سربازان نصرالله در دفاع از حرم آل الله/5

علی فیاض؛ شهید دفاع از مقدسات اسلامی/ سرداری به عظمت مظلومیت مستضعفان جهان

شاید بیشتر اینکه بین همرزمانش با نام اصلی خود معروف شود، با لقب نظامی‌اش «علای بوسنیایی» (علاء البوسنة) شناخته شد؛ لقبی که به خوبی نشان می‌داد جهاد و رزم او حتی از مرزهای لبنان و فلسطین فراتر بود و مسلمانان مظلوم بوسنی و هرزگوین نیز نبرد قهرمانانه او با صرب‌های تروریست و جنایتکار، که به جنگ با پرچم اسلام در دروازه اروپا آمده بودند، را از یاد نخواهند برد.

کد خبر: ۲۱۹۸۳۳

تاریخ: ۱۲ دی ۱۳۹۵ - ۰۱:۰۶

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع پرس، شهید علی فیاض در سال 1964 در شهر ساحلی انصار از توابع غربی شهرستان نبطیه در جنوب لبنان به‌ دنیا آمد. دوران کودکی شهید مقارن بود با دوران حضور امام موسی صدر در لبنان که با جنگ‌های داخلی لبنان همزمان می‌شد. در آن دوران، شهر انصار مرکز گروهک‌های چپ‌گرا و سوسیالیست بود و به همین دلیل تفکرات اسلامی خیلی در این شهر مورد اقبال افراد با نفوذ نبود ولی با این حال عامه مردم، به‌ویژه خاندان فیاض، رابطه خودشان را با امام موسی صدر و نهضت انقلابی وی حفظ کرده بودند.

حاج علی فیاض در این محیط تربیت و به‌دلیل جو قوی ناشی از حضور گروه‌های مبارز ضد اسرائیلی در انصار، از همان دوران کودکی با آرمان فلسطین آشنا شد.

آغاز مبارزه

در زمان حمله دوم ارتش اسرائیل در سال 1361 که گسترده‌ترین حمله بعد از نبرد اشغال فلسطین به حساب می‌آمد، علی فیاض 18 سال داشت. در این حمله ارتش اسرائیل قریب به نیمه از خاک لبنان به علاوه پایتخت این کشور یعنی بیروت را به اشغال خود درآورد. اولین مقاومت در جنوب بیروت شکل گرفت که تحت نفوذ شیعیان قرار داشت.

اگرچه در نتیجه این مقاومت، ارتش اسرائیل متحمل تلفات سختی در پایتخت لبنان شد؛ اما با این وجود سیطره خود را تمام نقاطی که در جنوب و بقاع غربی تحت اشغال درآورده بود، محکم کرد. از اقدامات دشمن صهیونیستی، ایجاد زندانی برای تمام نیروهای مخالف مردمی در شهر «انصار» بود. در این زندان بزرگ انواع مختلف شکنجه روی هرکس که به نحوی با فعالیت‌های ضد اسرائیل ارتباط داشت، اعمال می‌شد. در مواردی نیز تعدادی از جوانان شیعه اقدام به فرار از این زندان کردند که متأسفانه اغلب آنان در حین  فرار توسط متجاوزان صهیونیستی به شهادت رسیدند.

