عوامل موثر در پذیرش قطعنامه 598

جمهوری اسلامی ایران با مشاهده بی توجهی سازمان ملل و شورای امنیت نسبت به ماهیت جنگ و تحولات جاری آن تحرکات خود را در جبهه های جنگ افزایش داد و تا حصول نتیجة نهائی به عملیات در مناطق حساس و استراتژیک ادامه داد.

کد خبر: ۲۴۴۰۱

تاریخ: ۱۱ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۷:۳۷

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس، به طور کلی عوامل بسیاری در تصمیم گیری شورای امنیت جهت تصویب قطعنامه 598 موثر بود، ورود سلاحهای مخرب در  جنگ ،تهدید امنیت کشورهای منطقه، گسترش  درگیری ها به منطقه خلیج فارس از جمله این عوامل هستند، اما آنچه باعث شد تا شورای امنیت بویژه اعضای دائم آن به یک نتیجه قطعی در مورد  جنگ ایران و عراق دست یابند، ناشی از سه مساله زیر بود:
1-فتوحات بزرگ  ایران در جبهه های جنگ
2-توافق آمریکا و شوروی در مورد پایان مخاصمات منطقه ای
بررسی مواضع آمریکا و شوروی در طول دوران  جنگ نشان می دهد که این دو کشور براساس منافع و مصالح سیاسی خود در مقاطع مختلف جنگ، عکس العمل های متفاوتی از خود نشان داده اند. این مساله در مورد شوروی از قطعیت بیشتر برخوردار است. با روی کار آمدن گورباچف در شوروی و سیاستهای وی مبنی بر نزدیکی بیشتر به غرب و کاهش تشنجات فی مابین دو ابرقدرت که گام اول آن در کاهش اختلافات منطقه ای ظهور می یافت، رسیدن به توافق در نحوه پایان  جنگ، مساله ای دور از انتظار نبود و به نظر می رسید در سه اجلاس مهم و اساسی ریکیاویک، واشنگتن و بالاخره مسکو، سران دو کشور، در مورد حل چندین منازعه منطقه ای از جمله  جنگ ایران و به توافق رسیده باشند.
3-برخورد منفی  ایران با قطعنامه های صادره از موضع قدرت نظامی
جمهوری اسلامی  ایران به دلیل جو حاکم بر شورای امنیت که بشدت متاثر از سیاستهای دو ابرقدرت شرق و غرب بود و نیز بدلیل ماهیت قطعنامه های صادره از سوی این شورا، هیچگاه قطعنامه های صادر شده را مورد تائید قرار نداد و ضمن رد مستدل آنها خواستار برخورد عادلانه شورا با موضوع  جنگ شد.
نویسنده: دکتر محمد جعفر چمنکار