لقمان عبدالقادر:

ماجرای احداث پارک به نام «مادر ایرانی» در حلبچه/ ایران نبود «حلبچه» فراموش می‌شد

رئیس جمعیت قربانیان شیمیایی حلبچه گفت: از همان روزهای ابتدایی فاجعه حلبچه، جمهوری اسلامی ایران به یاری ما شتافت و مردم ما هرگز این کمک‌ها را فراموش نخواهند کرد.

کد خبر: ۲۱۹۵۶۵

تاریخ: ۰۸ دی ۱۳۹۵ - ۱۳:۵۶

به گزارش گروه سایر رسانه های دفاع پرس، فاجعه شیمیایی حلبچه در زمره ضدانسانی‌ترین جنایت‌های ضدبشری است که توسط رژیم صدام به وقوع پیوست، رژیمی که در دوران هشت سال دفاع مقدس نیز با حمایت‌های همه‌جانبه قدرت‌های سلطه‌گر و مزدوران آنها در منطقه جنایات بی‌شماری علیه جمهوری اسلامی ایران مرتکب شد. در شرایطی که مدافعان دروغین حقوق بشر چشمان خود را به‌روی اعمال ضدانسانی این رژیم بسته بودند این جمهوری اسلامی ایران بود که در عمل به یاری آوارگان و قربانیان حمله شیمیایی حلبچه شتافت و به‌گفته خود حلبچه‌ای‌ها همین حمایت‌ها بوده است که توانست صدای آنها را به جهانیان برساند و امروز زندگی را دیگر بار در کوچه‌ها و خیابان‌های حلبچه جاری کرده  است.

با هدف بازخوانی این حادثه ضدانسانی و حمایت‌های انسان دوستانه جمهوری اسلامی ایران با «لقمان عبدالقادر محمد» رئیس جمعیت قربانیان شیمیایی حلبچه گفتگویی انجام داده ایم که مشروح آن در ادامه می‌آید:

در ابتدا مختصری در خصوص جمعیت قربانیان شیمیایی حلبچه بیان کنید.

جمعیت قربانیان شیمیایی حلبچه سازمانی مردم‌نهاد است که به‌نمایندگی از شهیدان و قربانیان حادثه شیمیایی حلبچه فعالیت می‌کند. هیئت رئیسه این جمعیت از میان خانواده‌های شهدا انتخاب شده‌اند و با رأی مستقیم آنان، امور جمعیت را مدیریت می‌کنند.

جناب‌عالی به‌عنوان کسی که بیشتر با موضوع حادثه شیمیایی حلبچه توسط رژیم بعث در ارتباط هستید، اگر بخواهید تصویری از آن روزگار به ما معرفی کنید چگونه در توصیف آن سخن می‌گویید؟

توصیف آن زمان حلبچه و تراژدی قربانی کردن شمار زیادی از ساکنان این شهر در قاموس کلمات نمی‌گنجد و اگر کسی خواهان آن باشد که حادثه بمباران شیمیایی حلبچه را به نسل امروزی منتقل کند شاید چندان موفق نباشد، چنین حادثه‌ای قابل توصیف نیست، در یک آن واحد هزاران نفر از ساکنین حلبچه شهید و شمار زیادی هم مجروح شدند که هنوز هم آثار درد و رنج ناشی از استشمام گاز خردل بر سیمای آنان دیده می‌شود، مجروحان شیمیایی حلبچه زندگی طاقت فرسایی دارند که بار سنگین این درد و غم را فقط آنان توانسته‌اند بر دوش بکشند. مردم بی‌پناه حلبچه در آن حادثه اسفناک به‌سوی مرزهای جمهوری اسلامی ایران شتافتند، نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آن دوران به‌شیوه مناسبی از آنان استقبال کردند، مجروحان حلبچه‌ای توسط پاسداران و دیگر مأمورین ایرانی به شهرهای مختلف این کشور اعزام شدند و در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی مورد مداوا قرار گرفتند. در آن دوران توسط جمهوری اسلامی ایران با هدف معرفی و اطلاع رسانی شایسته حادثه حلبچه و اوج اقدامات ضدانسانی رژیم بعث صدام، شماری از مجروحان به کشورهای اروپایی اعزام شدند که این‌جانب نیز در قالب گروهی به آلمان اعزام شدم، با بهبودی نسبی برایم مشخص شد که مادر، دو برادر، دو خواهر و همسرم در آن حادثه شهید شده بودند و بیش از پیش وضعیت روحی و روانی‌ام را به‌ هم ریخت.