علی که در آن زمان با چنین محیطی در ارتباط بود، از فشار جنایات صهیونیست‌ها به تنگ آمد و تصمیم گرفت با نیروهای مردمی که علیه این رژیم متجاوز می‌جنگند، مقابله کند. قریب به سه سال از هجوم گسترده ارتش اسرائیل گذشته بود که نیروهای متجاوز صهیونست در پی ضربات کوبنده جنبشی که به خود نام «حزب الله» و القاب «انقلاب اسلامی لبنان» و «مقاومت اسلامی لبنان» را داده بود، از بخش‌های گسترده‌ای از خاک لبنان عقب‌نشینی کرده و خود را در منطقه‌ای که نام آن را کمربند امنیتی گذاشته بودند، محصور کردند. مدت زیادی از عقب نشینی اسرائیلی‌ها به نوار اشغالی، آن‌گونه که حزب الله از منطقه تحت اشغال موسوم به کمربند امنیتی یاد می‌کرد و می‌کند، نگذشته بود که علی فیاض به‌طور رسمی وارد صفوف مقاومت اسلامی لبنان شد. در آن برهه، عمده عملیات‌های مهم مقاومت اسلامی تحت فرماندهی شهیدان «حاج سمیر مطوط» (جواد)، «حاج محمد بُجَیجی» (ابوحسن) و «حاج رضا شاعر» قرار داشت. علی فیاض در کنار چنین فرماندهانی به کسب تجارب رزمی پرداخت تا اینکه طی مدتی کوتاه به جایگاه یک فرماندهی عملیاتی در مقاومت اسلامی رسید. چند سال پس از حضور رسمی علی فیاض، که با لقب نظامی علاء در مقاومت اسلامی شناخته می‌شد، حادثه‌ای رخ داد که نقطه عطفی در زندگی او محسوب می‌شود.

جنگ صرب‌های جنایت‌کار علیه جمهوری مسلمان بوسنی و هرزگوین

درست زمانی که مقاومت اسلامی در حال به‌دست آوردن جایگاهی مهم در معادلات جاری در صحنه لبنان و فلسطین بود، جنگ دیگری علیه مسلمانان این بار در دروازه شرقی اروپا در جمهوری مسلمان و تازه تأسیس بوسنی و هرزگوین در جنوب یوگسلاوی سابق درگرفت. قوم صرب که در نقاط مختلفی از یوگسلاوی پراکنده شده بودند، با استفاده از شیوه ارتش اسرائیل در متحد سازی ملت یهود، به‌دنبال تصرف تمام مناطق صرب‌نشین در شبه جزیره بالکان و تأسیس «صربستان بزرگ» (به مثابه نمونه‌ای مسیحی-ارتدوکسی از نظریه اسرائیل بزرگ) بودند. حضور مسلمانان که از چندین قرن قبل در این ناحیه تثبیت شده بود، مانعی بزرگ برای تحقق آرمان نژادی صرب‌ها، که برای تحقق آن از هیچ اقدام جنایت‌باری رویگردان نبودند، محسوب می‌شد. به همین دلیل صرب‌ها تأسیس یک جمهوری مسلمان را بهانه‌ای برای تکرار جنایات خود در جنگ جهانی دوم علیه مسلمانان بالکان قرار داده و در آوریل 1992 (فروردین 1371) حمله‌ای گسترده علیه شهرهای بوسنی و هرزگوین را آغاز کردند. این حملات مورد تأیید کشورهایی اروپایی و دولت روسیه به‌عنوان نزدیک‌ترین متحد صربستان در حمله علیه مسلمانان بوسنی قرار گرفت و در مقابل ایران و چند کشور مسلمان دیگر از مسلمانان حمایت کردند. در همین برهه زمانی، حزب الله نیز تعدادی از رزمندگان خود را به همراه نیروهای سپاه پاسداران عازم بوسنی و هرزگوین کرد تا به آموزش نیروهای مسلمان جهت نبرد با صرب‌ها و کروات‌ها بپردازند. حاج علی فیاض نیز یکی از فرماندهان نیروهای مقاومت اسلامی در نبرد علیه صرب‌های وحشی در بوسنی بود. رشادت‌های او در نبردهای بوسنی و هرزگوین چنان مورد تحسین نیروهای مجاهد بوسنیایی و رزمندگان لبنانی حاضر در بوسنی قرار گرفت که به پاس این موضوع، کلمه بوسنی را به لقب نظامی وی اضافه کرده و او را «علای بوسنیایی» (علاء البوسنة) خطاب کردند.

