سیمرغ 35/ 76

طرح مسئله در بیان مشکلات، وظیفه سینمای اجتماعی است/ «طلاق عاطفی» مشکل اصلی خانواده‌‌ها

کارگردان فیلم «زیر سقف دودی» گفت: سینمای اجتماعی بدون هیچ قضاوتی درباره مشکلات، طرح مسئله می‌کند.

کد خبر: ۲۲۵۴۰۲

تاریخ: ۱۷ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۵:۴۷

«پوران درخشنده» کارگردان سینما در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس با اشاره به نوع نگاه خود در فیلم «زیر سقف دودی»، اظهار داشت: من در این فیلم می‌خواستم ببینم ما از کجا به کجا رسیده‌ایم و اکنون جایگاهمان کجاست.

وی گفت: من می‌خواستم نسل جوان را برای رسیدن به راه درست هدایت کنم. راه درست، صداقت و شخصیت دغدغه من بود. از نظر من خانواده مسئله خیلی مهمی است که محل عشق، تربیت و نمو است. اگر خانواده ذره‌ای متزلزل شود مطمئنیم که آینده خوبی نخواهیم داشت و بچه‌های خوبی تربیت نمی‌شوند.

کارگردان فیلم «زیر سقف دودی» درباره حضور بازیگران نسل‌ جوان در فیلم خود، بیان کرد: علت استفاده از بازیگران جوان و جدید سینما عدم وجود بازیگر تازه نفس بود. ما بازیگری که متعلق به نسل جوان باشد، در بین بازیگران مطرح کمتر داریم و به همین خاطر من شخصا تلاش کردم کسانی را تربیت کنم.

درخشنده ادامه داد: برخی از بازیگران مطرح سینما جو زده شده‌اند و نمی‌توان با آن‌ها کار کرد. من از طریق تست بازیگری جوانانی را وارد عرصه بازیگری کردم که امیدوارم بتوانند این مسیر را ادامه دهند.

وی اظهار داشت: من رابطه تنگاتنگی با مردم دارم و وقتی جوانان را در سالن‌های سینما مشاهده می‌کنم، خوشحال می‌شوم. من از فیلمسازی درباره مردم خوشحال می‌شوم و بازخوردهای خوبی را نیز دریافت می‌کنم. «طلاق عاطفی» مشکل اصلی بین خانواده‌هاست که برای من خیلی مهم بود.

این کارگردان سینما گفت: برای من خیلی مهم است که مخاطب پس از دیدن فیلم به فکر وادار و تلنگری به او وارد شود. اگر جامعه سالم نباشد من بیشتر از همه رنج می‌برم. اگر جامعه سالم باشد و تربیت در جایگاه اصلی خود باشد و ما بفهمیم خانواده و مدرسه محل رشد شخصیت انسان است آنگاه معلم ما دیگر معلم بی تاثیری نخواهد بود و پدر و مادر نیز کسانی نخواهند بود که فرزندشان را به حال خود رها کنند.

درخشنده عنوان کرد: مهم است که ما برای فرزندانمان کارت دعوت بفرستیم و واقعاً به آن‌ها بفهمانیم که همه ما در زندگی او مسئولیم.

وی درباره وظیفه سینمای اجتماعی گفت: سینمای اجتماعی بدون هیچ قضاوتی درباره مشکلات طرح مسئله می‌کند. در این فیلم هیچ کسی سیاه و سفید نیست و همه خاکستری هستند. به همه شخصیت‌های فیلم حق می‌دهیم؛ چون اگر درباره هر کدام قضاوت کنیم، فیلم‌ نمی‌تواند نقش خودش را به درستی ایفا کند.

انتهای پیام/ 121