اولین سفر خارجی میشل عون؛ از عقب نشینی ریاض تا اقتدار حزب‌الله

سفر اخیر رئیس جمهور لبنان به عربستان پس از فصل سرد روابط میان دو کشور همچنان توجه ناظران و تحلیلگران امور منطقه را به خود مشغول کرده است.

کد خبر: ۲۲۱۷۸۹

تاریخ: ۲۶ دی ۱۳۹۵ - ۰۸:۵۴

به گزارش گروه سایر رسانه های دفاع پرس، سفری که میشل عون رئیس جمهور جدید لبنان به عربستان سعودی پس از تنش موجود میان دو کشور به سبب اختلاف نظرهایی که میان طرفین درباره برخی موضوعات و پرونده ها وجود داشت؛ در واقع اولین سفر رئیس جمهور از زمان تصدی کرسی ریاست جمهوری لبنان بود.

این سفر هنوز مورد بحث کارشناسان و تحلیلگران امور است و برخی بر این باورند که این سفر تنش در لبنان را به ویژه با توجه به چالشهای فراوان این کشور بیشتر می کند اما برخی دیگر آن را موضوعی عادی می دانند زیرا از نگاه این دسته از تحلیلگران میشل عون در واقع نماد همه لبنانی هاست.

اما اینکه حزب الله این سفر را چگونه ارزیابی می کند موضوعی است که به اعتقاد تحلیلگران و ناظران امور از نگاه خیرخواهانه حزب الله نشات می گیرد و به عبارت دیگر حزب الله لبنان با وجود نگاه منفی و کینه توزانه سعودی ها به این حزب، به  اعتلای لبنان بهای خاصی می دهد.

حزب الله هرگز مانعی در برابر سیاست درهای باز لبنان با کشورهای منطقه و دنیا نبوده و نخواهد بود. حزب الله لبنان در شرایط کنونی همانطور که گفته شد به اعتلا و تقویت لبنان توجه خاصی دارد.

برخی تحلیلگران با ارزیابی این سفر آن را موفقیت آمیز توصیف کردند و اینکه در کاهش تنش میان لبنان و عربستان موفق بوده است. به اعتقاد آنها این سفر به اینکه لبنان نقطه تلاقی و ارتباط میان کشورهای منطقه باشد کمک کرد و برخی خوشبینانه تر به اینکه لبنان بتواند در کاهش تنش میان ایران و عربستان کمک کننده باشد، اشاره کردند.

اما نکته ای که نباید از نظر دور نگه داشت مواضع سید حسن نصرالله دبیر کل حزب الله لبنان است که حامی رئیس جمهور لبنان است و هرگز مانعی در برابر تعامل لبنان با کشورهای منطقه از جمله عربستان نمی شود اما این جدای از موضع ضد سعودی حزب الله است.

اما به هر حال موضعی که در روابط میان لبنان و عربستان اهمیت دارد این است که سعودی ها به حزب الله به عنوان دشمن سرسخت می نگرند و در واقع در برابر طیفی که در روند سیاسی لبنان حضور دارد موضع خصمانه دارند. استقبالی که از میشل عون در فرودگاه ملک خالد به عمل آمد؛ نشانه مسیر پر سنگلاخ موجود است زیرا فیصل بن بندر آل سعود به استقبال میشل عون رفت در حالی که معمولا پادشاه یا ولیعهد یا جانشین ولیعهد به استقبال روسای دیگر کشورها که به عربستان سفر می کنند، می روند.

سعودی ها جنگ عیانی با محور مقاومت و حزب الله دارند و به کشتار مردم یمن و سیاست های تخریبی در منطقه ادامه می دهند. اوضاع لبنان پس از توافقاتی که حاصل شد و منجر به انتخاب رئیس جمهور و نخست وزیر لبنان شد به گونه ای نیست که احدی بتواند در واقع انقلابی ضد این توافقات انجام دهد و خود سعودی ها هم به خوبی این را می دانند.

از سویی نمی توان از شکستن یخ روابط میان لبنان و عربستان سخن گفت در  حالی که دو شخصیت تاثیرگذار عربستان یعنی محمد بن نایف ولیعهد و محمد بن سلمان جانشین ولیعهد در ریاض حضور نداشتند و هیئت لبنانی دیداری با آنها انجام نداد. همه به خوبی می دانند که تنش میان لبنان و عربستان ظرف یک شب حل نمی شود و نیاز به زمان دارد.