رژیم صدام عامل اصلی حادثه شیمیایی حلبچه محسوب می‌شود اما در این میان نقش کشورهای دیگر هم غیر قابل انکار است، کشورهایی که حکومت صدام را تسلیح کردند و سلاح‌های کشتارجمعی را در اختیار آن گذاشتند، در این خصوص جمعیت شما چه عملکردی داشته است؟

یکی از مهمترین اهداف تأسیس جمعیت قربانیان شیمیایی حلبچه، شکایت علیه هر شخص و جریانی بوده است که به‌نوعی در تسلیح رژیم صدام دست داشته‌اند، سال 2012 اولین پرونده ما در کشور فرانسه علیه شرکت‌هایی که سلاحهای کشتار جمعی را در اختیار صدام گذاشته بودند به‌صورت قانونی آغاز شد. جمعیت قربانیان شیمیایی حلبچه توانسته است گروهی از وکلای بین‌المللی را با هدف شناسایی شرکت‌ها و اشخاص همکار صدام و آغاز روند دادرسی این پرونده‌ها به کار گیرد، خوشبختانه تاکنون اسنادی دال بر مشارکت 27 شرکت خارجی به دست آمده است در حالی که ما اسامی 450 شرکت خارجی همکار رژیم صدام را در پروسه تسلیح در اختیار داریم و تلاش خواهیم کرد اسنادی را برای اثبات عمل غیرانسانی آنها به دست آوریم. از دید حلبچه‌ای‌ها شرکت‌ها و اشخاص و جریان‌های خارجی در پروسه تسلیح رژیم بعث به سلاح‌های کشتارجمعی در ردیف جنایتکارانی همچون صدام هستند و لازم است به سزای اعمال خود برسند چرا که اگر سلاح‌های آنان نبود حکومت عراق توانایی انجام چنین اعمال ضدانسانی را نداشت.

در آن زمان، جمهوری اسلامی ایران تنها کشوری بود که با آغوش باز به استقبال آوارگان و ستمدیدگان حلبچه شتافت، چرا دیگر کشورهای منطقه از منظر انسانی چنین نگاهی به قضیه حلبچه نداشتند؟

در آن زمان، جمهوری اسلامی ایران به‌واسطه جنگ تحمیلی عراق از نزدیک با اعمال ضدانسانی و وحشیانه این رژیم آشنایی داشت و می‌توانم بگویم که با کردها در جبهه مشترکی بودند و همین امر مبنای همکاری مشترک ما بوده است. از همان روزهای ابتدایی حادثه حلبچه، ایران به یاری ما شتافت و همکاری و حمایت‌های جمهوری اسلامی ایران فراموش نخواهد شد و ما به‌عنوان جمعیت قربانیان شیمیایی حلبچه و به‌نمایندگی از خانواده‌های شهدا و مصدومان این حادثه به‌صورت رسمی مراتب تقدیر خود را به کنسولگری جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده‌ایم.

در آن روزگار که جهان به‌طور کلی به ما پشت کرده بود، جمهوری اسلامی ایران و نگاه انسان دوستانه انقلاب اسلامی تنها حامی و میزبان شایسته ما بود. جامعه بین‌الملل در راستای حفظ منافع خود چشمان خود را به‌روی حادثه حلبچه بسته و از اهمیت این حادثه و پیگیری آن کاستند. کشورهایی که خود را مدافع حقوق بشر می‌نامند و حتی از حقوق حیوانات هم سخن می‌گویند در آن روزگار واکنشی در برابر تراژدی حلبچه نداشته و کشورهای منطقه نیز تحت تأثیر سیاست قدرت‌های جهانی و حتی ترس از صدام اقدام خاصی انجام ندادند و تنها جمهوری اسلامی ایران بود که به‌صورت عملی از ما حمایت کرد و ما هرگز این نگاه محبت آمیز را فراموش نخواهیم کرد.

سالانه گروههایی از پزشکان متخصص ایرانی با هدف ویزیت رایگان مصدومان شیمیایی حلبچه به اقلیم کردستان سفر می‌کنند. از زبان جناب‌عالی به‌عنوان مسئول مستقیم این مصدومان، جزئیات همکاری جدید ایرانی‌ها را در ارتباط با حادثه حلبچه می‌شنویم.

