گنجينه‌ شهدا (7)؛

یاد مفقود‌الاثرها انسان را به یاد حضرت زهرا (س) می‌اندازد

شهید رحمت طاهرآبادی در فرازی از وصیتنامه خود می‌نویسد: یاد مفقود‌الاثرها چیز منحصر به فردی است، نسان با یاد و ذکری که از این‌ها می‌شود به یاد حضرت زهرا (س) می‌افتد و شاید خود این‌ها خواسته‌اند؛ زیرا آن‌قدر از دنیا بریده‌اند که حتی حاضر نیستند نشانی در دنیا از ایشان بماند.

کد خبر: ۲۴۳۶۰۷

تاریخ: ۲۵ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۵

به گزارش دفاع پرس از کرمانشاه، شهید رحمت طاهرآبادی در دهم شهریورماه 1344 در ماه مبارک رمضان در خانواده‌ای مذهبی در شهرستان کنگاور دیده به جهان گشود.

تحصیلات دبستانی و راهنمایی خود را در زادگاهش به پایان رساند و به علت علاقه شدیدی که به اسلام و اهل بیت پیامبر (علیهم‌السلام) خصوصاً حسین بن علی (ع) داشت جهت فراگیری علوم دینی راهی حوزه علمیه امام جعفر صادق (ع) اصفهان شد.

شهید رحمت علاقه زیادی به جنگ و جهاد در راه رضای خدا داشت و همین امر باعث شد که مدت مدیدی عمر کوتاه و سراسر خاطره خود را در جبهه‌های حق علیه باطل بگذراند و کمتر عملیاتی است که شهید رحمت در آن شرکت نکرده باشد و چندین بار هم مجروح شد ولی بلافاصله بعد از بهبودی دوباره به جبهه باز می‌گشت چنانکه نامش در لشکرهای قمر بنی هاشم (ع)، حضرت رسول (ص)، سیدالشهدا (ع)، کربلا، امیرالمومنین (ع) و بالاخره تیپ مستقل 29 نبی اکرم (ص) برای همگان آشنا و خاطره انگیز است.

خصوصیات اخلاقی این طلبه عارف و بسیجی شهید این است که او عاشق امام، خوش‌رو، مخلص، متین و شوخ طبع بود او منزلت و جایگاه خاصی نزد همگی دوستان و آشنایان داشت و تنها چیزی که برایش اهمیت نداشت تظاهر به دیانت و پارسایی بود و سعی داشت که مردم کمتر بدانند که او چه می‌کند.

او نویسنده‌ای زبردست و خطاط و طراحی ماهر بود و این توانایی‌ها کاملا در آثار باقی مانده مشهود است. او مظلوم بود و می‌خواست که ناشناس از این دنیا برود ولی از آنجائی‌که خداوند متعال به بندگان مخلص خود عنایت خاص دارد به او چنان جاذبه‌ای داده بود که همه عاشق و شیفته‌اش می‌شدند.

این شهید بزرگوار بعد از چندین سال انتظار بالاخره در تاریخ 67/5/2 در سرپل ذهاب بعد از جانبازی‌های به‌یاد ماندنی که برای همرزمان و فرماندهانش اعجاب‌انگیز بود به آرزوی دیرینه‌اش رسید و به فیض شهادت نایل آمد.

فرازی از وصیتنامه شهید رحمت طاهرآبادی

... یاد مفقود‌الاثرها چیز منحصر به فردی است و همان‌گونه که امام فرمودند: «این‌ها از اولیای خاص خدا هستند» انسان با یاد و ذکری که از این‌ها می‌شود به یاد حضرت زهرا (س) می‌افتد و شاید خود این‌ها خواسته‌اند؛ زیرا آن‌قدر از دنیا بریده‌اند که حتی حاضر نیستند نشانی در دنیا از ایشان بماند.

انتهای پیام/