یادداشت/ مصطفی خدابخشی

امانت وزارت

در عمر نزدیک به 40 ساله انقلاب اسلامی، وزیرانی به میدان عمل آمدند که امروز مهر شهادت بر شناسنامه آنها نقش بسته است؛ بر همین اساس وزیرانی که بر مسند وزارت دولت دوازدهم تکیه می‌زنند، باید این نکته را هر روز با خود یادآوری کنند که سکان‌دار یکی از مهمترین بخش‌های نظام شده‌اند که شهدا آن را به امانت به آنها سپرده‌اند.

کد خبر: ۲۵۰۰۲۷

تاریخ: ۰۸ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۳:۰۰

گروه اخبار داخلی دفاع پرس - مصطفی خدابخشی؛ ثانیه شمار عمر دولت یازدهم به حرکت درآمده است تا با برگزاری مراسم تحلیف و دریافت تنفیذ، دولت دوازدهم کار خود را به صورت رسمی آغاز کند.

با روی کار آمدن دولت دوازدهم، بدنه جامعه چند توقع اساسی از دولت دارد تا تجربه گذشته دولت های قبل در دور دوم خدمت خود در این دولت تکرار نشده و روندی رو به رشد به ثبت برسد.

یکی از مهمترین مولفه های موفقیت یک دولت تسلط رویکرد خدمت به مردم در هیئت وزیران و دوری جستن از حاشیه ها است.

توجه به موضوعاتی همچون اشتغال، بیمه، ازدواج، خدمات درمانی، بهبود شرایط اقتصادی، اعمال مدیریت صحیح فرهنگی، دوری جستن از دعواهای سیاسی، افزایش تقویت بنیه دفاعی کشور، افزایش ضریب نفوذ امنیت و چندین و چند مولفه مهم و کلان دیگر، از مهمترین مطالبات مردم از دولت به حساب می آید.

بر همین اساس دقت در شناسایی نیازهای جامعه و همت گماردن برای مرتفع کردن آنها از کابینه ای کارا، موقعیت شناس، متخصص و دردآشنا بر می آید. لذا رئیس دولت دوازدهم در معرفی بازوهای اجرایی خود که قرار است بر کرسی وزارتخانه ها تکیه بزنند می بایست کمال دقت را داشته باشد تا این بار بر خلاف دولت های قبل چابکی و داشتن تحرک فزاینده بیش از پیش در دور دوم سکان داری دولت به نمایش گذاشته شود و مردم این پویایی را به صورت ملموس حس کنند.

رئیس دولت بر اساس مولفه های قانونی موجود در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران از دایره اختیارات وسیعی برخوردار است که با استفاده درست از آن می تواند سطح وسیعی از توقعات اجتماع را پاسخگو باشد. زمانی این دایره اختیارات در میدان عمل به مرز پاسخگویی نزدیک می شود که اعضای کابینه افرادی دغدغه مند و مدیرانی میدانی با روحیه جهادی باشند تا علاوه بر کار ستادی نیروهای صف و میدان خود را به درستی هدایت کرده و باری از روی دوش جامعه بردارند.

تاریخ به خوبی نشان داده که انتصاب مدیرانی با تفکر صرف تکیه زدن بر کرسی مدیریت نمی تواند باری از دوش دولت بردارد و هیچ ره آوردی جز حاشیه و افزایش دغدغه های اجتماعی با خود به همراه نخواهد داشت.

از آنجایی که در ادبیات سیاسی؛ کارآمدی دولت به کارآمدی نظام و ناکارآمدی دولت به ناکارآمدی نظام تعبیر می شود لذا ضروری است در انتخاب اعضای کابینه، مشاوران و معاونان حساسیت بیشتری مد نظر باشد تا یک کم کاری هزینه ساز برای ساختار کل نظام نشود.

در این روزها که منتهی به انتخاب کابینه دولت دوازدهم است نباید فراموش کرد که در عمر نزدیک به چهل ساله انقلاب وزیرانی به میدان عمل آمدند که امروز مهر شهادت بر شناسنامه آنها زده شده است بر همین اساس وزیرانی که بر مسند وزارت خانه ها در دولت دوازدهم تکیه می زنند باید این نکته را هر روز با خود یادآوری کنند که سکان دار یکی از مهمترین بخش های نظام شده اند که شهدا آن را به امانت به آنها داده اند و در امانت داری جای هیچ گونه کم کاری و اهمال نیست.

انتهای پیام/