مسعود آب‌پرور:

آتش‌نشان نبود نمی‌دانم دخترم چه می‌شد/ مردانی همیشه آماده‌باش

کارگردان سریال «عملیات ۱۲۵» گفت: دختر من فیلمبردار پشت صحنه سریال بود. یکی از آتش‌نشان‌ها کلاه ایمنی خود را روی سر دخترم گذاشت. در صحنه انفجار شیشه‌ای خرد شد و قطعاتی از آن هم به کلاه دخترم اصابت کرد. نمی‌دانم اگر آن کلاه نبود چه اتفاقی رخ می‌داد.

کد خبر: ۲۲۲۷۳۹

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۱:۳۸

به گزارش گروه سایر رسانه های دفاع پرس، مسعود آب پرور کارگردان فصل سوم سریال «عملیات ۱۲۵» که به زندگی آتش نشان ها می پرداخت گفت: زمانیکه مشغول ساخت سریال بودیم یک تیم آتش نشانی همیشه در کنار ما بود تا اگر مساله ای پیش می آمد همراهی‌مان کند.

وی ادامه داد: سری سوم سریال «عملیات ۱۲۵» از فصل های قبلی اکشن تر بود و صحنه های زیاد و سختی از جمله آتش سوزی ها، استفاده از چرخ و فلک و... داشت که به کمک این گروه نیاز بود. همچنین یک کارشناس زبده در سراسر سریال همراه ما بود و به ما مشاوره می داد.

این کارگردان تصریح کرد: نکته اصلی درباره این تیم که در کنار ما قرار داشت این بود که این افراد عین سرباز همیشه خبردار و آماده باش بودند، نه خمودگی برایشان پیش می آمد و نه چیز دیگر. با کوچکترین مساله ای هم سریعا کلاه های خود را بر سر می گذاشتند و بدون اینکه کسی سفارشی یا توصیه ای به آنها داشته باشد خود را آماده می کردند.

کارگردان «هوش سیاه» با اشاره به یکی از خاطرات خود از صحنه های تصویربرداری سریال «عملیات ۱۲۵» یادآور شد: این آتش نشان ها در تمام لحظاتی که کنار ما بودند وظیفه خود می دانستند که از افرادی که کنارشان هستند محافظت کنند. خاطرم هست دختر من فیلمبردار پشت صحنه سریال بود و فیلم می گرفت. ما در یکی از صحنه ها یک انفجار داشتیم که دیدم در لحظه یکی از آتش نشان ها کلاه ایمنی خود را برداشت و روی سر دخترم گذاشت و احساس کرد شاید خطری او را تهدید کند. اتفاقا در همان صحنه انفجار شیشه ای خرد شد و قطعاتی از آن هم به کلاه دخترم اصابت کرد و نمی دانم اگر آن کلاه نبود چه اتفاقی رخ می داد.

آب پرور ادامه داد: این مسئولیت پذیری نکته بارز این افراد بود. آنها تعریفی از کار خود دارند که فکر می کنم تا ازخودگذشتگی در این تعریف نباشد نمی توانند این چنین عمل کنند.

وی درباره حادثه پلاسکو که منجر به شهادت چند تن از آتش‌نشانان شد و همچنین احتمال ساخت فصل دیگری از سریال «عملیات ۱۲۵» گفت: آیا خواست ما محلی از اعراب دارد؟ به تصویر کشیدن زحمات این دوستان از ماجراهایی است که می تواند جذابیت بصری داشته باشد و اتفاقا رسانه باید محملی برای این موضوعات باشد.

منبع: مهر