز بخوانید

شهید نور محمد کوهی با وجود متاهل بودن و داشتن فرزندان از حرکت انقلابی خود کوتاه نیامد و سرانجام به عنوان راننده بلدوزر در تاریخ 23/1/1365 در منطقه عملیاتی فاو ردای سرخ شهادت را برتن نمود و به مقام والای شهادت رسید و با شهادت ایشان جمع نهایی شهدای گرانقدر اهل تسنن استان گیلان به 151 شهید رسید.

کد خبر: ۲۱۷۷۷۵

تاریخ: ۲۷ آذر ۱۳۹۵ - ۰۳:۰۰

به گزارش دفاع پرس از رشت، نور محمد کوهی یکی از شهدای والامقام اهل تسنن می باشد که در هفتم مرداد ماه 1327 هجری شمسی در شهرستان تالش از توابع استان گیلان دیده به جهان گشود.

دوران کودکی و نوجوانی را با شرایط سخت و طاقت فرسای آن ایام سپری کرد و پس از رسیدن به سن جوانی و شرایط جنگ تحمیلی عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شد و در کنار دیگر برادران مسلمان و انقلابی خود در سنگرهای حق علیه باطل به مجاهدت پرداخت و با شرایط متأهلی و داشتن فرزندان از حرکت انقلابی خود کوتاه نیامد و سرانجام به عنوان راننده بلدوزر در تاریخ 23/1/1365 در منطقه عملیاتی فاو ردای سرخ شهادت را برتن نمود و به مقام والای شهادت رسید و با شهادت ایشان جمع نهایی شهدای گرانقدر اهل تسنن استان گیلان به 151 شهید رسید.

بخشی از وصیت نامه شهید گرانقدر نورمحمد کوهی را دراین مجال کوتاه می خوانیم.

هرکس به جبهه می آید به جبهه علاقه پیدامی کند. من هرلحظه در انتظار شهید شدن در راه اسلام و قرآن هستم و از خداوند تبارک و تعالی می خواهم که مرا به درجه رفیع شهادت نائل گرداند.

اگر یک موقع لازم شد این وصیت نامه را برای فرزندان و عیالم بخوانید تا مطلع شوند فرزندان و همسرم را اول به خداوند یکتا و دوم به شما خانواده عزیزم می سپارم. برای بچه های من بگویید که من از یک خانواده مستضعف هستم. من رنج های زیادی برای خانواده ام کشیدم تا آنها بی نیاز شوند . از نظر تحصیل خواهشمندم هیچ موقع کوتاهی نکنید. فرزندانم را مثل بچه های خودتان پرورش دهید.

پدرجان فرزندت را که همیشه باعث زحمت شما بوده حلال کنید.من می دانم که مرا با چه سختی و مشکلات بزرگ  کردید.مرا چه خوب پرورش دادید که این چنین مردانه از آب و خاک میهن اسلامی خود دفاع کنم. خواهشمندم مرا همیشه سر نماز دعا کنید. انسان یک روز به دنیا می آید و یک روز هم از دنیا می رود، چه بهتر با نام نیک و نام خدا برود که این نصیب همه کس نمی شود...از مرگ من نگران و ناراحت نباشید و برایم سیاه پوشی نکنید.به جای ناراحتی برای من آیه و نماز بخوانید.

مادر عزیزم می دانم از مرگ من نگران و ناراحت می شوید اما این را بدانید که کسانی که در راه خدا کشته می شوند زنده هستند و نزد خدا بهره مند می شوند.

انتهای پیام/