دفاع پرس گزارش می‌دهد؛

«ماسکوتو» و «ماف» نسل اول و دوم موشک‌های ضدزره ایتالیایی

موشک‌های ضد زره «ماسکوتو» و «ماف» دو نسل از موشک‌های ضدزره با قابلیت نفوذ 700 میلی‌متری به طور میانگین در سامانه‌های زرهی هستند که طی چند دهه اخیر توسط ایتالیا ساخته شده است.

کد خبر: ۲۲۰۶۳۰

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۵ - ۱۱:۵۲

به گزارش خبرنگار دفاعی امنیتی دفاع پرس، به همان میزان که ارتش‌های جهان برای حفظ زمین و حراست از نیروی انسانی خود را به انواع سامانه‌های زرهی مجهز می‌کنند و با تجهیز این سامانه‌ها به انواع زره پوش‌ها بر نفوذناپذیری آن می‌افزایند به همان میزان نیز یک ارتش برای مقابله با راهبرد دشمن در میدان نبرد نیاز به انواع راکت‌ها و موشک‌های ضد زره دارد و در این راستا می‌کوشد. اگرچه ورود به طراحی و ساخت این نوع سامانه‌ها به سال‌های جنگ جهانی دوم باز می‌گردد، اما از دهه 70 میلادی سرعت ساخت و طراحی این طیف از موشک‌ها بیشتر شده و به طور روزانه شاهد ساخت انواع جدیدتری از آن‌ها در سطح کشورهای جهان هستیم.

«ماسکوتو» نخستین سامانه موشکی ضد زره ایتالیا است که توسط شرکت کونتراوس تولید شد و در سال 1961 به خدمت ارتش ایتالیا درآمد. این سامانه موشکی دارای بدنه فایبرگلاس با چهار بالک بزرگ بوده که بالک‌های کنترلی در لبه بالک‌های ثابت قرار داشتند. موشک این سامانه درون جعبه‌ای مکعبی حمل می‌شد که نقش موشک انداز را نیز برعهده داشت. این موشک طولی برابر با یک متر و قطر 120 میلیمتری دارد. پهنای دو بال آن نیز 6 دهم متر و وزن آن 14 کیلوگرم است.

براساس این گزارش، بُرد درگیری این موشک از 350 تا 2400 متر و بیشینه سرعت آن 90 متر بر ثانیه است. این موشک دارای دو نوع سرجنگی بوده، سرجنگی خرج گود به وزن 4 کیلوگرم با توان نفوذ 660 میلیمتر و سرجنگی تراکنش‌زا موشک مجهز به موتور راکت سوخت جامد دو مرحله‌ای است.

«ماف» نسل دوم موشک‌های ضد زره ایتالیا

آنچه که از توان موشکی ضدزره ایتالیا گزارش شده موشک ضدزره نسل دوم قابل حمل «ماف اس اس» است. این موشک اگرچه در ایتالیا توسعه یافته اما پشتوانه مالی آن ارتش برزیل بوده و وزارت دفاع ایتالیا نقش کمرنگی در این زمینه داشته است.

شرکت «اتوملارا» با همکاری گروهی از صنایع ایتالیایی از سال 1982 مطالعات اولیه این موشک را آغاز کرد. توسعه این پروژه در سال 1986 در همکاری مشترک با شرکت برزیلی کامل شد. در این آزمایش‌ها که در سال 1988 انجام شد، 75 شلیک میدانی صورت پذیرفت که براساس اطلاعات به دست آمده گزارش شد که فرآیند توسعه این موشک کامل شده است و در همین سال یک واحد آتش و 40 موشک به برزیل تحویل داده شد. در مجموع تا پایان 1990، تقریبا 158 آزمایش موشکی انجام شد. گزارش شده که ارتش برزیل تا سال 2010 درخواست تحویل گیری 600 پست آتش و 4 هزار موشک را مطرح کرده است که فرآیند تحویل گیری از سال 1999 آغاز شده است.

برزیل این سامانه موشکی را روی ناوگان بالگردهای دولفین خود نیز به کار گرفته است. این موشک در ارتش ایتالیا با هدف به کارگیری توسط پیاده نظام عملیاتی شد، اما در ادامه بر روی جیپ، نفربرهای زرهی، تانک‌ها و بالگردهای تهاجمی نیز نصب شد. گزارش شده که ایتالیا در تلاش است گونه‌ای از این موشک را با هدایت فیبر نوری توسعه دهد.

مشخصات فنی موشک ماف:

گونه زمین پایه این موشک روی سه پایه با مجموعه هدایت و سایت چشمی است. سامانه زمین پایه توسط تیم چهارنفری عملیاتی می‌شود. موشک انداز 23 کیلوگرم وزن دارد و وزن کلی سامانه آماده به شلیک 80 کیلوگرم است.

این موشک طولی برابر با یک و نیم متر، قطر 13 سانتی متری و پهنای دوبال آن 53 سانتی متر است و وزنی حدود 15 کیلوگرم دارد. موشک ماف جهت سهولت حمل و نقل دورن پوکه قرار دارد و پوکه آن دارای قطری 220 میلیمتر و طول یک متر است و وزن موشک و پوکه آن 20  کیلوگرم است. موشک ماف دارای موتور راکت سوخت جامد دو مرحله‌ای است که مرحله اول موشک را از دورن پوکه با سرعت اولیه 60 متر بر ثانیه به بیرون پرتاب می‌کند و مرحله دوم در فاصله مطمئنی از تیرانداز روشن شده و موشک را در طی 10 ثانیه به بیشینه سرعتی برابر با 290 متر بر ثانیه رسانده و سپس خاموش می‌شود. موشک دارای بیشینه برد 3 هزار متر است که در طی 16 ثانیه به این برد می‌رسد. زمان لازم برای طی کردن فاصله 2 هزار متری 9 ثانیه است. موشک در فاصله 60 متری مسلح است اما در فاصله 300 متری قابلیت هدایت پیدا می‌کند.

موشک ماف دارای سامانه هدایت فرمان به خط دید نیمه خودکار پرتو سوار لیزر است و از سامانه کنترل کانارد استفاده می‌کند. ماف در طی مسیر پرواز حول محور طولی خود می‌چرخد. ماف مجهز به سرجنگی خرج گود یک مرحله‌ای به وزن 4 کیلوگرم است. این موشک در شرایط آماده به شلیک 15 کیلوگرم وزن دارد که 4 کیلوگرم آن سرجنگی است. و سرجنگی آن توان نفوذ 800 میلی متر را در زره دارا است که با توجه به کالیبر 130 میلیمتری موشک کمی اغراق آمیز است و به نظر می‌رسد نفوذ 530 میلیمتر گفته شده در برخی منابع صحیح‌تر است.

انتهای پیام/221