گنجينه‌ شهدا (14)؛

خدایا! مرا بخوان و در زمره‌ شهیدانت قرار ده

شهید علی‌اکبر پاشایی در فرازی از وصیتنامه خود می‌نویسد: ای خدای عادل! تو را قسم به خون حسین (ع) و خون شهیدان و عزیزان راهت، مرا بخوان و در زمره‌ شهیدانت قرار بده!

کد خبر: ۲۴۵۴۰۶

تاریخ: ۰۷ تير ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۲

به گزارش دفاع پرس از کرمانشاه، شهید «علی‌اکبر پاشایی» در سال 1345 متولد شد. روزهای کودکی علی‌اکبر در شهر کرمانشاه گذشت، همانند دیگر کودکان به مدرسه رفت و پشت میزهای کهنه و قدیمی دبستان، الفبای زبان فارسی را آموخت و کم‌کم با الفبای زندگی و سیاست آشنا شد.

پاشایی بعد از اخذ مدرک دیپلم در آزمون سراسری دانشگاه شرکت کرد و در رشته‌ بهداشت عمومی دانشکده‌ ابوریحان مشغول تحصیل شد.

روزها از پی هم گذشت، علی‌اکبر که تاب حضور بیگانگان را در خاک کشور نداشت، راهی میدان جنگ شد. روز پنجم مردادماه سال 1367 علی‌اکبر به آرزویش رسید، اسلام‌آباد غرب معراج او برای پرواز انتخاب و نامش در سن 22 سالگی در دفتر شاهدان عملیات مرصاد ثبت شد.

فرازی از وصیتنامه شهید علی‌اکبر پاشایی:

... کسانی که این وصیتنامه را می‌خوانید یا می‌شنوید! بدانید که خدا با صابران است و این خون‌های به ناحق ریخته شده هیچ‌گاه بی‌ثمر نمی‌ماند و روزی می‌رسد که نهال اسلام و انقلاب اسلامی به واسطه‌ی این خون‌های مقدس شهیدان ثمر دهد.

ای خدای بزرگ! زبان قاصر است از گفتن و قلم ناتوان از نوشتن. خدایا! تو خود شاهدی برخون‌های به ناحق ریخته، خون‌هایی از عهد هابیل تا عهد انقلاب، خون‌هایی از عزیزانی عاشق، عارف و یکه‌تاز میدان شجاعت، آنان که تو نورشان بودی و معشوقشان.

آنان که غیر تو را نخواستند و غیر تو را ندیدند و مرگ در کامشان شیرین‌تر از عسل بود، آنان که حاضر نشدند پستی دنیا را بر زیبایی وصال تو ترجیح دهند. آنانی که راه را دیدند، مرگ را دیدند و راه سرخ و مرگ عاشقانه را برگزیدند. عزیزانی که چون عاشقی خسته‌دل و شکسته دل مرگ را در آغوش کشیدند و غریبانه سر بر بالین خاک نهادند. آنانی که با خون وضو ساختند و با عشق سجده‌ رنگین شهادت را به جای آوردند. آنانی که در آخرین لحظات ذکرشان تو بودی، یادشان تو بودی. ای خدای عادل! تو شاهد باش این عزیزان خفتند و چه زیبا در دل‌های ما جای گرفتند.

ای مولا! آنان شهیدان اسلامند. آنان شهیدان فی‌سبیل‌الله هستند. خدایا! تو مپسند که ما تیره‌بختان درگاهت شرمنده‌ این خون‌ها باشیم. ای پروردگار! فرصتی ده و قدرتی ده که منِ شرمنده مجالی بیابم و این جسم خاکی را و این جان ناقابل را هدیه‌ راهت کنم و بدنم را پاره پاره و غرق در خون غلام کویت کنم.

ای مولا! شرمنده هستم که از تو تقاضا می‌کنم. ای مهربان‌ترین مهربانان! مرگ مرا شهادت خالصانه و مخلصانه در راه خودت قرار ده. ای خدای عادل! تو را قسم به خون حسین (ع) و خون شهیدان و عزیزان راهت، مرا بخوان و در زمره‌ شهیدانت قرار بده!

انتهای پیام/