بخش چهارم/ در نشستی با حضور برخی خانواده‌های شهدای انقلاب و دفاع مقدس مطرح شد؛

مسئولیت انزوای فرزندان شهدا را چه کسی برعهده می‌گیرد؟/ گرایش دانشجویان به رسانه‌های بیگانه در تحقیقات دانشگاهی

همسر شهید خلیلی گفت: برخوردهای برخی افراد در جامعه، باعث انزوای فرزندان شهدا شده است. به گونه‌ای که آن‌ها می‌ترسند خودشان را معرفی کنند تا مبادا انگی به آنها زده شود. در حالی که این فرزندان، پدرانشان را از دست داده‌اند و هیچ کدام از این امتیازات نمی‌تواند جای نبود پدر را برایشان پر کند.

کد خبر: ۲۴۴۰۹۷

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۳۹۶ - ۰۹:۱۵

گروه حماسه و جهاد دفاع پرس: در جهت گام برداشتن به سوی مسیر ترویج فرهنگ ایثار و شهادت سلسله نشست‌هایی در خبرگزاری دفاع مقدس برگزار شده است. نخستین نشست در سوم خرداد ماه همزمان با سالروز آزادسازی خرشهر با حضور زنان مقاوم و مدافع خرمشهر برگزار شد. نشست دوم با حضور خبرنگاران و نخبگان رسانه، نشست سوم با حضور نویسندگان حوزه زنان و دفاع مقدس و چهارمین نشست نیز به میزبانی از خانواده معزز شهدا اختصاص یافت.

نشست تخصصی «بررسی نحوه ترویج فرهنگ و سیره شهدا» با حضور خانواده معظم شهدا و با مشارکت سازمان نشر ارزش‌های مشارکت زنان در دفاع مقدس و خبرگزاری دفاع مقدس و همراهی «مریم ارشدی» مدیر روابط عمومی این سازمان، «زهره علم‌الهدی» خواهر شهید حسین علم‌الهدی، «رقیه شیرودی» خواهر شهید علی‌اکبر شیرودی، «زهره ‌سادات لاجوردی» فررند شهید لاجوردی و «زهرا رضازاده» همسر شهید ناصر خلیلی برگزار شد.

جهت مطالعه بخش نخست اینجا و بخش دوم اینجا و بخش سوم نشست تخصصی «بررسی نحوه ترویج فرهنگ و سیره شهدا» اینجا کلیک کنید.

زهرا رضازاده همسر شهید «ناصر خلیلی» با بیان اینکه طبق فرموده مقام معظم رهبری باید از دیدگاه امام راحل و آرمان‌های انقلاب اسلامی بسیار صحبت شود، اظهار داشت: به نظر من، در ترویج فرهنگ ایثار و شهادت آن طور که نیاز بود، بر روی آن کار نشده است. از آنجایی که من همسر شهید هستم و از نزدیک شاهد رفتارهای برخورد مسئولین ذی‌ربط در خصوص ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و برنامه ریزی برای آینده فرزندم بودم، می‌گویم که هیچ کاری در این امر صورت نگرفته است. از این رو به عنوان یک مادر تجربیات خودم را از فرهنگ جنگ، ایثار و شهادت به فرزندم آموختم ولی آیا تمام همسران شهدا این کار را کردند و یا آیا یک مادری که همسرش را از دست داده و چند فرزند کوچک دارد، با وجود دغدغه‌های فکری توان تربیت فرهنگی فرزند شهید را دارد.

یکی از رسالت‌های بنیاد شهید در طول این سی و اندی سال پس از گذشت دوران انقلاب و دفاع مقدس این بود که فعالیت‌های فرهنگی مثمرثمری برای فرزند شهید داشته باشد. متاسفانه این امر عملی نشد. به همین دلیل است که برخی از فرزندان شهدا مورد سواستفاده تبلیغاتی و ... قرار می‌گیرند.

زمانی که بنیاد شهید، حمایت فرهنگی از خانواده شهدا نکرده است، نمی‌توان انتظار داشت که در زمان بحران خانواده شهدا به میدان بیایند و از نظام حمایت کنند. گاهی رفتار مسئولین بنیاد شهید با خانواده شهدا به گونه ای است که خانواده‌ها تحت هیچ شرایطی رغبت ندارند به بنیاد مراجعه کنند.

