روایت دفاع پرس از شهید هفتم تیر؛

سید فخرالدین پرچم‌دار نهضت امام در لرستان/ شهیدی که فخر لرستان شد

شهید «حجت‌الاسلام سید فخرالدین رحیمی» روحانی مجاهد و سالکی متعهد از دیار لرستان است که در حادثه هفتم تیر در دفتر حزب جمهوری اسلامی به شهادت رسید.

کد خبر: ۲۴۵۴۲۲

تاریخ: ۰۷ تير ۱۳۹۶ - ۱۳:۰۹

به گزارش دفاع پرس از خرم‌آباد، شهید حجت‌الاسلام سید فخرالدین رحیمی در سال 1323 هجری شمسی در شهر خرم‌آباد و در یک خانواده روحانی متولد شد. پدرش حجت‌الاسلام سید علی‌اکبر رحیمی از علمای بزرگ شهر بود که نسب او به حضرت امام موسی بن جعفر (ع) می رسید.

شهید سید فخرالدین، پس از پایان تحصیلات مقطع ابتدایی تحت تکفل برادر بزرگ و روحانی خود شهید حجت‌الاسلام حاج سید نورالدین رحیمی قرار گرفت. سید نورالدین برای ادامه تحصیل دروس حوزوی به قم مشرف شد و به همین دلیل شهید سید فخرالدین نیز به همراه او به شهر خون و قیام قم رفت و به طور رسمی تحصیل علوم دینی را آغاز کرد.

وی در این مدت در درس خارج فقه و اصول از محضر اساتید حوزه علمیه قم از جمله آیت‌الله شهید مدنی استفاده برد، همچنین مدتی را نیز در حوزه علمیه کمالیه خرم‌آباد به همراه برادرش سید نورالدین و آیت‌الله سید حسن طاهری خرم‌‌آبادی، شیخ فرج‌الله عباسی، شیخ محمدرضا عباسی، شیخ محمدرضا آدینه‌وند به تهذیب نفس خود پرداخت. وی در مسجد علوی خرم‌آباد به ارشاد جوانان می‌پرداخت و‌ آنان را با اصول دین و روش‌های مبارزه با ظلم و عصیانگری آشنا می‌ساخت.

او مظهر اراده و تقوی بود و هر جا که سخن از حق و حقیقت به میان می‌آمد از جان و آبروی خود مایه می‌گذاشت. او در جوانی توانست به مدارج بالای علمی حوزوی و اجتهاد نائل گردد. سراسر وجود و زندگی او مبارزه بود و هم اکنون نیز هرگاه نام سید فخرالدین که در میان مردم غیور آن خطه به «فخر لرستان» مشهور است به میان می آید، ناخودآگاه ذهن همه به سوی مبارزات سترگ آن روحانی مجاهد سوق داده می شود.

شهید سید فخرالدین رحیمی به سبب ارتباط و آموزش در محضر شهید محراب آیت الله مدنی و آیت الله کمالوند به درجه رفیعی از وارستگی اخلاقی دست یافته بود و به عبارتی دقیق تر مجاهدی عارف و سیاستمداری با تقوا بود که با تکیه بر قرآن و نهج البلاغه و قیام سرخ سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، آزاده زیستن و آزاده به استقبال مرگ رفتن را در خود نهادینه کرده بود.

او در عبادت و راز و نیاز به درگاه خداوند مثال زدنی بود و نمازهای عارفانه او در شب های تیره و ساکت، توجه او را به خالق یکتا و بی ارزشی زرق و برق دنیا آشکار می کرد. او در محیطی پرورش یافت که اطاعت از ولایت فقیه را اطاعت از امام و رسول خدا می دانست و با درایت و تیزبینی در برابر توطئه های دشمنان مکتب هوشیار و مقاوم بود.

شهید سید فخرالدین رحیمی با تأسی به فرموده مولای متقیان حضرت علی ابن ابیطالب، دنیا را صحنه عمل می دانست و آخرت را روز حساب و در عهد با پروردگار مصداق بارز این حدیث شریف بود که می فرماید: «صدق بعهد الله و وفی بشرطه و ذلک قوله عزوجل: «رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه» فذلک الذی لایصیبه اهوال الدنیا و لا اهوال الاخره»«براستی در عهد پروردگار ثابت و به پیمان خدا وفادار است. او از کسانی است که در قرآن به وفاداری معرفی شده اند، او در دنیا گرفتار نگرانی نیست و در قیامت نیز هراسی ندارد.»

