با آسمانی‌های ارتش/2

امیری از دیار قنات، قنوت و قناعت

سرتيپ‌دوّم شهید محمّدرضا فتحی پس از سال‌ها مجاهدت در ارتش جمهوری اسلامی در سحرگاه 1379/1/21 برابر با چهارم محرّم سال ۱۴۲۱ به فيض عظمای شهادت نائل شد و با پرواز روح بلندش از قفس كوچک جسمش به جنان پر كشيد.

کد خبر: ۲۳۵۳۴۲

تاریخ: ۲۷ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۵:۲۹

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از یزد، امیر سرتيپ‌دوّم شهید محمّدرضا فتحی، فرزند محمود، در سوّم آبان ماه سال ۱۳۳۵ هجری شمسی در خانواده‌ای مذهبی و در روستای رباط پشت بادام از روستاهای بخش خرانق شهرستان اردكان پا به عرصه وجود نهاد.

دوران كودكی را در سايه پدری مهربان و در دامن مادری متعهد رشد كرد و آنچنان تربيت شد كه خود را نبيند و ديگران را بر خود مقدم دارد و اگر لازم باشد در اين راه بالاترين سرمايه زندگی خود؛ يعنی جان شيرينش را هم فدا نمايد.

دوران ابتدایی را در زادگاهش رباط پشت بادام با موفّقيّت گذراند. سپس چون دوره متوسطه در رباط نبود، جهت ادامه تحصيل راهی بخش خور و بيابانک از توابع شهرستان نائين شد و سيكل اوّل را در يكی از دبيرستان‌های خور با موفّقیّت طی کرد.

بعد از آن به يزد مهاجرت كرد و سيكل دوّم متوسطه را در دبيرستان ايرانشهر يزد در رشتة طبيعی به پايان برد و ديپلم طبيعی گرفت. به علّت علاقه شديد امیر فتحي به حفظ كشور و ايجاد مرزهای امن و فراهم كردن آسايش براي مردم خويش، پس از اخذ ديپلم به تهران رفت و در دانشكده افسری ثبت نام كرد و پذيرفته شد.

او دوره دانشكده را با رتبه ممتاز به پايان برد. دوره رسته پياده و خمپاره را در شيراز گذراند. سپس به شاهرود رفت و فرمانده يكی از گروهان‌های آموزشی شد.

زمانی كه دشمن بعثی به كشور عزيز ما ايران حمله كرد و اقشار مختلف مردم جهت دفع تجاوز، راهی جبهه‌های غرب و جنوب شدند، سرتیپ فتحی نيز از اين قافله عقب نماند؛ بلكه حضوری فعّال داشت و حدود ۸ سال از عمر با ارزش خود را به دفاع و جهاد و حراست از عزّت و ناموس مسلمين در جبهه‌های جنوب و غرب كشور گذراند و فرماندهی يكی از گردان‌های لشكر ۷۷ ثامن الائمه (ع) خراسان را به عهده گرفت و با اعتقاد و جديّت فرماندهی نمود؛ به طوري كه بارها از سوی فرماندهان تيپ و لشكرهای مستقر و عمل‌كننده در جنگ مورد تقدير و تشويق كتبی قرار گرفت.

پس از پايان جنگ و آتش‌بس به شيراز رفت و دوره عالي را گذراند. پس از پايان دوره عالی مجدداً به لشكر ۷۷ خراسان برگشت و زمانی كه به عنوان معاون تيپ ۳ لشكر ۷۷ خراسان مسئوليّت داشت به مأموريت در مرزهای شرقی اعزام شد و چند روز به پايان مأموريتش مانده بود که در سحرگاه 1379/1/21 برابر با چهارم محرّم سال ۱۴۲۱ به فيض عظمای شهادت نائل گردید و با پرواز روح بلندش از قفس كوچك جسمش به جنان پر كشيد.

پيكر پاكش پس از انتقال به مشهد مقدّس و تشييع با شكوه تا حرم مطهر حضرت امام رضا (ع) و طواف در حرم ثامن الائمه (ع) به زادگاهش انتقال يافت و در روز پنجشنبه 1379/1/26 برابر با تاسوعاي حسيني پس از تشييع بر دوش مردم قدرشناس زادگاهش، رباط پشت بادام، در گلزار شهدای روستا به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/