نمایشگاه کتاب - 107/ نویسنده دفاع مقدس در گفت‌وگو با دفاع پرس:

حوزه نشر دفاع مقدس نیازمند مدیریتی هوشمندانه است

نویسنده 2 اثر تقریظ شده توسط رهبر معظم انقلاب با اشاره به آسیب‌های حوزه کتاب های دفاع مقدس گفت: فرصت‌های مناسب برای خاطره‌نگاری از دفاع مقدس به سرعت می‌گذرد؛ لذا پژوهشگران باید پای کار بیایند.

کد خبر: ۲۳۸۸۳۱

تاریخ: ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۸:۲۶

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع پرس، دوران دفاع مقدس به عنوان یکی از مهم ترین سرفصل های تاریخ کشور، از آنجا که از محکم ترین ستون های حفظ انقلاب اسلامی به شمار می رود، همواره از سوی رهبر معظم انقلاب و مردم مورد تاکید و دقت قرار گرفته است.

این دوران از با ارزش ترین گنجینه های معنوی و فرهنگی کشور است که تنها با قلمی شیوا، بیانی صریح و روایتی مستند می تواند مورد استحصال و اکتشاف هنرمندان و نویسندگان کشور قرار گیرد تا علاوه بر تحکیم ماندگاری آن، پیرایه ها و دست اندازی ها به وقایع اش، پالایش شده و اثری درخور و مستند در اختیار نسل های بعد از جنگ قرار گیرد.

اما در میان آثار منتشره در این حوزه برخی کتاب  ها به شکلی دیگر بر تارک مجموعه کتب دفاع مقدس درخشیده اند و آن هم تقریظ رهبر معظم انقلاب بر حاشیه برخی از این کتاب هاست.

از این رو خبرگزاری دفاع مقدس برآن شده است تا ضمن گفتگو با صاحبان کتاب هایی که مورد تقریظ رهبر معظم انقلاب قرار گرفته اند، به بررسی وجه تمایز آن آثار و کشف نوع نگاه معظم له به کتاب  های دفاع مقدس نیز بپردازد.

معصومه سپهری، اهل تبریز است و دانشجوی دکترای فلسفه در دانشگاه تبریز. همسر وی، جانباز قطع نخاعی آقای دکتر ایوب نصیر اوغلی و فرزندش، محمدامین 15 ساله است. کتاب «لشکر خوبان» اولین تجربه سپهری در حوزه نگارش خاطرات رزمندگان دفاع مقدس است، دومین اثرشان کتاب «نورالدین پسر ایران» و کتاب سوم «تولدی در هور»، زندگینامه شهید حسین محمدیان و کتاب چهارم «یک جعبه شیرینی، یک گلوله» است.

خبرنگار فرهنگ وادب دفاع پرس گفت وگویی با وی ترتیب داده است که ماحصل آن را می‌خوانید:

دفاع پرس: کتاب شما چگونه به دست حضرت آقا رسید؟

کتاب نورالدین پسر ایران تازه منتشر شده بود که توسط آقای شیرازی به عنوان نماینده ولی‌فقیه در یکی از قسمت‌های سپاه، همراه چند کتاب تازه چاپ شده دیگر مثل «پایی که جا ماند»، خدمت حضرت آقا برده می‌شود.

به فاصله کمتر از 2 ماه ما را برای دیدار با آقا دعوت کردند و در همان جلسه بود که حضرت آقا فرمودند مطلبی برای کتاب نوشته‌اند و چند روز بعد هم که در مراسمی با حضور معدودی از افراد در محل دفتر نشر آثار مقام معظم رهبری، کپی تقریظ آقا را به من و راوی کتاب دادند. به ما گفته شد سال‌ها از آخرین تقریظی که آقا بر یکی از کتاب‌های دفاع مقدسی نوشته‌اند، می‌گذرد. آن ایام  این اتفاق واقعا حس و حال خوبی به دوستان در دفتر ادبیات حوزه هنری و انتشارات سوره مهر داده بود.

دفاع پرس: بعد از تقریظ کتاب نورالدین پسر ایران مشغول چه کاری شدید؟

بعد از اتفاقاتی که پیرامون این کتاب افتاد، مشغول کارهای دیگر شدم، یکی از آن کارها پیگیری اعمال اصلاحات و چاپ دوباره کتاب نخستم یعنی «لشکر خوبان» بود.

دفاع پرس: در مورد کتاب «لشکر خوبان » و این که چه سالی به عنوان کتاب برتر دفاع مقدس شناخته شد توضیح بفرمایید؟

وقتی اقبال مردم به کتاب‌های خوب جنگ و به ویژه دقت و توجه حضرت آقا به کتاب‌های خوب در این حوزه را می‌دیدم، فکر می‌کردم جای «لشکر خوبان» در اذهان مردم و حتی کتابخانه رهبرانقلاب، خالی است، چون این کتاب اولین و به نظرم بهترین کار من بود و تا سال  90 علی‌رغم موفقیت‌های بزرگ در جشنواره‌های مربوط به کتاب دفاع مقدس، (کتاب سال 85 و کتاب برگزیده جشنواره ربع قرن کتاب دفاع مقدس در سال 88) باز هم مورد بی‌توجهی از سوی انتشارات سوره مهر و رسانه‌ها بود، در حالی که در مورد کتاب‌های خوبی چون «دا»، «نورالدین پسر ایران»، «پایی که جا ماند» و ... تبلیغات خوبی در جامعه بود. متاسفانه چاپ دوم و سوم کتاب «لشکر خوبان» با نواقصی انجام شده بود و من در صدد رفع آنها بودم.