«دیانت ما عین سیاست ماست و سیاست ما عین دیانت ماست»

بی باکی از تهدیدات دشمنان یکی از ویژگی های بارز مردم استان لرستان به شمار می رود و حضور آگاهانه آنان در عرصه های مختلف انقلاب اسلامی دلیلی متقن بر این ادعا است. روحیه دشمن ستیزی شهید سید فخرالدین رحیمی نیز او را به «فخر لرستان» شهره ساخته بود و اتکاء او به شعار «دیانت ما عین سیاست ماست و سیاست ما عین دیانت ماست» او را به روحانی مبارزی تبدیل کرده بود که همواره در دل دشمنان نهضت انقلاب اسلامی هراس می افکند. ثبت بیش از 250 برگ سند محرمانه از فعالیت‌های آشکار شهید رحیمی در ساواک و نیز صلابت و اقتدار او در برابر شکنجه های آنان موجب شده بود تا لحظه ای از مبارزات او غافل نباشند. ساواک و نیروهای نظامی شاه به شدت او را تحت کنترل داشتند و سعی می کردند ارتباط او را با مردم قطع نمایند. ولی هرگز نتوانستند میان وی و مردم جدایی بیافکنند.

سیدفخرالدین در صف مبارزان نهضت امام خمینی (ره)

شهید رحیمی همزمان با ماجرای مدرسه فیضیه و حمله دژخیمان پهلوی و شهادت طلاب بیگناه حوزه علمیه قم،‌ به صف مبارزان نهضت امام خمینی (ره) پیوست و یک روز در حالیکه مشغول چسباندن اعلامیه حضرت امام راحل بر روی دیوار بود، در حلقه جلادان پهلوی گرفتار و به شش ماه زندان محکوم شد. سید فخر الدین پس از طی دوران محکومیت به زادگاهش بازگشت و در مسجد علوی پایگاه نوین و فعالی را برای مبارزه رژیم پهلوی بنا نهاد. پس از تبعید حضرت امام راحل، برای دومین بار به علت برداشتن تابلو خیابان ششم بهمن شهر خرم آباد و نصب تابلو با نام خیابان علوی به جای آن، دستگیر و به تحمل شش ماه حبس دیگر محکوم شد. او در زندان خرم آباد نیز آنچنان که خود روایت کرده است دست از تبلیغات اسلامی و نشر احکام دین و قرآن برنداشت.

شهید رحیمی یکبار نیز به دلیل تهیه نامه های تند علیه رژیم و ارسال آن به محضر مبارک امام راحل و همچنین مرحوم آیت‌الله علی مشکینی رئیس سابق مجلس خبرگان رهبری که در نجف اشرف اقامت داشتند بازداشت شد و شهید که افشاگری علیه فساد دربار را بی هیچ ترس و اضطرابی ادامه می داد، پس از آزادی از حبس، طی سخنانی در مسجد علوی خرم آباد به اشرف پهلوی حمله کرده و او را «بلاشرف»‌ خطاب می کند و می گوید: «این فاحشه دربار،‌ هروئین به مملکت می آورد و جوانان معصوم را در دام اعتیاد می اندازد و برادر بی شعورش [شخص شاه]،‌ قرآن آریامهری به چاپ می رساند.» در پی این سخنرانی آتشین و افشای چهره فاسد خاندان پهلوی، به تحمل دو ماه زندان خرم آباد و چهار ماه زندان کمیته مشترک ضد خرابکاری در شهربانی تهران و تحت شدیدترین شکنجه های بدنی و روحی و روانی محکوم می گردد. بیشتر علمای لرستان که در این مدت به ملاقات وی رفتند اذعان داشتند که آثار شکنجه ها در ظاهر ایشان پیدا بود.

سید فخرالدین یکبار نیز به علت حمله به دولت و رژیم دست نشانده پهلوی و تغییر تاریخ اسلامی به شاهنشاهی که در اواخر اسفند سال 1354 تصویب و در سال 1355 به مرحله اجرا درآمد دستگیر و زندانی شد.

شهید رحیمی پس از پایان دوران حبس، ممنوع المنبر شد و چون تمامی وجودش عشق به اسلام و آگاهی دادن به مردم مسلمان بود، به روستاهای اطراف خرم آباد و میان عشایر لرستان می رفت و ضمن ارشاد آنها به تعالیم دین مبین اسلام، آنها را به شورش علیه رژیم پهلوی تشویق و ترغیب می کرد. او حتی در اجتماعات کوچکتر نیز پرده از ماهیت رژیم بر می داشت.

در این رابطه ساواک خرم آباد در گزارش شماره 4-12-57 مورخ 54/9/29 چنین گزارش می نماید:‌«اطلاع واصله حاکی است، سید فخرالدین رحیمی فرزند سید علی اکبر که یکی از روحانیون ناراحت این شهر می باشد به مغازه های میوه فروشی مراجعه و پرتقال هایی که روی آنها کلمه (جافا) نوشته شده به مردم نشان داده، اظهار می دارد اینها حرام هست،‌ نخرید بطوریکه بررسی شده این پرتقال ها از اسرائیل به ایران وارد و در بازار توزیع گردیده است.»

