یادداشت/ رحیم محمدی؛

تداعی جنگ ویتنام در شبه جزیره کره

چنانچه آمریکا به کره شمالی حمله نظامی کند، به واسطه ساختار جمعیتی کره شمالی و پناهگاه‌های پنهانی زیادی که در این کشور ساخته شده است، کره شمالی ویتنام دیگری برای ارتش آمریکا خواهد بود.

کد خبر: ۲۳۵۶۷۱

تاریخ: ۲۸ فروردين ۱۳۹۶ - ۰۴:۱۵

گروه دفاعی امنیتی دفاع پرس- رحیم محمدی؛ این روزها شاهد هستیم که دو کشور آمریکا و کره شمالی در آستانه یک رویارویی نظامی قرار گرفته‌اند. از این رو با توجه به مخاطرات پیدایش جنگ در شرق آسیا، اقتصاد شکوفای این منطقه یعنی کشورهای چین، ژاپن، کره جنوبی و مالزی، سنگاپور و هنگ‌کنگ آسیب جدی می‌بیند. علاوه براین چنانچه آمریکا در جنگ احتمالی با کره شمالی پیروز میدان شود، کشورهای چین و روسیه که رقیبان نظام سرمایه‌داری آمریکا و غرب محسوب می‌شوند، با خطر بالقوه از سوی نظام سرمایه‌داری مواجه می‌شوند. براین اساس است که کارشناسان نظامی و سیاسی منطقه به انحای مختلف سعی می‌کنند از وقوع درگیری مستقیم و نظامی میان آمریکا و کره شمالی جلوگیری کنند.

بنابر این اگر جنگی میان آمریکا و کره شمالی روی دهد، اولین کشورهایی که مورد تهدید جدی و حتی حمله نظامی از سوی پیونگ یانگ قرار می‌گیرند، کره جنوبی و حتی ژاپن به عنوان کشورهای حامی منافع آمریکا در منطقه خواهند بود.

حال چنانچه بخواهیم نگاهی کوتاه به ارتش دو کره داشته باشیم، باید عنوان کرد که این جنگ می‌تواند یکی از مرگ‌بارترین درگیری‌ها در تاریخ معاصر باشد؛ چرا که کره شمالی دارای یکی از ارتش‌های بزرگ جهان به واسطه دارا بودن بیش از یک میلیون سرباز است، در حالی که کره جنوبی تقریبا 600 هزار سرباز را در اختیار دارد؛ البته ایالات متحده آمریکا نیز حدود 30 هزار سرباز پیاده نظام در کره جنوبی دارد، که در صورت وقوع جنگ میان آمریکا و کره شمالی، این سربازان آمریکایی نیز به مقابله با ارتش پیونگ یانگ می‌پردازند.

در مقابل، ارتش کره جنوبی که اکنون هشتمین ارتش قدرتمند جهان است، در این جنگ تنها نخواهد بود و آمریکا و ژاپن اولین کشورهایی هستند که مواضع کره شمالی را هدف گرفته و از کره جنوبی دفاع می‌کنند، که در این‌صورت شعله جنگ در شبه جزیره کره شعله‌ورتر می‌شود.

پس اگر این احتمال روی دهد، به طور حتم شاهد سقوط سهام در کشورهای منطقه، بالا رفتن قیمت نفت و سرازیر شدن مهاجرین جنگی به کشورهای منطقه خواهیم بود، که برای چنین کشورهایی آسیب‌ها و مخاطراتی را هم به دنبال خواهد داشت.

از این گذشته چنانچه جنگی میان آمریکا و کره شمالی روی دهد، ارتش آمریکا برای پیروزی بر این کشور می‌بایست با ارتش این کشور بر روی زمین همانند جنگ با ارتش صدام، مقابله کند، که در این صورت برتری نیروی انسانی به نفع کره شمالی است؛ زیرا تعداد نفرات نظامی پیاده کره شمالی با توجه به ارزیابی اطلاعاتی سازمان ملل متحد و ایالات متحده یک میلیون و 300 هزار نفر تخمین زده می‌شود.