ادامه نبرد... آزادسازی و جنگ 33 روزه

پس از کسب تجربه مهم نبرد در بوسنی و هرزگوین، جایی بسیاری دور از خاک لبنان، حاج علاء دست به طراحی و فرماندهی عملیات‌هایی گسترده علیه نیروهای ارتش رژیم صهیونیستی در ارتفاعات جنوب لبنان زد. در یکی از این عملیات‌های بسیار مهم که در منطقه «دبشه» در حومه نبطیه به اجرا درآمد، گروهان «شهید حاج سمیر مطوط» از مقاومت اسلامی لبنان موفق به انهدام این پایگاه و برافراشتن پرچم حزب الله برفراز سنگرهای این پایگاه شد. این شهید همچنین در هدایت و فرماندهی چندین عملیات مهم دیگر تا آزادسازی جنوب لبنان در سال 2000 (1379) حضور داشت.

علی‌رغم برقراری آتش‌بس میان حزب‌الله و ارتش رژیم صهیونیستی در خرداد 1379، منطقه مرزی جنوب لبنان و شمال فلسطین به‌ویژه مزارع اشغالی شبعا هر از گاهی صحنه عملیات‌های مقاومت اسلامی قرار می‌گرفت تا اینکه حزب‌الله لبنان طی دو عملیات در مزارع شبعا و بیروت موفق به اسیر کردن چهار نظامی ارتش صهیونیست شد. در نتیجه تبادلی که بعدها صورت گرفت بسیاری از اسرای لبنانی آزاد شدند؛ اما خیانت اسرائیل در تحویل تعدادی از اسرا مخصوصا سمیر قنطار باعث شد که حزب‌الله در سال 2006 تحت فرماندهی شهید عماد مغنیه (بعدها در عملیاتی تروریستی در دمشق به شهادت رسید) اقدام به عملیات اسیرگیری دیگری کند که باعث شتاب دشمن در طرح خود برای جنگ گسترده جهت نابودی حزب الله و آغاز جنگ 33 روزه در تیر 1385 شد. از اینکه حاج علاء در جنگ 33 روزه چه سمتی داشته اطلاع دقیقی در دست نیست اما همانگونه که مشخص است مانند گذشته یکی از جایگاه‌های فرماندهی را دارا بوده است.

پیروزی حزب‌الله در جنگ 33 روزه باعث شد جایگاه این جنبش در بین مسلمانان بیش از پیش تقویت شود؛ اما اتفاقاتی که بعدها به وقوع پیوست نشان داد که دشمن در صدد استفاده از هر راهکاری برای ضربه زدن به مقاومت اسلامی و حامیان آن است.

سوریه؛ رزمگاه اصلی

پس از وقوع اعتراضات سازماندهی شده در سوریه در سال 2011 و سوءاستفاده برخی جریانات داخلی با حمایت دولت‌های خارجی، جریان اعتراضات تبدیل به زد و خورد و سپس جنگ بین نیروهای ارتش سوریه و گروه‌های مسلح شده مخالف، که زیر پرچم «ارتش آزاد سوریه» می‌جنگیدند، به وقوع پیوست. ارتش آزاد سوریه برخلاف شعارها و گفته‌های خود، نه تنها در بسیاری از موارد دست به کشتار مردم غیرنظامیان هوادار دولت و شیعیان سوریه، که رابطه خوبی با دولت داشتند، زد بلکه در چند مورد اقدام به کشتن اسرایی که از ارتش سوریه گرفته بود کرد و فیلم‌های آن را در اینترنت یا از طریق شبکه‌های عربی حامی خود به‌ویژه الجزیره و العربیه نشر داد.