در پی گزارش های مختلف ساواک، رژیم او را در سال ۵۶ دستگیر و پس از مدتی آزار و شکنجه به سه سال تبعید در ایرانشهر از توابع استان سیستان و بلوچستان محکوم می کند. شهید در خاطرات خود درباره تبعید به ایرانشهر که در آن زمان حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای رهبر عظیم الشأن انقلاب اسلامی «مدظله العالی» نیز در تبعید و در ایرانشهر به سر می بردند چنین نقل می کند: «... پس از دریافت حکم تبعید ... شکر الهی را به جا آوردم.... بعد از ظهر با پیکان استیشن از محوطه شهربانی خرم‌آباد اینجانب را حرکت دادند و بعدازظهر فردایش در دوراهی بعد از شهرستان بم، فاصله ۳۶۵ کیلومتر را تا ایرانشهر طی نموده شبانه به ایرانشهر رسیدیم. در ایرانشهر حضرت حجت الاسلام جناب آقای سید علی خامنه ای مترجم کتاب صلح الحسن (ع) [مقام معظم رهبری حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای «مدظله العالی»] که جداً فکر مردمی داشت و روحی انقلابی در مسیر سازنده و اخلاقی عالی و رفتاری اسلامی [داشتند] را به همراه برخی دیگر آقایان محترم [که در تبعید به سر می بردند] زیارت نمودم که مجلس گرم و الطافشان غم و اندوه و حزنی برای من نگذاشت.

شهید رحیمی در ایرانشهر فعالیت های سیاسی و مبارزاتی خود را در کنار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای از سر گرفت و بواسطه نشر احکام غنی اسلامی و کسب محبوبیت در میان مردم بویژه برادران و خواهران اهل تسنن، ساواک با احساس خطر از روشنگری های این دو شخصیت جلیل القدر، شهید رحیمی را به شهر دیگری تبعید کرد.

سید فخرالدین رحیمی به اقلید فارس تبعید شد و بلافاصله پس از اوجگیری انقلاب بدون توجه به اینکه در تبعید به سر می برد به خرم آباد بازگشت و رهبری مردم را در اجتماعات به عهده گرفت.

حمیدرضا دالوند، نویسنده کتاب انقلاب اسلامی در لرستان، درباره حضور مجدد و نقش شهید رحیمی در ادامه مبارزات سال 57 در خرم‌آباد چنین می‌نویسد: «در حالی که شعله های انقلاب سراسر ایران، بویژه استان لرستان را در برگرفته بود، تظاهرکنندگان به سلاح های گرم و سرد مسلح شده بودند و دامنه اعتصاب به میان نظامیان هم کشیده شد. در یک جمله مردم ابتکار عمل را در دست گرفته بودند. شش تن از شاخص ترین چهره های مبارز روحانی شهر: سید فخرالدین رحیمی، سید نورالدین رحیمی، شیخ مهدی قاضی، شیخ عباسعلی صادقی، سید جعفر ورامینی و سید مجید سیف السادات پس از ماه ها تبعید و زندانی در شب جمعه پنجم آبان وارد خرم آباد شدند و مورد استقبال مردم قرار گرفتند. بازگشت آنها و تحکیم و تقویت دوباره هسته رهبری نهضت لرستان، در ساماندهی، هدفمندی مبارزه و سرعت بخشیدن به پیروزی آن موثر بود.»

در پی اطلاع رژیم از بازگشت شهید فخرالدین رحیمی مأموران ساواک به خانه برخی علمای لرستان حمله کردند و همه آنها از جمله سید نورالدین رحیمی را دستگیر کردند اما سید فخرالدین موفق شد خود را از چنگال دژخیمان پهلوی رهایی بخشد. او مدتی بطور مخفیانه در یکی از روستاهای نزدیک خرم آباد زندگی کرد و پس از آزادی روحانیون از زندان کمیته مشترک ضدخرابکاری، ایشان بطور آشکار مبارزات خود را تا پیروزی انقلاب ادامه داد.

شهید سید فخرالدین رحیمی در روزهای منتهی به پیروزی انقلاب نقش موثری در کنترل اوضاع شهر به نفع انقلابیون مسلمان داشت. «دوم بهمن ۵۷ شب هنگام جوانان خیابان شاه آباد و چند نقطه دیگر که به پاسداری از امنیت شهر مشغول بودند، با نیروهای گارد شهربانی درگیر شدند. در نتیجه مردم شبانه به خیابانها ریختند و دست به راهپیمایی زدند. تظاهرکنندگان در مقابل منزل حجت‌الاسلام سید فخرالدین رحیمی اجتماع کردند و مراتب را به ایشان اعلام داشتند. او نیز مردم را به آرامش فراخواند و به خانه های خود بازگرداند...» با پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام خمینی (ره) روح آزادگی و سرافرازی بر خطه قهرمان پرور لرستان نیز دمیدن گرفت و رایحه دل انگیز تولد صبح و انفجار نور، قلوب مردم وفادار و روحانیت مبارز این سامان را پر تلألو ساخت.