در خصوص سهمیه فرزندان شهدا هم باید بگویم که اگر قانونی نبود و امروز رسیدگی این امر به مسئولین واگذار می‌شد، از در اختیار قرار دادن سهم خودداری می‌کردند. از سوی دیگر شایعات و نگاه‌های سنگین جامعه باعث شده است که فرزندان شهدا علاقه ای به دریافت این امتیاز نداشته باشند. این در حالی است که سهمیه فرزندان شهدا از سهمیه عادی جدا بوده و حقی اجحاف نمی‌شود. بیشتر صندلی فرزندان شهدا در دانشگاه‌ها خالی می‌ماند.

برخوردهای برخی افراد در جامعه باعث انزوای فرزندان شهدا شده است. به گونه‌ای که آن‌ها می‌ترسند خودشان را معرفی کنند تا مبادا انگی به آنها زده شود. در حالی که این فرزندان، پدرانشان را در راه دفاع از کشور از دست داده‌اند و هیچ کدام از این امتیازات نمی‌تواند جای نبود پدر را برایشان پر کند.

اگر جایگاه شهدا را در جامعه تبیین کنیم، ارزش کار شهدا و خانواده‌ها نیز مشخص می‌شود. اینگونه خانواده‌ها احساس غرور و ارزشمند بودن می‌کنند.

در رابطه با ترویج فرهنگ ایثار و شهادت، فعالیت سازمان نشر آثار و ارزش‌های مشارکت زنان در دفاع مقدس نوید بخش است. فعالیت‌های کمیته‌های این سازمان باید گسترش یابد و خانواده شهدا نیز ارتباطشان را با سازمان تقویت بخشند تا به اهداف؛ تبیین نقش زنان در دفاع مقدس، تربیت فرزندان شهدا و انتقال فرهنگ ایثار و شهادت به نسل آینده دست یابیم.

اگر تمام سازمان‌هایی که در خصوص ترویج فرهنگ ایثار و شهادت فعالیت دارند، با یکدیگر هماهنگ شوند، فعالیت منسجمی صورت می‌گیرد تا در مقابل هجمه‌های سنگین فرهنگی غرب که می‌خواهند فرهنگ منحط غرب را جایگزین فرهنگ انقلاب و دفاع مقدس کنند، بایستیم. این امر هماهنگی و فعالیت های بیشتر درون سازمان‌ها را می‌طلبد.

گفتنی است؛ NGO تحت عنوان «آیه‌های ایثار و شهادت» در مورد زنان نخبه ایثارگر در خانواده شهدا فعالیت دارد. در این همایش از زنانی که علاوه بر ایثارگری، فعالیت های فرهنگی و علمی انجام دادند، تقدیر می شوند. همچنین با همکاری خانواده شهدا کتاب هایی در مورد جنگ نیز منتشر می شود.

کمبود واحد درسی دفاع مقدس در دانشگاه‌ها

در کلاس درس، هنگامی که با دانشجویان گفت‌وگو می‌کردم به این نتیجه رسیدم که دانشجویان از نظر فکری مستضعف هستند. آن‌ها از فضای جنگ به دور بوده و با فضای انقلاب و کشور مانوس نیستند. از طریق ماهواره و اینترنت با رسانه‌های بیگانه بیش از رسانه‌های داخلی در ارتباط هستند. با توجه به هجمه و تبلیغاتی که در فضای مجازی وجود دارد، هر روز بی‌توجهی به امور داخلی شدت می‌گیرد.

