افلاکیان (14)؛

با شهادتم به داشتن چنین فرزندی افتخار کنید

شهید «مصطفی رضایی» در فرازی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: پدر و مادر عزیزم! باید افتخار کنید که چنین فرزندی را تربیت کرده‌اید که در این لحظات حساس اسلام و کشورمان، برای دفاع از میهن مرز و بوم و این مکتب خانواده را ترک کرده و به جبهه آمده است.

کد خبر: ۲۴۱۹۶۴

تاریخ: ۱۳ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۴

به گزارش دفاع پرس از استان مرکزی، امروز سیزدهم خردادماه 1396 است که مصادف با این تاریخ، تعداد 10 نفر از شهدای استان مرکزی به خیل شهیدان پیوسته‌اند که شهیدان «علیرضا بیات»، «سید رضا حسینی»، «اکبر رسولی نوری»، «مصطفی زمانی»، «احمد علی سیرین»، «مجتبی شبانی»، «اسدالله فروزان»، «محمدرضا قربانی»، «شعبان گنجی دستجردی» و «محمود کاظمی» همگی در چنین روزی به سوی معشوق خود عروج کرده‌اند.

شهید «مصطفی رضایی» یازدهمین روز از شهریور سال 1340 در شهرستان خمین، سرزمین روح‌الله کبیر قدم به جهان هستی گذاشت و با شروع جنگ تحمیلی به عنوان معاون گردان به جبهه‌ها اعزام شد.

مصطفی در نهایت در عملیات «بیت المقدس» در سیزدهمین روز از سومین ماه بهار به دیدار پروردگار خود شتافت و برای همیشه آسمانی شد که امروز سالگرد عروج ملکوتی وی است.

فرازی از وصیتنامه شهید رضایی:

خدمت پدر و مادر عزیزم

پس از تقدیم عرض سلام، از درگاه ایزد متعال برایتان آرزوی موفقیت در زندگی دارم و امیدوارم که حال همگی شما خوب باشد.

پدر جان، دلم برایتان خیلی تنگ شده و امیدوارم هر چه زودتر پس از پیروزی نهایی یکدیگر را ملاقات کنیم.

پدرجان، من حالم خوب است و ما درحال حاضر در یکی از شهرهای مرزی پاوه می‌باشیم، این شهر در نزدیک «نوسود» که در اشغال ارتش بعث عراق است و با اولین شهر عراق در حدود یک ساعت پیاده روی فاصله دارد. آب و هوای این‌جا بسیار خوب و خشک است و تمام کوه و دشت مملو از درخت و سبزه می‌باشد و کوه‌های اینجا شبیه کوه‌های شمال هستند.

به هیچ وجه نگران حال من نباشید، چرا که هموراه جایمان بسیار خوب است. عمو و زن عمو را سلام می‌رسانم، بی بی و بابا را سلام می‌رسانم، روح الله و نیز خانواده‌اش را سلام می‌رسانم، خلاصه تمام اقوام را از قول من سلام برسانید و هرکسی که جویای حالم شد بگوید که حالم خوب است و به دعاگویی مشغولم. تمام بچه‌ها، محمد، مسعود، بهزاد، مهرداد، علی و مهرناز را دیده بوسم و به محمد و مسعود سفارش کنید که درسهای‌شان را بخوانند و از خواندن درس کوتاهی نکنند.

پدر و مادر عزیزم! امیدوارم از اینکه من در اینجا هستم ناراحت نباشید، زیرا تمام این‌ها برای خداست و باید افتخار کنید که چنین فرزندی را تربیت کرده‌اید که در این لحظات حساس اسلام و کشورمان، برای دفاع از میهن مرز و بوم و این مکتب خانواده را ترک کرده و به جبهه آمده است. بیش از این مزاحم‌تان نمی‌شوم.

انتهای پیام/