زندگی شهید علیرضا جیحانی از زبان فرزندش

صدای دلنشین پدرم نوای صبحگاهم بود

در سنین کودکی همیشه پدر کنار رخت خواب من جانمازش را برای نماز صبح باز و شروع به تلاوت قرآن می کرد، با صدای گرم پدر از خواب برمی‌خواستم، مرا در آغوشش می‌گرفت و برای نماز آماده می‌شدیم.

کد خبر: ۲۳۳۷۳

تاریخ: ۲۱ تير ۱۳۹۳ - ۱۱:۰۰

فاطمه جیحانی فرزند شهید علیرضا جیحانی یکی از مهندسین فنی نیروی هوافضای سپاه در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دفاع مقدس اظهارکرد: پدرم جز نخستین افرادی بود که در سال 1359 وارد نیروی هوایی سپاه شد. شهید تمام سال های جنگ تحمیلی را در جبهه های حق علیه باطل همپای رزمندگان اسلام برای حفاظت از دین و کشور خود جنگید.

تنها دختر شهید علیرضا جیحانی می گوید: او در بسیاری از عملیات های 8 سال دفاع مقدس حضور داشت و در حملات شیمیایی صدام به حلبچه شیمیایی شد و طی این سال ها با این بیماری سخت دست و پنجه نرم می کرد تا اینکه به آرزوی دیرینه اش، شهادت دست یافت.

وی درباره خصوصیات اخلاقی شهید جیحانی گفت:  پدرم هیچگاه از نماز اول وقتش غافل نمی شد. ایشان فردی با اخلاق بود که همیشه همانند کوهی استوار پشت من و دو برادرانم می ایستاد و تکیه گاهی امن برای خانواده بود.

فاطمه با اشاره به خاطرات کودکی خود با پدرش گفت: در سنین کودکی همیشه پدر کنار رخت خواب من جانمازش را برای نماز صبح باز و شروع به تلاوت قرآن می کرد، با صدای گرم پدر از خواب برمیخواستم، مرا در آغوشش میگرفت و برای نماز آماده میشدیم.

فاطمه جیحانی ادامه داد: سالهای بعد از جنگ ایران و عراق، هر ساله از سوی  ایران برای خرید هواپیما و آموزش مهندسین فنی نیروی هوایی به کشورهای دیگر اعزام می شدند تا دورههای تخصصی در رابطه با هواپیمای خریداری شده را توسط اساتید مجرب آموزش ببینند.

وی در پایان گفت: آخرین ماموریت پدرم دیدن آموزش های تخصصی  بود که برای این امر به پاکستان اعزام شد ایشان دو روز قبل از شهادتش با منزل تماس گرفت گویا او می دانست که این آخرین ماموریتش است. با گذشت دو روز پدر و همکارانش در پاکستان به دست تروریست ها به شهادت رسیدند.