علاوه بر این پیونگ یانگ دارای 8.2 میلیون سرباز احتیاطی است، که در روزهای اخیر به پادگان‌ها فراخوانده شده‌اند. به این ترتیب در برابر هر نوع جنگ احتمالی، مجموعاً 9.5 میلیون سرباز آماده رزم در لشکرهای کره شمالی وجود دارند. نکته جالب‌تر در این میان، ساختار آموزشی و شهرنشینی در این کشور کمونیستی است. یعنی به غیر از سربازهای آماده به رزم و سربازان ذخیره، این کشور دارای جوانانی است که دوره نظامی می‌بینند، تا در صورت لزوم به ارتش ملحق شوند؛ لذا تا پایان سال 2012، جمعاً 10 میلیون شهروند عمدتاً جوان آخرین دوره‌های آموزشی سربازی را طی کرده‌اند و برای استخدام شدن در ارتش در مواقع اضطراری آماده هستند.

البته ارتش کره شمالی شاید به لحاظ تکنولوژی به مانند آمریکا نباشد؛ ولی ارتش این کشور به خوبی آموزش دیده و کارشناسان نظم بسیاری را برای آن پیش‌بینی می‌کنند و معتقد هستند که آنها مانند ژاپنی‌ها در جنگ جهانی دوم تا لحظه مرگ خواهند جنگید و از سوی دیگر چون کره شمالی چندین دهه است که برای واکنش احتمالی از سوی ایالات متحده و کره جنوبی آماده شده، پناهگاه‌های پنهانی زیادی ساخته است، که وجود این پناهگاه‌ها می‌تواند تداعی‌کننده ویتنام دیگری برای ارتش آمریکا باشد؛ زیرا هیچ‌کس در این کشور نمی‌تواند ورود سرمایه‌داران و امپریالیست‌های خارجی را به کشورش تصور کند؛ پس اشغال این کشور به لحاظ نظامی شاید محال به نظر برسد.

شرایط در شبه جزیره کره به گونه‌ای است که اگر جنگی رخ دهد، بنابر اعلام مسئولان پیونگ یانگ، کره شمالی با دارا بودن حدود 2 هزار موشک‌انداز، از قابلیت شلیک به نیویورک در شرق آمریکا نیز برخوردار است و به راحتی می‌تواند همه نقاط کره جنوبی و ژاپن را هدف بگیرد و این راهبردی است که رهبر کره شمالی به دنبال آن است؛ زیرا با شدت گرفتن تنش میان آمریکا و کره شمالی، رهبر کره شمالی دستور آمادگی ارتش برای حمله به پایگاه‌های آمریکایی علاوه بر ژاپن و کره جنوبی در «پاسیفیک»، «هاوایی» و «گوام» را نیز صادر کرده است.

در این خصوص تجربه نشان می‌دهد جوامع سرمایه‌داری مقاومت بسیار اندکی در برابر موشک‌اندازی دارند و در برابر اندک ناامنی ناشی از پرتاب موشک، سرمایه‌ها به سرعت از این منطقه خارج شده و وحشت عمومی در کنار بحران عمیق اقتصادی و امنیتی دامن‌گیر این جوامع می‌شود؛ این همان شیوه‌ای است که حزب الله لبنان با تمسک به آن توانست اسرائیل را وادار به عقب‌نشینی از خاک لبنان و پذیرش شرایط آتش‌بس حزب الله کند.

از سوی دیگر چین نیز می‌داند که در صورت در گرفتن جنگی همه‌جانبه و سخت در منطقه، کره شمالی در نهایت توان مقابله با کشورهای روبه‌رو را ندارد و جنگ به احتمال زیاد به ضرر کره شمالی به پایان برسد؛ اما نکته‌ای که تصمیم‌گیری را برای سیاستمداران چین سخت خواهد کرد، نفوذ گسترده آمریکا در امتداد مرز خود است، که پس از جنگ، نفوذ آمریکا را در این منطقه بیش از پیش خواهد کرد. لذا برخی از تحلیلگران که نظرشان هم در اقلیت است، می‌گویند که چین به همین دلیل در این جنگ به نفع کره شمالی دخالت خواهد کرد.

البته در این رابطه چین اعلام کرده که برنامه‌های ارتش کشورش شامل آماده باش برای ورود به کره شمالی جهت کسب اطمینان از تامین امنیت تاسیسات هسته‌ای و پیشگیری از هر نوع بحران هسته‌ای است.

انتهای پیام/ 231