خوشبختانه در پاییز سال 91 چاپ چهارم لشکر خوبان با اصلاحات انجام شد. من در حال پژوهش روی یک موضوع بزرگ و جدید بودم.

دفاع پرس: هنگام دیدار سرلشکر ایزدی چه فکری کردید؟ و سر انجام این دیدار چه شد؟

خوشبختانه قرار ملاقاتی با برادر بزرگوار سرلشکر ایزدی هماهنگ شده بود. من برای این دیدار یک نسخه از کتاب لشکر خوبان را همراه داشتم. وقتی منتظر سردار بودم به فکرم رسید چه خوب می‌شود این کتاب به نحوی به دست آقا رسد. فقط با این نیت که کتاب خوبی است و مطمئن بودم آقا کتاب را ندیده‌اند، اینطور آرزو کردم، البته حتی اگر فقط دیده بودند هم برای من لذت‌ بخش بود که متن منقح و چاپ جدید را خدمتشان برسانیم.

اتفاقا بعد از مصاحبه، از سردار سرلشکر ایزدی پرسیدم امکان دارد در دیدارهای حضوریشان این کتاب را به آقا تقدیم کنند؟ ایشان با بزرگواری پذیرفتند و تقریبا دو ماه بعد بود که از دفتر ایشان با من تماس گرفتند. فرمودند آقا کتاب لشکر خوبان را مطالعه فرموده‌اند و در جمع فرماندهان سپاه توصیه کرده‌اند این کتاب را مطالعه کنند.

دفاع پرس: بعد از چند سال کتاب شما مورد توجه قرار گرفت؟

از زمستان 91 تا تابستان 92 از چند کانال به گوشم رسید، که حضرت آقا در جمع‌هایی کتاب لشکر خوبان تعریف کرده‌اند و در نهایت در مهر ماه 92 در مراسم باشکوهی که برای نخستین بار موسسه نشر آثار مقام معظم رهبری متولی آن بود، تقریظ مفصل و عجیب حضرت آقا بر این کتاب منتشر و به دست همه رسید و بعد از هشت سال از چاپ این کتاب ارزشمند، هنوز توجه عامه مردم به این کتاب را جلب می‌کند.

دفاع پرس: بعد از تقریظ حضرت آقا وضعیت اقبال مردم و رسانه‌ها چگونه شد؟

طبیعتا انتشار تقریظ آقا بر هر کتابی مورد توجه اهل کتاب و رسانه‌ها به آن کتاب، راوی و  نویسنده می‌شود.

دفاع پرس: به نظر شما چه آسیب‌هایی نشر دفاع مقدس را تهدید می‌کند؟

راههای مغفول در حوزه نگارش خاطرات دفاع مقدس را باید ریشه یابی کرد. به نظر من از این فرصت‌ها می‌شد راه‌های مهم و مغفول در حوزه نگارش خاطرات دفاع مقدس را مورد توجه قرار داد ولی چنین اتفاقی نیفتاد. در رسانه‌های جمعی، افراد کارشناس و باانگیزه که بخواهند با جدیت آسیب‌های جدی این حوزه را بررسی کنند و به حرف طیف‌های مختلف فعال در این حوزه در کنار هم گوش بدهند، وجود نداشتند!

اغلب سوالات تکراری مشابهی داشتند و نتیجه این است که این فرصت‌های خوب نتوانست افق‌های نو را مقابل جریان خاطره‌نویسی در کشورمان نمایان کند. متاسفانه هنوز مسائل بسیار جدی در مورد حقوق پدیدآوری نویسندگان وجود ندارد! تکلیف را سلیقه‌ها مشخص می‌کنند نه دانش و برنامه و قانون! مثال کوچکی بزنم: در یک فیلم مستند، کارگردان به عنوان پدیدآورنده آن اثر حق مسلم دارد ولی در انتشار عرصه ادبیات مستند، این طور نیست! نویسنده هر کاری با خاطره‌ها کرده باشد مهم نیست و به عنوان پدیدآورنده شناخته نمی‌شود! اگر پتانسیل عظیمی که انتشار آثار خوب و دریافت تقریظ مقام معظم رهبری ایجاد کرد، هوشمندانه مدیریت می‌شد، می‌توانست قلم‌ها و اندیشه‌های جوان را به سمت نگارش خاطرات رزمندگان در دوران دفاع مقدس سوق دهد.

اما صرفا چند راوی به عنوان قهرمان، برجسته شدند و تیراژ چند کتاب بالا رفت و... ولی به روش پیدایش چنین آثار موفقی توجه نشد و این از آسیب‌های جدی این حوزه است که هنوز تعداد افراد کاربلد و توانا در این حوزه در برابر کارهای بر زمین مانده بسیار کم است، در حالی که فرصت برای نگارش خاطرات بسیار کم است.

انتهای پیام/ 191