شهید رحیمی پس از پیروزی انقلاب اسلامی

سید فخرالدین رحیمی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مسجد علوی را به پایگاه کمیته انقلاب اسلامی تبدیل کرد و خود نیز به عضویت آن درآمد. او جوانان پر شوری که سال‌ها علیه حکومت پهلوی به مبارزه پرداخته بودند را برای حفظ نظم خرم آباد ساماندهی کرد.

در پی افزایش برخی ناامنی‌ها و دامن زدن منافقین به برخی تشنجات در لرستان و شهر خرم آباد شهید رحیمی توانست با همکاری دیگر مسئولان استانی و با توجه به سابقه مبارزاتی خود، ریشه فتنه را بخشکاند.

او در برابر توطئه های دشمنان زیرک بود و به خوبی می توانست در برابر آنها ایستادگی کند. در پی تنش های بوجود آمده در زمستان 1359 (هـ .ش) در این منطقه، شهید سید فخرالدین رحیمی به همراه دیگر نمایندگان استان در مجلس شورای اسلامی توانستند با مدیریت و صدور اعلامیه، از گسترش فتنه و آشوب جلوگیری نمایند.

با شکل گیری حزب جمهوری اسلامی به عضویت در این پایگاه سیاسی و اسلامی درآمد و برای برنامه‌ریزی در مسیر استقلال و شکوفایی سیاسی و ... کشور فعالیت کرد.

او با آغاز جنگ تحمیلی رژیم بعثی صدام علیه مردم ایران،‌ همواره در موقعیت‌های مختلف به جبهه‌های نور علیه ظلمت می‌رفت و در کنار مدافعان حریم ولایت و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران مشغول مبارزه با دشمنان می‌شد.

با برگزاری نخستین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، شهید رحیمی از سوی مردم ملاوی لرستان، برگزیده و به خانه ملت راه یافت. او در سنگر خانه ملت برای پاسداری از انقلاب اسلامی تلاش می کرد و همواره برای توسعه و آبادانی کشور و حوزه انتخابیه خود کوشش می نمود.

او با توجه به ماهیت و انحراف فکری بنی صدر همواره خطر او را به مردم و مسئولان گوشزد می کرد. او با اشاره به قدرت طلبی‌های بنی‌صدر چنین می‌گوید: «مردم اگر به کسی رای بدهند برای عشق به امام است. اگر من طلبه هم در این جا پشت این تریبون صحبت می‌کنم از برکات رهبر بزرگمان می‌باشد و الا من طلبه کجا و تریبون مجلس شورای اسلامی [کجا]. آنچه داریم از اسلام و امام است و اخلاق و اخلاص امام و رهبر عالیقدر انقلاب اسلامی است.

سید فخرالدین و شهادت

شهید حجت‌الاسلام سید فخرالدین رحیمی، پس از سال‌ها مجاهدت در مسیر الله در تیرماه 1360 به هنگام انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی به فیض عظیم شهادت نائل آمد و پیکر مطهرش پس از تشییع با شکوه در شهر خرم‌آباد به خاک سپرده شد.

سیده زهرا در فراغ پدر عاشقانه سوخت

یکی از فرزندان شهید رحیمی بنام سیده زهرا که همواره در فراغ پدر عاشقانه می‌سوخت، از خداوند طلب می‌کرد تا مانند پدر شهیدش با فخر و عظمت در پیشگاه الهی حاضر شود. سرانجام در روز 1365/10/23 در سن 17 سالگی به هنگام بازگشت از دبیرستان به منزل،‌ بر اثر حمله وحشیانه هواپیماهای رژیم بعثی صدام به مناطق مسکونی خرم‌آباد به درجه رفیع شهادت نائل آمد و به ملکوت اعلی پیوست.

شهیده سیده زهرا رحیمی در یکی از خاطرات خود این چنین می‌نویسد: روز پنجشنبه 18 اردیبهشت طبق روال همیشه بر سر مزار پدر رفتم و دیدار تازه کردم،‌ البته دلم می‌خواست که مدت زیادی آنجا بمانم و یا بهتر بگویم دوست دارم منزلگاهم برای همیشه هر چه زودتر به آنجا نزد قبر مطهر پدرم انتقال یابد، آن وقت است که می‌دانم لطف و عنایت پروردگار شامل حالم شده است... «یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی».

انتهای پیام/