دفاع پرس گزارش می دهد؛

تداوم جنایت آل خلیفه در سایه سکوت جامعه جهانی/ انقلاب بحرین به کجا می‌رود؟

انقلاب بحرین در حالی وارد هفتمین سال خود می شود که نیروهای رژیم آل خلیفه بدون انجام هیچ یک از اصلاحات وعده داده شده، همچنان با پشتیبانی نیروهای رژیم وهابیت و متحدین آن در سپر جزیره و همچنین افسران اردنی، مشغول سرکوب قیام مسالمت‌آمیز ملت مسلمان بحرین هستند.

کد خبر: ۲۲۰۱۰۰

تاریخ: ۱۴ دی ۱۳۹۵ - ۱۱:۲۹

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع پرس، زمستان سال 2011 همراه با خیزش ملت عرب‌های علیه حکام دست نشانده غرب، ملت بحرین نیز پس از چند سال فشار و فقر ناشی از خودکامگی‌های حمد بن عیسی آل خلیفه فرمانروای این جزیره کوچک جنوب خلیج فارس، به تنگ آمد و در 14 فوریه 2011 به خیابان‌ها ریخت؛ اما با سرکوب حکومت آل خلیفه مواجه شد. این سرکوب که به شهادت و جراحت تعدادی از شهروندان بحرینی منتهی شد، باعث خشم ملت شده و در پی آن، نمایندگان جمعیت الوفاق از پارلمان بحرین استعفا دادند.

مردم معترض خواهان اصلاحات و برکناری نخست‌وزیر عموی پادشاه که به استبداد و مواضع سختش ضد مذهب شیعه معروف بود را خواستار شدند. درخواست‌های دیگری که مردم معترض داشتند خارج کردن ارتش از خیابان‌ها و پذیرش حکومت سلطنت مشروطه بود که این پیشنهاد دوم از سوی جریان الوفاق مطرح شد. در همان ابتدا یک دودستگی میان نیروهای هدایت‌گر انقلاب بحرین پیش آمد. یک گروه مانند جریان الوفاق و شیخ علی سلمان خواهان اتخاذ مواضع معتدل‌تر نسبت به حکومت و ایده سرنگونی رژیم را مطرح نکردند؛‌ اما در مقابل جریان دیگری بین انقلابیون شیعه وجود داشت که خواهان مقابله با حکومت آل خلیفه بودند و می‌گفتند که باید حکومت آل خلیفه سرنگون شده و نظام جمهوری در بحرین برقرار شود. برخی رهبران این جریان نظیر شیخ حسن مشیمع (که در بحرین به لقب استاد شهرت دارد) در ابتدای قیام ملت بحرین توسط حکومت آل خلیفه بازداشت و به حبس ابد محکوم شدند.

گزارش‌هایی که علی‌رغم فشار سنگین امنیتی اطلاعاتی رژیم اشغالگر بحرین از وضعیت زندان‌های این کشور، از ماه‌های نخست اعتراضات مردمی تا امروز، به بیرون مخابره شده نشان‌دهنده خفقان و سرکوب بسیار شدید زندانیان و به تعبیر درست‌تر مردم آزاده در‌بند حکومت آل خلیفه است. نگه داشتن زنان در شرایط سخت، تهدید و ارعاب و شکنجه زندانیان، جلوگیری از رسیدگی پزشکی به بیماران و موارد مختلف دیگری از شکنجه‌ها، تنها گوشه‌ای از اقدامات آل خلیفه در زندان‌های بحرین است.

مسئله دستگیری تنها محدود به فعالان مردمی نمانده بلکه رهبران انقلاب را نیز شامل شده است. شیخ علی سلمان رهبر جریان «الوفاق» نیز سال گذشته پس از مبارزات مسالمت‌آمیز، دستگیر و پس از محاکمه به زندان محکوم شد. این محکومیت اخیرا از چهار سال به 9 سال افزایش یافته است. حملات متعدد به منازل و دفاتر فعالیت علما به‌ویژه آیت‌الله شیخ عیسی قاسم، رهبر معنوی انقلاب بحرین، همچنان ادامه دارد.

تهدید به لغو تابعیت بحرینی آیت الله قاسم در کنار تلاش‌های گسترده برای دستگیری ایشان طی محاصره منطقه «دُرّاز»، که با خشم مردم انقلابی و محافظت آنان از اطراف منزل این عالم مجاهد بحرینی مواجه شده است، نشان از وخامت اوضاع در بحرین دارد. جامعه بین‌الملل تا امروز از بروز هر نوع واکنش سازنده و مسئولانه در قبال محاصره 200 روز منطقه دراز سکوت کرده و با این اقدام بر طومار جنایت آل خلیفه در برابر ملت مظلوم بحرین مهر تأیید زده است. با توجه به حمایت گسترده غرب به‌ویژه آمریکا و انگلیس از رژیم بحرین، بعید است که در شرایط کنونی تلاش‌ها برای بهبود وضع در این کشور موثر واقع شود.

انتهای پیام/421