با آسمانی‌های ارتش/19

شهید «مجتبی ذوالفقار نسب»، افتخار ارتش در دفاع از حرم حضرت زینب (س)

برای کمک به همکاران خود که در محاصره بودند، به همراه چند همرزم خود حرکت می‌کنند که در نزدیکی محل محاصره با کمین دشمنان مواجه می‌شوند، درگیری شدت پیدا می‌کند. در این درگیری‌ها تیر به پهلوی مجتبی می‌خورد و از پشت سر هم تکفیری‌ها نفوذ کرده بودند و به سمت او تیراندازی می‌کنند.

کد خبر: ۲۳۶۱۲۱

تاریخ: ۳۱ فروردين ۱۳۹۶ - ۰۱:۱۵

به گزارش دفاع پرس از فارس، شهید مدافع حرم سرهنگ «مجتبی ذوالفقار نسب» از ارتشی‌های دلاور ایران اسلامی در هشتم خرداد ماه 1356 در «جهرم» دیده به جهان گشود.

وی پس از گذراندن تحصیلات متوسطه در جهرم، بهمن 1375 در دانشگاه افسری امام علی (ع) پذیرفته شد. بعد از اتمام دوره‌ افسری به «ایرانشهر» منتقل و به عنوان فرمانده گروهان مشغول به خدمت شد و پس از آن به شیراز انتقال یافت و به عنوان مسئول شعبه آزمایشات مرکز پیاده، در این شهر به کار گیری شد.

شهید ذوالفقار نسب سپس به شوشتر منتقل و در آن‌جا ابتدا به عنوان جانشین گردان و بعد از آن به عنوان مسئول رکن دوم تیپ 45 تکاور شوشتر مشغول خدمت می‌شود.

وی 28 اسفندماه 94 داوطلبانه به مأموریت مستشاری در سوریه اعزام و 21 فروردین ماه 1395 در درگیری با تکفیری‌های جبهةالنصره، به خیل شهدای مدافع حرم حضرت زینب سلام الله علیها، پیوست.

همسر شهید ذوالفقار نسب درباره نحوه اعزام شوهرش به سوریه می‌گوید:

آذر 94 بود که ارتش جمهوری اسلامی اعلام کرد که تعدادی از نظامیان ارتش را برای دفاع از حرم حضرت زینب (س) به سوریه اعزام می کند. خیلی دلش می خواست برود اما به دلایلی با اعزام مجتبی مخالفت شد و خیلی ناراحت بود. 5 اسفند 94 بود که باخبر شدم کسانی که در آذر ماه نام نویسی کرده بودند قرار است تا چند روز دیگر عازم سوریه شوند. منتظر بودم مجتبی از محل کار به خانه بیاید تا این خبر را به او بگویم. حدود ساعت‌ پنج و نیم بود که آمد و من خبر را به او گفتم. با شادی و ذوقی که نمی‌شود توصیفش کرد گفت: «خودم فرمانده کسانی هستم که از شوشتر اعزام می شوند و مسئولیت اعزام با خودم است». با اعزام او موافقت شده بود و برنامه این بود که دو روز دیگر خودشان را در تهران معرفی کنند اما هنوز هیچ چیز قطعی نبود. همه چیز خیلی سریع گذشت.

همکاران مجتبی می‌گویند که آن‌جا فرمانده گردان ادوات بود. در یکی از درگیری ها عده ای از همرزمانش در درگیری با تکفیری ها محاصره می شوند و با بی سیم این موضوع را به مجتبی اطلاع می دهند. مجتبی و تعداد دیگری از هم رزمانش برای کمک به آن‌ها حرکت می کنند که در نزدیکی محل محاصره در منطقه ای که در اختیار تکفیری ها بود با کمین دشمنان مواجه می شوند و درگیری شدت پیدا می کند. شرایط به نحوی بوده که امکان پیشروی وجود نداشته و دیگر هم رزمانش نیز از او فاصله گرفته بودند. در این درگیری ها تیر به پهلوی مجتبی می خورد و از پشت سر هم تکفیری ها نفوذ کرده بودند و به سمت او تیراندازی می‌کنند.

انتهای پیام/