سال 2009 گروهی از پزشکان متخصص ایرانی در زمینه مصدومان سلاح‌های شیمیایی به اقلیم کردستان عراق دعوت شدند، افرادی همچون دکتر مصطفی نادری و دکتر قانعی که از طریق جمعیت قربانیان شیمیایی سردشت با آنان آشنا شده‌ایم، از طریق نمایندگی حکومت اقلیم در تهران هماهنگی‌های لازم صورت گرفت و این اقدام ما مقدمه‌ای برای اقدامات دیگر در این حوزه شد. بعد از آن در دو مرحله دیگر ما شاهد حضور پزشکان متخصص ایرانی در حلبچه بوده‌ایم، ما خواستار آن هستیم که در شهر حلبچه کلینیک ویژه درمان مصدومان شیمیایی وجود داشته باشد و از تجربیات بالای ایران در این زمینه استفاده کنیم، ما به کشورهای گوناگون سفر کرده‌ایم، گروه‌های مختلفی هم از کشورهای دیگر به حلبچه آمده‌اند، در طول این سفرها و بازدیدها به‌صراحت از جانب اروپایی‌ها به ما اعلام شده است که ایران مهمترین کشور در درمان مصدومان شیمیایی است و توانایی‌های این کشور در کشورهای اروپایی یافت نمی‌شود، زیرا ایران خود از قربانیان حملات شیمیایی در جنگ هشت‌ساله بوده و توان متخصصان این کشور در حد و اندازه‌های بسیار بالایی است. از دولت جمهوری اسلامی ایران نیز درخواست می‌کنیم که همچنان حمایت‌های خود را از حلبچه‌ای‌ها ادامه دهد،‌ به‌ویژه در اعزام گروه‌های پزشکی که از نیازهای اصلی ما در این مقطع به شمار می‌رود.

رسانه‌های ایرانی در معرفی حادثه حلبچه به جهانیان در آن زمان چه نقشی داشتند؟

رژیم بعثی صدام در کارنامه ننگین خود موارد زیادی را نسبت به کردها به ثبت رسانیده است، به‌دلیل آنکه این اعمال ضدانسانی اسناد تصویری ندارند همچون افسانه‌ای مانده و اطلاعات زیادی در خصوص آنها در دست نیست، اما آنچه حلبچه را از حاشیه به کشورهای جهان معرفی و برگ برنده ما در دفاع از مظلومیت قربانیان این حادثه محسوب می‌شود عملکرد شایسته رسانه‌های جمهوری اسلامی ایران در آن زمان است. ما معتقدیم که تصاویر و گزارش‌های خبری فعالین رسانه‌ای ایران توانست حلبچه را به جهان معرفی کند و موجب آن شده است که زندگی در حلبچه تداوم داشته باشد. حلبچه به‌لطف همکاری و فعالیت رسانه‌ای ایرانی‌ها در جهان امروز نامی آشنا است، البته ما هم تلاش کرده‌ایم این خدمات ایرانی‌ها را ارج نهیم، در یادمان قربانیان حلبچه مجسمه یادبود خبرنگاران ایرانی نصب شده است و مردم با دیده احترام بدان‌ها می‌نگرند، در شهر حلبچه پارکی به نام «کبری حمیدی» نامگذاری شده است که همچون مادری مهربان یکی از کودکان حلبچه‌ای را به فرزندی پذیرفت، ما نسبت به دوستان خود وفادار هستیم.

سخن پایانی؟

پیام ما به‌نمایندگی از سوی کلیه خانواده‌های شهداء و مصدومان حادثه شیمیایی حلبچه این است که مراتب تقدیر و تشکر خود را از رهبر معظم انقلاب اسلامی و تمام ایرانیان اعلام می‌کنیم. ما در بغداد و در مقابل جنایتکاران تسلیم شده به دادگاه نیز از جمهوری اسلامی ایران تقدیر کردیم و همین امر موجب عصبانیت شدید علی حسن المجید (از سرکردگان رژیم بعثی سابق عراق موسوم به علی شیمیایی) شد. در ادامه نیز همچون گذشته نیازمند همکاری‌های جمهوری اسلامی ایران هستیم و خواستاریم که حمایت‌های انسانی آنها تداوم داشته باشد.

منبع: تسنیم