روزی با موضوع خانواده در کلاس دانشگاه مباحثی مطرح شد. دانشجویان موضوع نقش زنان در خانواده را برای کنفرانس انتخاب کردند. دانشجویی در خصوص مشارکت زنان در ایسلند به سخنرانی پرداخت. از وی پرسیدم که آیا از شرایط ایسلند خبر دارد؟ چه میزان به رسانه‌ها و فضای مجازی می‌توان برای جمع آوری اطلاعات اطمینان کرد؟ از نقش زنان در دوران دفاع مقدس چه میزان اطلاعات دارد؟ مقداری از نقش زنان در دوران دفاع مقدس توضیح داده و ادامه دادم: «امام راحل، مرحوم دباغ را بعنوان فرمانده سپاه همدان در اوایل انقلاب برگزیدند. وی یک زن چریک مسلمان بود که در زمان انقلاب و جنگ مقاومت زیادی داشت. آقایان تحت فرماندهی خانم دباغ عمل می‌کردند. در دورانی نیز امام (ره) وی را به عنوان سفیر جمهوری اسلامی به دیگر کشورها اعزام کرد.» دانشجویان این مطالب برایشان جالب بود و آن‌ها تنها نام مرحوم دباغ را شنیده بودند و از فعالیت هایش بی خبر بودند. متاسفانه این فرهنگ تداوم نیافت و برای نسل‌های بعدی نقش زنان تبیین نشد. فعالیت‌های خانم حسینی نویسنده کتاب «دا» برای نسل چهارم انقلاب، شناخته نشده است. این انتقاد به آموزش و پرورش می‌شود که در این امر کوتاهی کرده است.

دانشجویان به یک واحد درسی تحت عنوان دفاع مقدس نیاز دارند تا کسانی که از نزدیک شاهد رشادت رزمندگان بودند، بیایند و از آن‌ روزها بگویند. در این صورت دانشجویان با آرمان های انقلاب و اهداف دفاع مقدس آشنا خواهد شد.

حضور قهرمانان تخیلی به جای قهرمانان کشورمان در کتاب‌های درسی

تمام نهادهای فرهنگی کشور در ترویج فرهنگ ایثار و شهادت مسئولیت دارند؛ اما در کتاب های درسی به جای بیان خاطراتی از رزمندگان و بیان جانفشانی‌های آ‌ن‌ها، یک قهرمان خیالی به نام پتروس فداکار جایگزین می‌شود. گویی بعد از جنگ، رزمندگان و خاطراتشان به فراموشی سپرده شده‌اند. در مورد بحث حجاب و فرهنگ اسلامی، آموزش و پرورش را مقصر می‌دانم. سال‌ها پیش که در آموزش و پرورش فعالیت داشتم، شرایط بهتری حاکم بود. کتابخانه، نماز جماعت، سخنرانی، زیارت عاشورا و ... در برنامه های دانش آموزان گنجانده شده بود، اما در حال حاضر به این صورت نیست. وقتی برای آشنایی دانش آموزان با فرهنگ انقلاب و اسلام کاری نمی‌کنیم نباید انتظار داشته باشیم که این فرهنگ تداوم یابد. کارهای فرهنگی در کشور نشده اما در مقابل دشمن به صورت گسترده کار فرهنگی انجام می‌دهد.

مسئولین باید پاسخگوی شهدا باشند

صندلی‌هایی که مسئولین بر روی آن نشستند، آغشته به خون 300 هزار شهید است. اگر شهدا نبودند، این مقام و پست هم نبود، به همین جهت مسئولین در خصوص خانواده شهدا و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت مسئول هستند. بدانند که در روز جزا باید پاسخگوی شهدا باشند.

«چه کاری باید برای ترویج فرهنگ ایثار و شهادت انجام دهیم و چگونه جوانان را با فرهنگ جنگ آشنا سازیم» باید به عنوان یک سوال و نه شعار، در تمام ادارات مطرح باشد.

بازسازی فعالیت‌های فرهنگی در مساجد

خانواده شهدا نیز در ترویج فرهنگ ایثار و شهادت وظایفی را بر عهده دارند. به عنوان نمونه می توان به انتشار کتاب خاطرات شهدا اشاره کرد. خانواده شهدا همچون دانه‌های یک زنجیر باید به یکدیگر متصل شوند و نسبت به مسائل روز و آینده هوشیار باشند.

بسیج مساجد هم می‌تواند همچون دوران انقلاب و جنگ تحمیلی در زمینه تربیت نسل جوان فعالیت کند. این فعالیت هم به بودجه فرهنگی زیادی نیاز ندارد. در اوایل انقلاب شاهد بودیم که اکثر فعالیت‌ها در مساجد رخ می‌داد. در دوران جنگ فعالیت‌هایی همچون تدارکات پشت جبهه، اعزام، اطلاع رسانی به مردم و... هم در مساجد پیگیری می‌شد.

انتهای پیام/ 131