دل‌نوشته‌ای برای شهيد مدافع حرم مرتضى عطايى؛

با شهادت مرتضی «ما رَاَیْتُ اِلاّ جَمیلا» برایم قابل درک شد

همسر شهید مدافع حرم مرتضی عطایی در دل‌نوشته خود آورده است: وقتی عزیزت را برای خدا تقدیم می‌کنی، گویی تمام سلول‌های بدنت خدا را شکر می‌کنند و به سجده می‌افتند، که خدایا هرچه دارم، تمام وجودم، تمام دنیایم و حتی آخرتم همه و همه فقط مال تو و در عوض غرق در لذت می‌شوم؛ لذت دادن همه چیز برای خدا.

کد خبر: ۲۴۳۸۱۸

تاریخ: ۲۸ خرداد ۱۳۹۶ - ۰۱:۳۰

به گزارش دفاع پرس از مشهد، شهید مدافع حرم «مرتضی عطایی» جانشین فرمانده تیپ عمار لشکر فاطمیون سال گذشته همزمان با روز عرفه در منطقه «لاذقیه» به درجه رفیع شهادت نائل آمد. متن زیر دل‌نوشته همسر این شهید والامقام است، که تقدیم مخاطبین خبرگزاری دفاع مقدس می‌شود.

بسم رب الشهداء والصدیقین

هنوز جانم را برای خدا نداده‌ام که ببینم چه لذتی دارد. ولی چشیدم که وقتی عزیزت را برای خدا می دهی چه قدر لذت بخش است. آدم انرژی می‌گیرد.

وقتی عزیزت را برای خدا تقدیم می‌کنی، گویی تمام سلول‌های بدنت خدا را شکر می‌کنند و به سجده می‌افتند. که خدایا هر چه دارم، تمام وجودم، تمام دنیایم و حتی آخرتم همه و همه فقط مال تو و در عوض غرق در لذت می‌شوم، لذت دادن همه چیز برای خدا.

مثالی که می‌زنم درست نیست، فقط برای فهم موضوع می‌گویم. مورچه اطرافش را در حد چشم خود می‌بیند نه بیشتر. هر آدمی هم در حد اعمال خود عالم ورای دنیا را حس می‌کند.

همیشه این سخن «ما رایت الا جمیلا» حضرت زینب کبری (س) برایم سوال بود. یک بار این جمله را از زبان همسر شهید نجفی شنیدم، آن روز خیلی به این جمله فکر کردم ولی درکش سخت بود.

عزیزم را که برای خدا دادم و لذتش را حس کردم ،تازه فهمیدم وقتی چیزی در توان و فهم ما نیست نباید خورده گرفت و یا شک کرد. چه برسد به اینکه رد کنی.

همیشه آیه شریف قرآن را می خواندم و می‌شنیدم که شهدا زنده‌اند و نزد خدا روزی می‌خوردند، یقین داشتم که آیات قرآن همه صدق است ولی بعضی چیزها برایم به عینیت نرسیده بود. وقتی آن شب آقا مرتضی در معراج شهدا بعد از چهار روز از شهادت برایم گریه کرد، در واقع زنده بودن شهید را با چشم خود دیدم.

پس بیاییم وقتی چیزی در حد توان و فهم ما نیست را رد نکنیم تا هم قیامت در پیشگاه خداوند شرمنده نباشیم و هم خدایی نکرده باعث شکستن دلی نباشیم.

الهی همه بنده باشیم.

انتهای پیام/