اینکه سعودی ها بخواهند با وعده های مالی، مانع از انتقاد رسانه ها و حزب الله ضد مواضع مخرب آنها در منطقه از یمن گرفته تا بحرین و سوریه شوند، آب در هاون کوبیدن است.

از سویی نباید فراموش کرد که سعودی ها هم اکنون با سیاست ریاضت اقتصادی روبرو هستند و نمی توانند به وعده های مالی خود در برابر لبنان جامه عمل بپوشانند. زمانی می توان از رابطه مفید سخن گفت که سعودی ها از سیاست های انتحاری در منطقه دست بردارند.

اینکه برخی شخصیت های وابسته به جریان ۱۴ مارس سعی می کنند که با آب و تاب فراوان از شکستن یخ روابط و گرم شدن آن سخن بگویند در واقع نوعی خوش بینی حباب گونه است و آنها تلاش می کنند که به گونه ای وانمود کنند که گویا موضوع کمک های مالی عربستان به لبنان قریب الوقوع است اما واقعیت روندی متفاوت دارد.

اگر موفقیتی هم در کار باشد به نفع حاکمان ریاض نیست بلکه به نفع حزب الله لبنان است. حزب الله همان مواضع قبلی را دنبال می کند و این عربستان است که از موضع فوریه ۲۰۱۶ که لبنان را مصادره شده از سوی حزب الله لبنان خوانده بود، عقب نشینی کرده است. سعودی ها در برابر این واقعیت گردن نهاده اند و گرنه چیزی عوض نشده است.

اینکه برخی سعی می کنند اوضاع را به گونه ای وانمود کنند که مواضع رسانه ای میشل عون با مواضع وی در اتاق های بسته متفاوت است، درست نمی نماید زیرا میشل عون همواره حامی مقاومت است و بحث حزب الله خارج از هر گونه گفتگو و فشار عربی است.

اگر هم پیروزی باشد برای عربستان نیست بلکه برای حزب الله است که ریاض را مجبور به قبول همپیمانش یعنی میشل عون کرده و روند تشکیل دولت لبنان را نیز با درایت پیش برد. به نظر می رسد که جریان ۱۴ مارس به دنبال بهره برداری از سفر میشل عون به عربستان به نفع منافع خود است.

اما اینکه جریان ۱۴ مارس در تلاش است که وانمود کند، میشل عون پس از رسیدن به کرسی ریاست جمهوری لبنان، همپیمانان خود را فراموش کرده، واهی است. این که وانمود شود رئیس جمهور لبنان تغییر پیدا کرده و به دنبال روابط خوب با عربستان و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس به هر قیمتی است نوعی انحراف از واقعیت به شمار می رود؛ زیرا کیست که نداند مسئولان سعودی، دشمن ژنرال همپیمان حزب الله بودند و سعودی ها در طولانی شدن پُروسه انتخاب رئیس جمهور لبنان نقش داشتند. سعود الفیصل وزیر خارجه سابق مانع از توافق سعد حریری و میشل عون در حدود دو سال و نیم قبل شد.

در واقع این عربستان است که مجبور به تغییر سیاست خود شده است نه میشل عون. این که سعودی ها به جدا شدن رئیس جمهور لبنان از حزب الله دلخوش کرده اند؛ سرابی بیش نیست زیرا ژنرال عون، موضع گیری جدیدی در این باره نکرده است. در واقع ریاض هنگامی که مشاهده کرد همه سیاست هایش در لبنان شکست خورده است تصمیم گرفت از لجاجت و عناد دست بردارد.

قدر مسلم این است که تلاش های سعودی ها برای تحت فشار قرار دادن حزب الله بی نتیجه است. حزب الله قبل از سفر میشل عون به عربستان آسوده خاطر بود و پس از آن نیز این وضعیت را ادامه می دهد زیرا از قدرت همپیمانان خود مطمئن و از توطئه ها و توان دشمن خود نیز آگاه است.

حزب الله تغییری نکرده و نخواهد کرد بلکه سیاست عربستان تغییر کرده است. سید حسن نصرالله دبیر کل حزب الله قوی تر از قبل از جنایات سعودی ها در یمن سخن خواهد گفت و حزب الله با قدرت به نقش آفرینی ضد تروریسم در سوریه ادامه خواهد داد.

در پایان باید گفت اینکه میشل عون به عنوان رئیس جمهور لبنان در راستای تقویت روابط با دیگر کشورها اقدام کند موضوعی عادی است و همپیمانانش نیز با این روند مخالفتی ندارند اما اینکه در این مسیر خدشه ای به روابط وی با همپیمانانش وارد شود، مطرح نیست.

منبع: مهر