مناجات الشهدا؛

بارالها! تو خود می‌دانی که ما می‌خواهیم بنده تو باشیم

شهید «علیرضا قندهارون» در فرازی از مناجات خود آورده است: بارالها! تو خود می‌دانی که ما می‌خواهیم بنده تو باشیم، پس بند بندگیت را بر گردن ما قرار ده و یوغ بردگی غیر خود را از گردن ما بگسل، پروردگارا! آن‌چنان کن که تا آخرین قطره خون سرخ‌مان را در راهت و برای اجرای احکامت نثار کنیم.

کد خبر: ۲۴۳۸۲۹

تاریخ: ۲۸ خرداد ۱۳۹۶ - ۰۳:۳۰

به گزارش دفاع پرس از مشهد، از جمله عوامل مؤثر در تهذیب نفس، صفای باطن و رسیدن به کمال و قرب حق، دعا و نیایش به درگاه خدای سبحان است. دعا و نیایش، پیوند انسان را با خدای یکتا، برقرار نموده و موجب پرواز روح به سوی ملکوت و فضای معطر معنوی و عرفانی می‌شود.

ماه رمضان به عنوان ماه ضیافت الهی فرصتی است تا با دعا به درگاه الهی سعادت دنیا و آخرت خود را رقم بزنیم و شیوه بندگی را بیاموزیم و چه مناسب است تا با تأسی به ادعیه‌ای که از حضرات معصومین وارد شده و همچنین مناجات شهدا و اولیاءالله، مسیر بندگی و عبودیت را بهتر طی کنیم.

در آستانه شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان به فرازهایی از مناجات شهدای خراسان رضوی اشاره‌ای خواهیم داشت.

معبود من! از سر تقصیراتم بگذر که بسیار پشیمان و شکست خورده‌ام. بارالها گریزی از آنچه کرده‌ام ندارم و پناهی نداشتم جز این که در لحظات آخر به تو رو کنم. که شاید مرا مشمول رحمت خود قرار دهی و بر این بنده ترحم کنی.

خدایا توفیق شهادت در راهت را به این بنده گنه‌کارت ارزانی فرما.

خداوندا! بگذار بنده گنه‌کاری چون من، روسیاهی چون من، پشیمان و مضطری چون من، به مقام شامخ شیعیان اولیای دینت برسد و جزو «وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ، أُولَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ» قرار گیرد و ای کاش جان‌های بسیاری می‌داشتم و در راه خدا فدا می‌کردم. (شهید سعید دلال خلخالی)

شکر خدای را که نعمتش شامل حالم شد و توانستم در صحنه نبرد حق علیه باطل شرکت کنم و در راه او جهاد نمایم. (شهید مجید نمازی)

خدایا، من کسی را جز تو پرده پوش بر گناهان و اعمال زشتم نمی‌خواهم و دست‌های ضعیف مرا که رو به درگاه تو آورده‌اند نا امید بر مگردان و توبه این بنده ضعیف را بپذیر. (شهید سید جلال نصیری)

خدایا! تو را شکر که زندگی را وسیله‌ای برای آزمایشمان قرار دادی تا با مال و جان و فرزند و تمامی هستی و نعمتهای‌ خود در این آزمایشات عظیم و پی‌درپی شرکت نماییم. (شهید سید سعید خالقی)

خدایا آن‌چنان ایمانی به من عطا کن که مرگ باعزت را انتخاب کنم و در صراط مستقیم گام بر دارم و از بندگان شایسته تو باشم. (شهید هادی مسلم)

خدایا، گران‌بها تر از جانم سرمایه‌ای ندارم که در راهت بدهم، این جان ناقابل را در راه خمینی‌ات و گسترش اسلام بپذیر. (شهید محمد آرامی)

بارالها! من عاشقم به عشق تو و به امت واقعی تو و من عاشقم به ذات اقدس کمال تو، من عاشقم که با نیروی عقلی که در درون من نهفته دریابم کمال تو را و نام رحمانیت و کرمت را و دیگر صفات ذاتی تو را. (شهید محمد علی توسلی)

بارالها، آفتاب عمر چه زود غروب می‌کند، باشد که تقدیر خداوندیت غروب عمر مرا با شهادت در راهت نصیب نماید. (شهید محمد نامنی)

خداوندا! به من دیده‌هایی عبرت بین ده تا ناچیزی خود را ببینم و جلال و عظمت تو را تسبیح کنم. (شهید محمد جهان نما)

خدایا! مرا از بلای غرور و خودخواهی نجات ده تا حقایق را ببینم و جمال زیبای تو را مشاهده کنم. خدایا! پستی دنیا و ناپایداری روزگار را همیشه در نظرم جلوه‌گر ساز تا فریب زرق و برق عالم فانی مرا از یاد تو دور نکند. (شهید علی فامیلی)

خدایا! شهادتم را به سینه تاریخ خواهم کوفت تا بگویم من فرزند و درس آموز حسین (ع) تا وقتی تقاص خون مظلومیت آنان را نگیرم از پای نخواهم نشست و تا زمانی که توان دارم جهاد خواهم کرد و در آخر راه به تنها سلاحم «شهادت» دست خواهم برد. (شهید غلام علیرضاپناه)

پروردگارا، شرمنده‌ام که بگویم بنده‌ات هستم ولی تو پروردگار منی. خدایا روحیه قناعت و رضایت را به من ارزانی ده. (شهید محمد فرومندی)

الهی در این واپسین روزهای امتحان، ما را رو سفید گردان و چنان چشمانم را به نور خود خیره کن که جز فروغ تو چیزی نبینند. (شهید رسول علی محمدی)

بارالها! تو خود می‌دانی که ما می‌خواهیم بنده تو باشیم، پس بند بندگیت را بر گردن ما قرار ده و یوغ بردگی غیر خود را از گردن ما بگسل، پروردگارا! آن چنان کن که تا آخرین قطره خون سرخ ما را در راهت و برای اجرای احکامت نثار کنیم. (شهید علیرضا قندهارون)

بار خدایا! عذرم را بپذیر، بر شدت گرفتاریم رحمت آور و از دام‌های شیطانی نجاتم بخش و از بندگان صالح، شهدا و پاکدامنت قرارم ده. (شهید محمود جویباری)

پروردگارا اگر عفوم کنی هیچ چیز به اندازه‌ی رسیدن به وصال تو لذت ندارد. اینک احساس می‌کنم که قصد بخششم را داری، پس آمادگی هجرت را عطایم کن. (شهید حمید ربانی نوغانی)

خداوندا! بنده‌ی روسیاه و درمانده‌ات به سوی تو بازگشت می‌کند، در حالی که از نتیجه‌ی امتحان دنیا سخت نگران است و فقط امید به رحمت بی‌کران تو دارد. (شهید مهدی محمد زاده)

پروردگارا! تو را شکر، تویی که هر چقدر در آیات و نشانه‌هایت بیشتر سیر می‌کنم، از صمیم قلب عاشق و دلباخته تو می‌شوم. (شهید کاظم جوان)

انتهای پیام/