بازخوانی واقعه زمین فوتبال چوار؛

جهنم آتش در چوار

23 بهمن ماه سال 1365 و در اثنای دفاع مقدس، واقعه بزرگی در استان ایلام و زمین فوتبال شهر چَوار رخ داد که به جرأت می توان آن را یکی از بزرگترین رویدادهای تاریخ فوتبال ایران نامید.

کد خبر: ۲۲۶۶۳۸

تاریخ: ۲۳ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۴:۵۸

به گزارش دفاع پرس از ایلام، در 23 بهمن ماه سال 1365 و در اثنای دفاع مقدس، واقعه بزرگی در استان ایلام و زمین فوتبال شهر چَوار رخ داد که به جرأت می توان آن را یکی از بزرگترین رویدادهای تاریخ فوتبال ایران نامید.

زمانی که پاسدار شهید حسین هزاوه، بازیکن ارزنده تیم فوتبال خیبر خرم آباد و داور رسمی فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران، به عنوان بخشدار چوار معرفی شد و خود را در وسط جبهه جنگ دید، به فکر چاره ای برای ایجاد نشاط و شادابی در بین مردم و کمک به جنگ زده ها افتاد. وی که پاسدار، داور و فوتبالیست بود، با الهام از نام تیم محبوبش (خیبر خرم آباد) تیم فوتبال خیبر چوار را تأسیس کرد.

حسین هزاوه می دانست که جذابیت ورزش فوتبال را چگونه در راه دفاع از آب و خاک کشور مورد استفاده قرار دهد. او با استفاده از علاقه جوانان به فوتبال، آنان را گرد هم آورد و هرکجا مردم جنگ زده به کمک نیاز داشتند، به همراه تیمش اقدام می کردند.

هزاوه که مربی و بازیکن تیم منتخب چوار بود، یک باشگاه فرهنگی ـ ورزشی را به معنای واقعی کلمه درست کرده بود که به اخلاق و ورزش همراه هم توجه می کردند. در زیر بمباران های دلخراش دشمن بعثی، تیم او امور فرهنگی، ورزشی و انسان دوستانه را دنبال می نمود و به دور از شعارزدگی، فوتبال را تبدیل به پلی برای ایثار و فداکاری کرده بود.

پیش از مسابقه فوتبال 23 بهمن، حسین هزاوه به اعضای تیمش گفت: «بچه ها حواستان باشد غرق فوتبال نشوید. اگر جایی بمباران شد، سریع به کمک جنگ زده ها برویم»؛ اما هیچ کس گمان نمی کرد در سرزمین کوچک چوار، بزرگترین فاجعه تاریخ فوتبال جهان در حال وقوع است.

بر پایه این گزارش، در ساعت 16 روز 23 بهمن ماه 1365 ، تیم های فوتبال منتخب چَوار و منتخب جوانان ایلام، آغازگر یک مسابقه رویایی و باورنکردنی بمناسبت پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی بودند... صدها نفر از مردم دور و نزدیک برای دیدن مسابقه به زمین چَوار آمده بودند که با توجه به شرایط جنگی و فاصله سی کیلومتری محل مسابقه با جبهه اصلی جنگ، حضور شمار بسیاری از مردم باورنکردنی بود.

در حالی که ده دقیقه از نیمه دوم مسابقه گذشته بود و تیم چَوار با نتیجه 2 بر 1 از حریف خود عقب بود، داور یک ضربه کرنر را به سود منتخب جوانان ایلام اعلام کرد. بازیکنان تیم چوار برای دفاع و بازیکنان تیم منتخب جوانان ایلام برای حمله، همگی در محوطه جریمه تیم چوار جمع شده بودند که هواپیماهای دشمن بعثی زمین فوتبال را تبدیل به خط مقدم جبهه کردند و با انواع بمب و راکت، بینندگان و بازیکنان بی دفاع را مورد اصابت قرار دادند. جالب اینجاست که بیشتر بمب ها در محوطه جریمه تیم چوار یعنی محل تجمع بازیکنان فرود آمد.

در این روز خونین 9 بازیکن فوتبال، یک داور و پنج تماشاگر به شهادت رسیدند و دهها تن از تماشاگران و سایر بازیکنان نیز به شدت مجروح شدند و آثار این بمباران بی رحمانه هنوز هم در بین بسیاری از خانواده های استان ایلام وجود دارد.

تنها کسانی می توانند عمق فاجعه را درک کنند که از نزدیک این ماجرا را دیده و یا پس از بمباران، برای جمع آوری اجساد در زمین مسابقه حاضر شدند.

سجاد مظفری تماشاگر 5 ساله مسابقه را شاید بتوان کم سن ترین قربانی تاریخ فوتبال جهان نامید. سجاد که به همراه برادر هفت ساله اش عاشق فوتبال بودند، هر دو در حین دیدن مسابقه فوتبال به شهادت رسیدند.

در پایان یاد و خاطره همه شهدای ورزشکار ایلام بالاخص 15 لاله به خون غلطیده زمین فوتبال چوار را گرامی میداریم.

انتهای پیام/