ظرف چند ماه از وقوع این اعتراضات، بسیاری از مناطق سوریه سقوط کرد و در عمل راه‌های ارتباطی میان سوریه و همسایگانش به‌ویژه لبنان بسته شد. حزب‌الله لبنان از همان روز نخست اعلام کرد که علاقه‌ای به ورود به سوریه ندارد و جبهه جدیدی در آنجا تشکیل نداده است؛ اما مدت کوتاهی از این موضع‌گیری نگذشته بود که تروریست‌های تکفیری با هتک مقام چند تن از صحابه رسول خدا و اهل بیت ایشان(ص) اعلام کردند که با حرم مطهر حضرت زینب کبری(س) در حومه دمشق نیز چنین خواهند کرد!

تهدید حمله به زینبیه را باید آغاز تبدیل شدن نبردهای سوریه به یک نبرد جهانی عنوان کرد؛ زیرا بسیاری از شیعیان غیور که تحمل چنین جسارت و گستاخی به حرم نوه پیامبر(ص) و دختر امیرالمومنین(ع) و فاطمه زهرا(س) را نداشتند، خود را برای دیدن آموزش‌های نظامی و حضور در پاسداری از منطقه زینبیه به دمشق رساندند. سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان نیز نسبت به این تهدید واکنش نشان داد و برای اولین بار در یک مأموریت رزمی برون مرزی، دستور حضور تعدادی از فرماندهان و نیروهای مقاومت اسلامی لبنان در منطقه زینبیه را صادر کرد. حاج علاء نیز به همراه تنی چند از فرماندهان و رزمندگان مقاومت اسلامی راهی این منطقه شد.

حضور مقاومت اسلامی به همراه نیروهای تیپ فاطمیون و رزمندگان شیعه عراقی باعث پیروزی در زینبیه و عقب راندن تروریست ها از تهدید مستقیم این منطقه به وسیله آتش شد. با این وجود تروریست ها که از حضور حزب الله در زینبیه و سپس داریا برای حراس از حرم‌های شیعی بسیار خشمگین بودند، در چند مورد دست به عملیات‌های تروریستی در شهر بیروت و دیگر نقاط لبنان به‌ویژه حومه بعلبک و هرمل زدند.

پس از این اقدام بود که حزب‌الله سرانجام تصمیم به ورود به میدان سوریه گرفت و رزمندگان آن در چندین عملیات در حومه دمشق شرکت کردند. از اولین مأموریت‌های حاج علاء در این بازه زمانی، هدایت عملیات‌های حزب الله در منطقه غوطه شرقی در حومه دمشق بود که باعث شد چند نقطه از این منطقه از سیطره تروریست‌ها خارج شود. در عملیات‌های بعدی حزب الله لبنان به سراغ نقاط مهم جهت پاکسازی مرزهای سوریه با لبنان رفت و موفق شد شهرهای بسیاری نظیر قصیر، نبک، معلولا و به‌ویژه یبرود را از چنگال تروریست‌ها آزاد کند. در حومه دمشق نیز بر اساس طرح شهید علی فیاض، کاروان پیاده نیروهای تروریست که در حال تردد در منطقه «عتیبه» در غوطه شرقی بودند هدف دو سلسله انفجار گسترده قرار گرفت و باعث هلاکت بیش از 170 نفر شد که در بین آن ها افرادی با تابعیت سعودی، چچنی، اردنی و قطری حضور داشتند. پیروزی‌هایی که حاج علی فیاض به‌دست آورده بود، باعث تمجید شخص بشار اسد رئیس جمهور سوریه و فرماندهان و نیروهای گارد ریاست جمهوری سوریه شد به گونه‌ای که افسران گارد ریاست جمهوری سوریه به‌دستور رئیس جمهور این کشور موظف به دادن اطاعت نظامی به این شهید بودند.

