یادداشت/ مصطفی خدابخشی

«نه» به تضعیف توان دفاعی

افزایش توان نظامی مترادف با افزایش میزان بازدارندگی است، وگرنه دور از تصور نبود اگر ایران توان دفاعی مناسب با تکیه بر توان داخلی را نداشت، امروز خیابان‌های تهران و دیگر شهرهای کشور مانند سوریه و عراق آتش به دامن داشت.

کد خبر: ۲۴۴۹۵۷

تاریخ: ۰۴ تير ۱۳۹۶ - ۰۸:۳۶

گروه اخبار داخلی دفاع پرس - مصطفی خدابخشی؛ روزهای پر آرامش و روزهای سخت جزء لاینفکی از عمر انقلاب اسلامی ایران است، که از ابتدایی‌ترین ساعات تشکیلش مردم و مسئولین به نظاره آن نشستند. روزهای پر فراز و نشیبی که گاه چون طوفان به دنبال شکستن ساقه بود؛ اما دست‌های به هم گره خورده مردم مانع شد، تا ساقه جوان انقلاب زیر بار فشارها کمر خم نکند و نهایتا محکوم به شکست نشود.

کلمه وحدت ریشه ای شد تا مردم با تمامی نگرش های سیاسی در روزهای سخت در کنار یکدیگر قرار گیرند و پنجه در خاک وطن بزنند، تا ساقه را باد نبرد.

طوفان‌ها شدید بود؛ از جنس هشت سال جنگ تحمیلی، فتنه 78، فتنه 88، فتنه نفوذ، فتنه تحریم و هزار طوفان دیگر که تا کنون انقلاب از پس آنها به سلامت برآمده است. یقینا تنها موضوعی که در پس این سال ها مانع از ایجاد خلل در روند انقلاب شد و برخلاف آن زمینه ساز پیشرفت روز افزون آن گردید اتکای مردم به کلمه وحدت و دل سپردن به سایه سار ولایت بود.

در موضوع حمله تروریستی 17 خرداد به تهران یکی دیگر از نمونه های عینی و جوشش های مردمی در تجلی کلمه وحدت به نمایش گذاشته شد به نحوی که تمامی جریان ها و اقشار جامعه بدون هیچ هماهنگی و با اتکا بر موضوع وحدت اجتماعی یک دل بر متجاوزین تاختند و انزجار خود را از ریختن خون روزه داران بی گناه فریاد زدند.

این فریاد 11 روز بعد با عملیات موشکی «لیلة‌القدر» از سوی ایران به جشنی مبدل شد که موجی از وحدت در پس آن قرار گرفت و باعث شد تا مردم بیش از پیش به این نکته برسند که امنیت در ایران قبال معامله، مذاکره و یا معاوضه با هیچ عنصر دیگری نیست.

اما با وجود اینکه این وحدت زمینه ساز استحکام و پیشبرد اهداف انقلاب شد، برخی از این روند دلی خوش ندارند و هرچه دارند برای ضربه زدن به ساختار وحدت مردم به روی دایره می ریزند، تا پازل ضد امنیتی علیه کشور روز به روز تقویت شود.

عده ای در کشور روزی به توان هسته ای کشور می تازند در حالی که اجماعی عمومی بر روی آن وجود دارد و روزی دیگر موضوع موشکی را برهم زننده معاهدات بین المللی می خوانند، تا کار به جایی برسد که این روزها حتی علامت های سوالی در برابر داشتن تفنگ در کشور ایجاد کنند.

گویی صدای ترقه بازی داعش در دو مرکز حساس به همین زودی از این گوش آمد و از آن گوش رفت، تا باز واحدهای نظامی به عنوان پیشانی دفاع در برابر امنیت کشور مورد آماج حملات قرار گیرند.

مردم با جشن اقتدار در پس حمله موشکی به داعش نشان دادند که دیگر این تفکر در لایه های مختلف جامعه جایگاهی ندارد و دیگر فصل آن نیست که در برابر قلدرها سر به زیر ایستاد. نباید عصر دنیای امروز را با روابط حاکم بر دنیای صده های قبل به مقایسه نشست و توان دفاعی را برای قدرتی چند روزه به زیر سوال برد هرچند که نگاهی گذرا به تمامی ادوار تاریخ این مرز و بوم این نکته را به نمایش می گذارد که ایران در بسیاری از دوران ها دارای توان نظامی بالا و دست برتر در سطح جهان بوده و معادلات جهانی بر اساس میزان قدرت ایران ترسیم می شد.

باید این نکته را مدنظر داشت، افزایش توان نظامی مترادف با افزایش میزان بازدارندگی است وگرنه دور از تصور نبود اگر ایران توان دفاعی مناسب با تکیه بر توان داخلی نداشت امروز خیابان های تهران و دیگر شهرهای کشور به مانند سوریه و عراق آتش به دامن داشت.

اقدام آن دسته از افراد که امنیت دفاعی کشور را به زیر سوال می برند دقیقا به مانند کسانی است که دست به خودکشی از طریق پرش از ارتفاع می زنند که دیگر راه برگشتی برای برگشت به زندگی برای آنان متصور نیست. لطفا امنیت دفاعی را به ورطه خودکشی نکشانیم.

انتهای پیام/