«راهیان نور» سلام به شهدا و روزهای بی‌قراری

دلم بی‌قرار دوکوهه است، دوکوهه السلام ای وادی عشق... شب‌های دوکوهه، شب‌های بی‌قراری و عاشقی است، دوکوهه بوی مظلومیت و غربت می‌دهد. شلمچه، میعاد نو شدن در آستانه سال نو...

کد خبر: ۲۳۱۴۰۰

تاریخ: ۲۹ اسفند ۱۳۹۵ - ۰۵:۰۰

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از تهران، اینجا آهسته قدم بر می‌دارم، ذره ذره خاکش مقدس و آغشته به خون پاکترین جوانانی است که امید و آرزوی جوانی‌شان را پشت دروازه شهرهایشان گذاشتند تا نفس‌زنان از نفس دنیایی عبور کنند تا عند ربهم یرزقون شوند‌.

سر بر می‌گردانم از سمت دوکوهه نوای عاشورای گردان کمیل می‌آید، در کنج حسینیه همت هنوز صدای جوان و گرم منصور ارضی و آن زیارت عاشورای نابش به گوش می‌رسد.

آهنگران، آهنگ شور سر داده تا هرکه هوس کربلا کرده راهی‌شود، و حالا شنیده می شود: کربلا کربلا ما داریم می‌آییم...

همسایه ما، سال‌هاست از جوانش خبری ندارد سفارش کرد به شلمچه که رسیدی سجاد من را هم صدا بزن، بگو مادرت رفتنی است؛ آخرین بار سجاد از شلمچه نامه برای صفیه خانم نگاشته بود.

از تو می‌خواهم بنويسی، ازتویی که سعادت يارت شد و زائر وادی عشق شدی، از تو که فکه را ديدی، حکايت‌هايش را شنيدی، از تو که طلائيه را ديدی و غربت شهيدان را با تمام وجودت حس کردی؛ تو که در خاک پاک شلمچه نفس کشيدی و هم ناله‌ی شهيدانش شدی.

تو که وسعت بی‌انتهای اروند را ديدی و صدای ناله لب‌های خشک شهيدانش را شنيدی، از تو که توفيق رفتن به دهلاويه را داشتی و سکوت پر رمزش را با صدای پايت شکستی، از تو می‌خواهم که بنويسی ازعشق،‌ از شهادت، ‌از غربت، از گمنامی،‌ از مظلومی، از رشادت، از شهامت از هرآنچه که شهيدان با زبان بی‌زبانی باتو گفتند وقلبت را تصرف کردند و دست و پای دلت را در زنجير عشقی خدایی کردند و شايد تا به حال نمي‌دانستی که پس از آن سفر نورانی تو رسول شهيدانی که پيام خون پاکشان را با تمام وجودت به گوش همه برسانی.

همه آن‌ها که زمانی بيدار بودند و شايد اينک خواب...

همه آن‌ها که از ابتدا خواب بوده‌اند و هنوز نيز ...

همه آن‌هایی که می‌خواهند بيدار شوند و نيازمند تلنگری ...

پس بسم الله ...

راهیان نور رسم زینب (س) است؛ راهیان نور تاریخچه‌ای دیرینه دارد. آن‌هنگام که کاروان حسینی پس از تحمل رنج و غم دوری، راهی دیار عشق و جنون شد. حضرت زینب (س) غم فراوانی را متحمل شده بود، اما هیچ‌کدام به اندازه‌ی دوری از برادر، برایش جانکاه نبود. وقتی که قافله‌ای از جنس نور به صحرای پر بلا، اما سراسر اخلاص و بندگی رسیدند براستی که چیزی جز زیبایی ندیدند.

هرساله خیل بی‌شماری از خانواده‌های شهدا و دلدادگان وادی شهامت و شهادت به الگوبرداری از بانوی صبر و مقاومت حضرت زینب کبری (س)، داوطلبانه راهی سرزمین‌های نور می‌شوند تا بار دیگر حلقه اتصال با دفاع مقدس را تنگتر و در مقابل هجمه‌های فرهنگی با قامتی رسا تجدید پیمان کنند.

حرکت ارزشی و فرهنگی راهیان نور از زمان جنگ آغاز شده بود، آن زمان که خانواده‌های رزمندگان برای دیدار با عزیزانشان راهی مناطق می‌شدند و در پشت جبهه‌ها با جگر گوشه‌هایشان خلوت عارفانه می‌کردند؛ اما این رفت و آمد‌ها تهدیدی برای جان خانواده‌های دلاورمردان ما بود و مراقبت از آن عزیزان کاری دشوار بود چرا که جنگ دل تنگی‌های مادر را نمی‌فهمد، اشک‌های پدر را نمی‌بیند، جنگ سراسر درد است و خون.

وقتی که آتش توپخانه‌ها رو به خاموشی رفت و نبرد پایان گرفت، مردم شهیدپرور میهن اسلامی‌مان در قالب حرکتی خودجوش و داوطلبانه رهسپار مناطق عملیاتی شدند تا خاک جبهه، همان خاکی که به پای رزمندگان متبرک شده بود را طوطیای چشم کنند و با شهدای هشت سال جنگ تحمیلی عهد و پیمان ببندند تا در لحظه لحظه‌های زندگی ادامه دهنده‌ی راه آسمانی‌شان باشند.

در این میان بسیج دانشجویی و بسیج مساجد نیز از ظرفیت‌های خود استفاده کردند و کاروان‌هایی را برای بازدید از مناطق در ایام سال بویژه نوروز و ماه محرم براه انداختند.

حضور رهبر معظم انقلاب امام خامنه‌ای نیز در هشتم فروردین سال 78 در بین زائران راهیان‌نور در یادمان شلمچه توجه‌ی ویژه‌ای از سوی ستاد کل نیروهای مسلح به سفرهای راهیان نور بخشید و  بر آن شد که در تاریخ دوازدهم اسفند همان سال دستورالعملی بر تشکیل ستاد هماهنگی راهیان‌نور با مسولیت بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس از سوی ستاد کل نیروهای مسلح ابلاغ شود.

و پس از آن سفرهای مجدد مقام معظم رهبری به یادمان‌های دفاع مقدس، این شور و اشتیاق مردم را دو چندان کرد و هر ساله خیل عظیم مردم خداجوی ایران در قالب کاروان‌های راهیان نور در ایام سال راهی مناطق می‌شوند.

گزارش از علیرضا آخوندی

انتهای پیام/