با شکل‌گیری داعش و قدرت‌یابی آن در سوریه و به‌ویژه عراق، خطر گسترش تروریسم تکفیری تمام منطقه را دربرگرفت به‌گونه‌ای که پس از سقوط موصل، الرمادی، ابوغریب، تکریت و چند شهر مهم دیگر عراق، تروریست‌های داعشی به دروازه‌های بغداد رسیدند. در همین زمان شهید مجاهد بزرگ سید مصطفی بدرالدین پس از تماسی تلفنی از سوی سید حسن نصرالله، تنی چند از فرماندهان شاخص مقاومت اسلامی که در رأس آنان «حاج علای بوسنیایی» قرار داشت را عازم عراق می‌کند تا به نیروهای مستشار ایرانی و افسران و داوطلبان مردمی عراق در حفاظت از بغداد کمک کنند. با طرحی که این فرماندهان به اجرا درآوردند، خطر تا حد زیادی از بغداد دور شد و پس از تشکیل بسیج مردمی به فرمان حضرت آیت الله سیستانی، نیروهای مقاومت مردمی آموزش دیده و راهی جنگ با تروریست های تکفیری شدند. در نتیجه این اقدامات بسیاری از مناطق از عراق نظیر جرف الصخر، آمرلی، بیجی، تکریت و بسیاری از نواحی دیگر عراق از تصرف تروریست ها خارج شد. حاج علاء پس از تثبیت وضع در بغداد، به سوریه بازگشت و همراه بسیاری از نیروهای مجاهد عازم نبرد در دو جبهه قلمون و حلب شد. این دو جبهه نماینگر مهم‌ترین تلاش‌های حزب‌الله برای غلبه بر تروریست‌های تکفیری بود زیرا ارتش اسرائیل پس از حمله هوایی در قنیطره و شهادت چند تن از رزمندگان و فرماندهان ایرانی و لبنانی به‌ویژه شهیدان «محمد عیسی»، «محمدعلی الله دادی» و «جهاد مغنیه» فرزند کوچک شهید عماد مغنیه که از فرماندهان جدید و جوان حزب الله به شمار می‌رفت، نسبت به این منطقه حساس شده و به صلاح نبود که تحرک گسترده ای در این منطقه شکل بگیرد. در مقابل حزب الله تلاش خود را روی پاکسازی برخی از محلات حلب و گسترش نفوذ جهت رسیدن به شهرک محاصره شده نبل و الزهراء قرار داد.

در این برهه حزب الله و نیروهای محور مقاومت اسلامی اقدام به حملاتی گسترده در حومه جنوبی حلب کردند و موفق شدند خود را به بزرگراه حلب-دمشق رسانده و فاصله خود را با شهرک‌های شیعه‌نشین محاصره شده «فوعه» و «کفریا» در شمال ادلب کم کنند. پیش از این نیز بخش‌هایی از مرزهای سوریه و لبنان توسط حزب الله و ارتش سوریه به‌ویژه شهر استراتژیک زبدانی طی عملیاتی دشوار، که شهید حاج علاء نیز در آن نقش داشت، پاکسازی شده بود. مدت کوتاهی از این وضع نگذشته بود که سرانجام حمله برای آزادی نبل و الزهراء آغاز و ظرف چند روز این دو شهرک مهم آزاد شدند. حاج علاء در این زمان در حومه جنوبی حلب حضور داشت تا اینکه داعش برای قطع راه امدادرسانی ارتش سوریه و متحدانش به‌ویژه حزب الله، به جاده خناصر-اثریا در حومه جنوب حلب حمله کرده و این جاده را قطع کرد. نیروهای حزب الله نیز برای آزادسازی مجدد نقاط قطع شده با تروریست‌های داعش وارد درگیری شدند که در این درگیری که در تاریخ 26 فوریه 2016 (7 اسفند 1394) به وقوع پیوست، حاج علاء از چند ناحیه زخمی شده و مدتی مفقود می‌شود. سرانجام پس از دو روز پیکر حاج علی فیاض در حالیکه چند گلوله به پا و سینه وی اصابت کرده بود، پیدا و خبر شهادتش به‌صورت رسمی اعلام می‌شود. پیکر مطهر این شهید در زادگاهش شهر انصار به خاک سپرده شد. روحمان با یادش شاد و راهرش پررهرو باد.

انتهای پیام/421