کبوتر خونین‌بال خرمشهر/ 2

کشور را به سوی علم و دانش سوق دهید

شهید محمدحسین مالکی در فرازی از وصیتنامه خود می‌نویسد: از همسنگرانم که در حال تدریس هستند می‌خواهم تا رهانیدن ظلمت فقر تلاش نمایند و کشور را به سوی علم و دانش سوق دهند و راه معارف را پیش بگیرند.

کد خبر: ۲۳۸۳۲۵

تاریخ: ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۱:۲۱

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از یزد، سوم خردادماه و آزادسازی خرمشهر واقعه‌ای تاریخی است، که هرگز از ذهن‌ها پاک نمی‌شود.

در عملیات غرورآفرین بیت‌المقدس که از 10 اردیبهشت سال 61 شروع شد و تا سوم خردادماه و آزادی خرمشهر ادامه داشت شهدای بسیاری خون پاکشان را نثار میهن اسلامی‌مان کردند.

رزمندگان استان یزد هم مثل همیشه با حضور مستمر خود نقشی را در این واقعه مهم ایفا کردند و این دفاع جانانه به مردم ولایی یزد لاله‌های سرخی را هدیه کرد.

به همین منظور خبرگزاری دفاع مقدس تا سوم خرداد‌ماه نسبت به معرفی این شهدای والامقام اقدام خواهد کرد.

شهید محمدحسین مالکی

تاریخ تولد: 1341

تاریخ شهادت: 61/2/16

مسئولیت: آرپی جی زن

محل شهادت: خرمشهر عملیات بیت‌المقدس

نحوه شهادت: اصابت ترکش به سر

زندگینامه:

محمدحسین مالکی در اسفند 41 در خانه گلین به دنیا آمد پدر را در 13 سالگی از دست داد و در سن 8 سالگی نماز را خیلی خوب فرا گرفت و قرآن را با لحن گرم و شیوایی می‌خواند.

در سن 15 سالگی به مدرسه علمی رفت و چون تاب تحمل و زور در جامعه را نداشت با شرکت در محافل و مجالس که به همین منظور از طرف طلاب برگزار می‌شد انسجام و اتفاق خود را با توده مردم اعلام می‌کرد و با پخش اعلامیه‌های امام و نوار سخنرانی‌ها؛ شرکت فعال خویش را شروع کرد.

برای ادامه تحصیل به هنرستان رفت، تا ضمن فراگیری کار عملی درس خود را دنبال کند. حسین همیشه با وضو بود نمازش را در تنهایی می‌خواند دوشنبه‌ها و پنج‌شنبه‌ها را روزه می‌گرفت هر شب نماز شب را به پا می‌داشت و با چنان خلوصی می‌خواند که احساس می‌شد با چشم دل خدا را می‌بیند و می‌گفت برای شهادتم دعا کنید.

یک بار هشت روز در بیمارستان اهواز بستری بود و دچار آنفلوآنزا و تب شدیدی شده بود، که از خانواده‌اش مخفی نگه می‌داشت و یکبار ترکش خمپاره بدنش را مختصر آسیبی رسانده بود که این بار هم که برای اینکه خانواده نگران حالش نشوند پنهان کرد و بعد از شهادتش در دفتر خاطراتش مطلع شدند که چقدر مظلوم و فداکار بوده است به قول شهید پشت جبهه‌ها را رها نسازیم که رزمندگان ما اول به یاری خدا و دوم به همت و مدد مردم در پشت جبهه است که پیروز می‌شوند. نامش حسین بود و راه حسین را پیمود و بالاخره همچون سرو آزادگان شهید شد .

وصیتنامه شهید

خوش به حالم که در این قرنی به دنیا آمدم، تا در این سنین ندای حسین (ع) را لبیک گویم و چندمین دفعه از وطن خویش هجرت گزینم تا در برابر کافران برای انسانیت و حفظ اسلام عزیز در راه الله جهاد نمایم و تا آخرین قطره خونم در برابر بعثیان ملحد خواهم ایستاد. از خدای قادر یاری را طالبم و می خواهم قبل از شهادت مرا بیامرزد.

از ملت قهرمان ایران می‌خواهم برای سلامتی امام عزیز دعا کنند و کمک به جبهه را دریغ نورزند. بدانید که دنیایتان فانی  است به آخرت که حقیقت و جاوید است بنگرید. خون شهیدان همیشه شما را هوشیار نگه دارد پشتیبان روحانیت باشید. انسجام‌تان بیش از پیش باشد به سنگرها تجمع بیشتری بخشید که دشمن از صفوف فشرده شما هراس دارد. از همسنگرانم که در حال تدریس هستند می‌خواهم تا رهانیدن ظلمت فقر تلاش نمایند و کشور را به سوی علم و دانش سوق دهند و راه معارف را پیش بگیرید قبل از اینکه شما را شقاوت آید و نفستان بر عقلتان غلبه کند.

خداوندا برای امام زمان فرج و به نایبش طول عمر و سلامتی، به رزمندگان مجاهدت، به مجروحین و مریض‌ها شفا، به خفتگان بیداری، به ملت‌ها تحرک، به گذشتگان رحمت و به شهدا فوز عظیم عنایت فرما .

انتهای پیام/